Ήταν καλοκαίρι του 2006. Το φεστιβάλ ποδοσφαίρου έχει καταλάβει τη Γερμανία. Οι παίκτες της Εθνικής Γερμανίας με επικεφαλής τον Γιούργκεν Κλίνσμαν φτάνουν στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, αλλά έπρεπε να αρκεστούν στην τρίτη θέση. Εκείνο το καλοκαίρι, το TSV 1860 Muenchen διοργάνωσε την παραδοσιακή ημέρα ταλέντων από την περιοχή. Ως 14χρονος, ο Liridon Krasniqi παρέλασε με φίλους στο γήπεδο, αλλά όχι για να παίξει ποδόσφαιρο.
«Οι φίλοι μου ήθελαν να κλέψουν κάτι στα αποδυτήρια την ώρα που άλλοι προπονούνταν», λέει ο Krasniqi.
Καθοδόν για τα αποδυτήρια, ο Κράσνικι συνάντησε τον προπονητή του από τη Βικτόρια Μουένχεν και είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο προπονητής είπε στον Krasniqi ότι είχε δηλώσει τον γιο του, αλλά μια γρίπη τον εμπόδισε να είναι παρών στις πρόβες. Μετά την αποχώρησή του από τον προπονητή, ήρθε στο μυαλό του Κράσνικι μια ιδέα, να συστηθεί ως ο Ιβάν Μπάκοβιτς, ο γιος του προπονητή.
«Πήγα στο γήπεδο με αυτό το όνομα και στο τέλος της δοκιμασίας οι προπονητές μας μάζεψαν όλους. Μας είπαν ότι κανείς δεν έχει περάσει τα τεστ, εκτός από τον Ιβάν Μπάκοβιτς», θυμάται ο Κράσνικι.
Αυτό το κόλπο ήταν το εισιτήριο για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο για τον Κράσνικι. Ένα εισιτήριο, το οποίο στη συνέχεια έκαψε ξανά. Ο Liridon Krasniqi γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1992 στο Βίτι, έναν δήμο στα ανατολικά του Κοσσυφοπεδίου. Το 1996 οι γονείς του μετακόμισαν στο Μόναχο. Έτσι, ο Κράσνικι μεγάλωσε σε αυτή την πόλη.
επίσης
Ο Οσμάν της Μπάγερν έκανε ένα ακόμη βήμα μπροστά, εντάσσεται τώρα στο Κόσοβο
Μια ρομαντική ποδοσφαιρική ιστορία ήταν η σωτηρία για τον Κράσνικι. Αφού πέρασε τα τεστ με το όνομα Ivan Bakovic, ο Krasniqi εμφανίστηκε στο Μόναχο 1860. Παραδέχτηκε ότι μπήκε στα τεστ με ψεύτικη ταυτότητα, αλλά οι προπονητές του έδωσαν άλλη μια ευκαιρία λόγω του ταλέντου του.
«Το Λιρίδων δεν ήταν χωρίς διαμάχες εκείνη την εποχή. Ήταν σαν τετράγωνο σε κύκλο. Πρόκληση για όσους είχαν προσαρμοστεί καλά», θυμάται ο Berthold Nickl, τότε διευθυντής εκπαίδευσης της ακαδημίας του συλλόγου και τώρα σύμβουλος παικτών. Στο Μόναχο του 1860, ο Κράσνικι δεν έμεινε πολύ. Για να το πούμε πιο συγκεκριμένα: Τον έβγαλαν στο δρόμο.
«Μου άρεσε περισσότερο ο δρόμος. Σεβόμουν περισσότερο το ποδόσφαιρο του δρόμου», λέει.
