Ο Άρταν της γιαγιάς μου. 6 χρόνια ταλαιπωρίας και μοναξιάς. Βρίσκω παρηγοριά μόνο στις συχνές επισκέψεις στην τελευταία σου κατοικία. Εκεί σου μιλάω, κλαίω για σένα, γιατί δεν μου απαντάς πια. Ακόμα και στο δωμάτιό μου που είναι γεμάτο με τις φωτογραφίες και τις αναμνήσεις σου. Μου λείπεις όλο και περισσότερο κάθε μέρα, ψυχή μου. Η ηρεμία σου, το χαμόγελό σου... Μου λείπουν όλα σε σένα, καλό μου Άρταν! Η γιαγιά μου Νατζίε