-
Από:
Enis Bytyqi
- 5 Φεβρουαρίου 2024 00:00 π.μ
- Μοιράστε σε:
Η Janet Reineck είναι εδώ και καιρό η φωνή του Κοσσυφοπεδίου και του πολιτισμού του σε όλο τον κόσμο και συνεχίζει αυτή την αποστολή που ξεκίνησε εδώ και πολύ καιρό. Στη 16η επέτειο της Ανεξαρτησίας, στο Παρίσι, η αμερικανική ανθρωπολογία θα ξεδιπλώσει το ερευνητικό της έργο στο Κοσσυφοπέδιο τις δεκαετίες του '80 και του '90, προσφέροντας τις ερευνητικές της προοπτικές για τις στρατηγικές αυτοπροσδιορισμού μεταξύ των Αλβανών. Αλλά δεν θα σταματήσει εκεί. Θα διδάξει επίσης στους ξένους τους χορούς του Κοσσυφοπεδίου. Στοχεύει να μυήσει και τους διπλωμάτες στον χορό
Μετανάστευση, γενέτειρα και πολιτιστικά σημάδια είναι το τριώνυμο που αναλύεται σε συνέδριο για το Κοσσυφοπέδιο, στη γαλλική πρωτεύουσα. Θα πραγματοποιηθεί μία ημέρα πριν από τη 16η επέτειο της Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου. Διοργανώθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών στο Παρίσι (INALCO), το συνέδριο με ομιλήτρια την Αμερικανίδα ανθρωπολόγο, Janet Reineck, θα ξεδιπλώσει το ερευνητικό της έργο στο Κοσσυφοπέδιο τις δεκαετίες του '80 και του '90, προσφέροντας τις ερευνητικές της προοπτικές για τις στρατηγικές αυτοπροσδιορισμός μεταξύ των Αλβανών.
Η Reineck, η οποία έζησε στο Κοσσυφοπέδιο μεταξύ 1981 και 1997, έκανε έρευνα στο Κοσσυφοπέδιο ως μέρος των μεταπτυχιακών της σπουδών στον τομέα της εθνοχωρογραφίας. Όμως δεν αρκέστηκε σε αυτό. Θα επέστρεφε επίσης στο Κοσσυφοπέδιο για να εργαστεί στη διατριβή της με τίτλο "Το παρελθόν ως καταφύγιο: Φύλο, μετανάστευση και ιδεολογία μεταξύ των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου".
«Όταν σπούδασα την Αλβανική μετανάστευση για εργασιακούς λόγους τη δεκαετία του 1980, είχαμε να κάνουμε με άνδρες που ζούσαν στο εξωτερικό στην Ευρώπη για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους στο Κοσσυφοπέδιο. Ασχολήθηκαν πολύ λίγο με τους τοπικούς πολιτισμούς και ζούσαν πολύ απλά, εξοικονομώντας κάθε φράγκο, στερλίνα ή μάρκο για να τους στείλουν στο σπίτι. Τα σώματά τους ήταν στην Ευρώπη, αλλά το πνεύμα τους και ο τόπος της ταυτότητάς τους ως περήφανοι Αλβανοί άντρες παρέμειναν στο Κοσσυφοπέδιο. Όταν επισκέφτηκαν τις οικογένειές τους στο Κοσσυφοπέδιο, οι ψυχές τους βρήκαν παρηγοριά στα έθιμα και τον ηθικό συντηρητισμό που κληρονόμησαν από ένα μακρινό ηρωικό παρελθόν», εξήγησε ο Ράινεκ στο TIME. Το θέμα της διατριβής της θα αποτελέσει τη βάση του συνεδρίου.
Αυτή η πραγματικότητα είχε αλλάξει στις αρχές της δεκαετίας του '90. Η πτώση της Γιουγκοσλαβίας, που έφερε και τον απελευθερωτικό πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο το 1999, σύμφωνα με τον Reineck, στο Κοσσυφοπέδιο είχε προκαλέσει μια συλλογική ευφορία, η οποία ήταν ανάμεικτη με τα αισθήματα της ελευθερίας, και ως εκ τούτου η μετανάστευση είχε αποκτήσει νέο νόημα.