Ο Krasniqi αγαπούσε να κερδίζει όλες τις ομάδες στο γήπεδο ποδοσφαίρου στο Μόναχο με τα αγόρια από τη γειτονιά του. Ο Krasniqi προσπάθησε περισσότερο σε τσιμεντένια γήπεδα με άστοχα γκολ παρά σε ένα σχολαστικά περιποιημένο γκαζόν σε μια ακαδημία νέων. Εκείνη την ώρα, ο Κράσνικι πουλούσε εισιτήρια μπροστά από το στάδιο «Allianz Arena», όταν απρόσμενα συνάντησε τον Μπέρτολντ, ο οποίος του έδωσε τη δυνατότητα να είναι μέλος της ακαδημίας της Μπάγερν Μονάχου. Όμως αποβλήθηκε και από την Μπάγερν πριν κλείσει τα 18. Σε ηλικία 18 ετών, ο Krasniqi υπέγραψε με δική του πρωτοβουλία επαγγελματικό συμβόλαιο για την ομάδα των junior της Slavia Prague. Κέρδιζε 400 ευρώ το μήνα και μόνο η διαδρομή με το τρένο από το Μόναχο κόστιζε 100 ευρώ. Ο Nickl θυμάται ότι ο Krasniqi είχε «υπογράψει συμβόλαιο στα τσέχικα που δεν κατάλαβε και κατέληξε χωρίς χρήματα και φαγητό». Ο Κράσνικι γύρισε την πλάτη του στην Πράγα, παρά το τρέχον συμβόλαιό του. Η FIFA τον τιμώρησε για δύο χρόνια.
Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου εργάστηκε στην οικοδομή με τον θείο του.
επίσης
Η ξεχωριστή ιστορία του αμυντικού Μπερίσα
«Δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω στον εαυτό μου», λέει ο Κράσνικι, ο οποίος προπονήθηκε έως και τρεις ώρες με την μπάλα.
Η ακαδημία νέων του Krasniqi ήταν το εργοτάξιο. Σε αυτό το μέρος έμαθε την πειθαρχία. Τον Αύγουστο του 2013 έκανε τη δεύτερη απόπειρά του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ο Krasniqi υπέγραψε στην Ankaraspor, την τουρκική ελίτ, αλλά δόθηκε δανεικός στη δεύτερη κατηγορία, Fethiyespor και έκανε 33 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα την πρώτη σεζόν. Ενάμιση χρόνο αργότερα, ο Κράσνικι είχε διαφωνία με τους ιθύνοντες του συλλόγου για την έλλειψη πληρωμών και επέστρεψε ξανά στη Γερμανία, στο εργοτάξιο. Έξι μήνες αργότερα έλαβε κλήση από έναν ατζέντη στη Μαλαισία και πήγε στο Βιετνάμ για να αποδείξει τον εαυτό του στις προπονήσεις. Στη συνέχεια, ο σύλλογος της πρώτης κατηγορίας, η Kedah FC, τον πήρε με συμβόλαιο. Στη Μαλαισία, ο Krasniqi τράβηξε την προσοχή. Φωτογραφίες και βίντεο από οικογένειες της Μαλαισίας που ονομάζουν τα παιδιά τους Liridon μπορούν να βρεθούν στο Διαδίκτυο. Στελέχη της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Μαλαισίας δεν έδωσαν το όνομα του Λιρίδωνα στα παιδιά τους, αλλά ήθελαν ο μέσος να παίξει στην εθνική ομάδα. Στην πραγματικότητα, οι κανόνες πολιτογράφησης στη Μαλαισία είναι αυστηροί - πρέπει να έχετε ζήσει στη χώρα τα δέκα από τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Ο Krasniqi εντάχθηκε στην Kedah FC το 2015 και απέκτησε την υπηκοότητα το 2020.
«Όταν οι πολιτικοί και οι οπαδοί εργάζονται για να διασφαλίσουν ότι θα παίξω για την εθνική ομάδα, μερικές φορές συμβαίνει ένα θαύμα, όπως και για μένα», λέει.
Ο Krasniqi είναι αυτή τη στιγμή συμβόλαιο με την Johor DT και έχει παίξει τακτικά μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες φιλάθλους στο Champions League της Ασίας. Τα τελευταία δύο χρόνια τα πέρασε ως δανεικός στην Αυστραλία και την Ινδία.
επίσης
Ο Αριγιόν Ιμπραΐμοβιτς ρωτήθηκε για το μέλλον του στη Γερμανία
Αυτόν τον μήνα, ο Κράσνικι έπαιξε στους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου με τη Μαλαισία.
«Ποτέ δεν είχε προγραμματιστεί επαγγελματική καριέρα για μένα. Είχα καλύτερη καριέρα από το 80% των παικτών της Bundesliga. Δεν υπήρχε ασανσέρ, έφτιαξα μόνος μου τις σκάλες», επιμένει ο Krasniqi.