«Αντί οι άντρες να ζουν μόνοι, βασιζόμενοι στις θυσίες και τις οικονομίες από τη δουλειά που έκαναν στο εξωτερικό, άρχισαν να παίρνουν τις οικογένειές τους μαζί τους, να βρίσκουν καλές δουλειές και να ζουν σαν ντόπιοι. Σήμερα, σχεδόν ένα μέρος κάθε οικογένειας Κοσοβάρων ζει στην Ευρώπη. Είναι τραγική ειρωνεία: παρά το γεγονός ότι για έναν Κοσοβάρο, η πατρίδα και η οικογένεια είναι τα δύο πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή, σχεδόν κάθε νέος στο Κοσσυφοπέδιο εξακολουθεί να προσπαθεί να φύγει, για το βιοτικό επίπεδο και τις ευκαιρίες που βλέπει στο εξωτερικό». , πρόσθεσε ο Reineck, ο οποίος μιλάει άπταιστα και καθαρά αλβανικά Gege.
επίσης
«Ένας Αμερικανός στο Κόσοβο» για τη ζωή έξω από προκαταλήψεις
Σύμφωνα με την εξήγηση για το συνέδριο, την ίδια στιγμή που οι αλβανικές οικογένειες στην Ευρώπη αφομοιώνονται, το Κόσοβο εκσυγχρονίζεται με άγρια ενέργεια και ενθουσιασμό. Και, σύμφωνα με την ίδια, αυτό οδηγεί σε ένα κρίσιμο ερώτημα: ενώ ο τρόπος ζωής και η κοσμοθεωρία αλλάζουν, πού θα βρουν οι Αλβανοί την ταυτότητά τους ως ανθρώπινα όντα;
«Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: στη συμμαχία τους με μια αρχαία καταγωγή και στα πολιτιστικά σημάδια που λατρεύουν: τη γλώσσα, το φαγητό, τη μουσική και τον χορό και την ιδιαίτερη μάρκα φιλοξενίας και ιστορίας τους», λέει η περίληψη του συνεδρίου.
Και θα εξηγήσει αυτή την αναφορά του μετασχηματισμού της κοινωνίας του Κοσσυφοπεδίου στο συνέδριο μέσω ενός ασυνήθιστου τύπου επικοινωνίας - με τον χορό, τον οποίο αποκαλεί "πολύτιμο και ισχυρό λείψανο του αλβανικού παρελθόντος".
Τη διάλεξή της θα ακολουθήσει ένα εργαστήρι χορού, μια πτυχή που έχει η Reineck ως εξειδίκευση στο φάσμα των σπουδών της.
«Με προσκάλεσε μια γαλλική ομάδα που ονομάζεται «Un pont sur le Bosphore» (Γέφυρα πάνω από τον Βόσπορο), η οποία προωθεί τη συνεργασία μεταξύ των πολιτισμών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Με προσκάλεσε η διοργανώτρια Françoise Demir, η οποία διοργανώνει αυτό το πενθήμερο εργαστήριο με ετήσιο χαρακτήρα, εδώ και 17 χρόνια, και στόχος τους είναι να διδάξουν τα παραδοσιακά τραγούδια και τους χορούς των Βαλκανίων. Θα πραγματοποιηθεί σε κατοικία καλλιτεχνών στη Νορμανδία της Γαλλίας», είπε ο Ράινεκ, αποκαλύπτοντας και άλλες λεπτομέρειες για αυτό το εργαστήριο.
«Θα διδάξω αλβανικό χορό και μερικά αλβανικά τραγούδια σε μια ομάδα Γαλλίδων που είναι ήδη εξοικειωμένες με παραδοσιακούς χορούς από άλλα μέρη των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της Αλβανίας. Όμως, αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα ζήσουν τη μουσική και τον χορό του Κοσσυφοπεδίου. Στόχος μου είναι να προσφέρω σε αυτούς τους συμμετέχοντες την αίσθηση της αλβανικής «μελούς» και να μάθουν κάτι για τον πολιτισμό και τη σημασία του χορού στην αλβανική ταυτότητα», πρόσθεσε.
επίσης
«Ένας Αμερικανός στο Κόσοβο» μέσα στον χρόνο για έναν λαό που έγινε δικός της
Σε αυτό το εργαστήριο, η ανθρωπολόγος Reineck θα διδάξει στις Γαλλίδες τον αυτοσχέδιο χορό, αλλιώς γνωστό ως "Kcim", μετά τους τοπικούς χορούς από τις διάφορες εθνογραφικές περιοχές του Κοσσυφοπεδίου όπως Opoja, Hasi και Morava, καθώς και μερικές από τις αυτοσχέδιες δημιουργίες της. στη βάση της «Σώτα».
Η Reineck, η οποία μέσω του «World Dance for Humanity» -μια πρωτοβουλία που ιδρύθηκε από την ίδια, από το 2010- διδάσκει αλβανικό χορό σε ξένους από όλο τον κόσμο. Στόχος του είναι να φέρει τον αλβανικό χορό στις γενιές του Κοσσυφοπεδίου και της διασποράς.
«Ελπίζω να φέρω αυτούς τους χορούς πίσω στο Κοσσυφοπέδιο και στη διασπορά του Κοσσυφοπεδίου, ως συμβολή στην εξέλιξη της χορευτικής κουλτούρας στο Κοσσυφοπέδιο», τόνισε ο Reineck, ο οποίος ακόμη και τώρα επισκέπτεται αρκετά συχνά το Κοσσυφοπέδιο. Μία από τις επισκέψεις της ήταν τον Αύγουστο του 2022, όπου πριν από λίγα χρόνια είχε έρθει και για σπουδές.
Ο Reineck, στον απόηχο αυτών των δραστηριοτήτων, προσκλήθηκε επίσης από τον Shemsi Krasniqi, καθηγητή πανεπιστημίου και εκπρόσωπο του κράτους στη Διάσκεψη της Γαλλοφωνίας, και από τον πρέσβη του Κοσσυφοπεδίου στη Γαλλία, Mehdi Halimi, να συμμετάσχει στην κεντρική εκδήλωση για την Ανεξαρτησία. Ημέρα του Κοσσυφοπεδίου στην Πρεσβεία του Κοσσυφοπεδίου στο Παρίσι. Έχει όμως τα δικά της σχέδια και για αυτή την εκδήλωση.
«Μετά τους εορτασμούς της εκδήλωσης και τις συνομιλίες που θα γίνουν, ελπίζω να καταφέρω να πείσω όλους τους παρευρισκόμενους, συμπεριλαμβανομένων των Γάλλων διπλωματών, να χορέψουν παραδοσιακούς αλβανικούς χορούς», είπε.
Έχει επίσης συνοψίσει τις δραστηριότητές της ως ανθρωπολόγος στο Κοσσυφοπέδιο στο βιβλίο, το οποίο παρουσιάζει τον χρόνο της στο Κοσσυφοπέδιο με τον τίτλο "An American in Kosovo", το οποίο είναι επίσης διαθέσιμο στο διαδίκτυο στον ιστότοπό της, μαζί με πολλές φωτογραφίες και άλλες πληροφορίες. τον καιρό της στο Κόσοβο.
επίσης
«Το παρελθόν ως καταφύγιο» εμβαθύνει στα βάθη της αλβανικής ταυτότητας
Η Reineck σκοπεύει να επεκτείνει τη συμβολή της στην πολιτιστική κληρονομιά στο Κοσσυφοπέδιο με συγκεκριμένα έργα τους επόμενους μήνες.
«Μετά τη Γαλλία, θα έρθει στο Κοσσυφοπέδιο για να πραγματοποιήσει αρκετές συναντήσεις για ένα έργο που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την τουριστική ανάπτυξη του Opojë. Μαζί θα εργαστούμε για την τουριστική στρατηγική, τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες στον Δήμο Ντράγκας στο πλαίσιο ενός έργου που υλοποιεί η μη κυβερνητική οργάνωση «Ρόνα». Ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να συμπεριλάβουμε τους εθνογραφικούς θησαυρούς και να προσπαθήσουμε να επεκτείνουμε τις οικονομικές ευκαιρίες σε αυτή την όμορφη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου», είπε.
