Μια άξια θέση στην ιστορία της αλβανικής λαϊκής μουσικής, εξασφάλισε για τον εαυτό της έστω και μόνο με το τραγούδι "Po t'përbej pash Grëdët". Αλλά η Xhejlane Gutaj, κατά τη διάρκεια της τετραετούς καριέρας της, έδωσε φωνή σε περίπου χίλια τραγούδια από το ρεπερτόριο της λαϊκής μουσικής, έσπασε τον πάγο όταν εμφανίστηκε στη σκηνή, αποσύρθηκε και έζησε μια εντελώς απλή ζωή και ξεχάστηκε από κάποιους, παρόλο που η ίδια δεν το παραδεχόταν. "Δεν πιστεύω ότι με ξέχασαν, γιατί μου περνάει από το μυαλό ότι δεν ήμουν μια απλή τραγουδίστρια για να ξεχαστώ", έλεγε η ίδια. Και είχε δίκιο, δεν ήταν "μια απλή τραγουδίστρια" για να ξεχαστεί.
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στον κόσμο όπου ένα μόνο τραγούδι είναι αρκετό για να γίνει μια φωνή αιώνια και να σηματοδοτήσει ένα μουσικό κεφάλαιο. Ακόμα κι αν είναι μόνο με το τραγούδι "Po t'përbej pash Grëdët", αυτή είναι η μοίρα του Xhejlane Gutaj. Η διάσημη τραγουδίστρια από την Πέγια, μέλος μιας γενιάς που έγραψε την ιστορία της αλβανικής μουσικής, πέθανε την Παρασκευή, όταν δόθηκε το τελευταίο της αντίο στην Πέγια. Ήταν 72 ετών.
Παρόλο που το όνομά της είναι αξέχαστο και αναπόφευκτο και συνδέεται ιδιαίτερα με την επιτυχία του 1970, η οποία ηχογραφήθηκε με την επαγγελματική ορχήστρα του Ράδιο Πρίστινα, κατόπιν επιμονής του μαέστρου Ισάκ Μουτσόλι, και η οποία αντιπροσωπεύει την κορύφωση της καριέρας της, για κάποιους ξεχάστηκε από τους θεσμούς της χώρας παρά την 40χρονη καριέρα της.
Η Γκουτάι ήταν αυτή που εντάχθηκε σε μια γενιά που έσπασε τον πάγο όταν ήταν σχεδόν αδύνατο να φανταστεί κανείς ότι μια γυναίκα θα μπορούσε να τραγουδήσει και να εμφανιστεί στη σκηνή. Μετά τον πόλεμο, επέστρεψε στην καλλιτεχνική δραστηριότητα συμμετέχοντας στον πολιτιστικό-καλλιτεχνικό σύλλογο «Përparimi», στον οποίο είχε προσφέρει τα πρώτα χρόνια της καριέρας της. Το έτος 1968, σε ηλικία 15 ετών, ήταν η αφετηρία της καριέρας της.
«Ξεκίνησα το 1968, η αείμνηστη Qamili i Vogël. Κάναμε ένα συμπόσιο στο σπίτι, την κάλεσε ο αείμνηστος πατέρας μου», θυμόταν ο Gutaj σε μια τηλεοπτική συνέντευξη το 2022. Ο πατέρας της θα ζητούσε από την κόρη του να τραγουδήσει ένα τραγούδι σε αυτό το πάρτι. Μετά από δύο μήνες, ο Qamili i Vogël θα την προσκαλούσε να ηχογραφήσει μαζί του μερικά τραγούδια. Στο δίσκο γραμμοφώνου, θα ηχογραφούσε τα "Mora testin" και "Shoqe mori sokhë". Η επαγγελματική της ανάπτυξη ήταν ραγδαία. Μετά από μικρές συναυλίες, θα ανέβαινε επίσης στη σκηνή του διάσημου φεστιβάλ της εποχής "Kosovarja kënton", όπου το 1974 έλαβε ένα διπλό βραβείο και ακολούθησαν πέντε άλλα τρόπαια. Η φωνή της αντηχούσε και στο Νόβι Σαντ, μαζί με τους Sabahate Bërjalollin. Θρίαμβευσε ανάμεσα σε 120 τραγουδιστές από όλη τη Γιουγκοσλαβία εκείνη την εποχή με το "O djali i gemit". Το έτος 1972 θα σηματοδοτούσε την αναχώρησή της για το εξωτερικό. Μαζί με τον Shyqyrije Spahiu, πραγματοποίησε μια επταμηνιαία περιοδεία στη Γερμανία. Στη συνέχεια, για περισσότερο από μια δεκαετία, εργάστηκε στο Radio Prishtina. Το 1981, περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου επέστρεψε το 1988.
Λεπτομέρειες σαν κι αυτές, θα αποκάλυπτε η ίδια σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις στο "TV Dukagjini". Δεν υπάρχουν επίσημα αρχεία για την Xhejlane Gutaj. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, έχει τραγουδήσει περίπου χίλια λαϊκά τραγούδια. Μετά τον πόλεμο, αποσύρθηκε εντελώς από τη σκηνή.
επίσης
Ο δημιουργός του τραγουδιού «I'll Make You See God» πέθανε.
«Δεν πιστεύω ότι με ξέχασαν...», θα έλεγε στην αρχή της απάντησής της στο ερώτημα αν πιστεύει ότι την ξέχασαν. Αλλά μιλούσε για το κοινό, και υπάρχει και ένα άλλο κομμάτι στην απάντηση.

Για τον εθνομουσικολόγο Μπεχάρ Αρλάτι, η τραγουδίστρια Xhejlane Gutaj αντιπροσωπεύει τις χρυσές γενιές των Αλβανών γυναικών στο Κοσσυφοπέδιο, οι οποίες έχουν σπάσει πάγο και τραγούδησε στο μικρόφωνο σε μια εποχή που το να ανέβει στη σκηνή ήταν ταμπού για όλες τις γυναίκες.
«Ξέρω από την εμπειρία μου ότι το να ανέβεις στη σκηνή ήταν δύσκολο και ταμπού εκείνη την εποχή. Αυτή ήταν η νοοτροπία και η Xhejlane Gutaj ήταν μία από εκείνες που έσπασαν αυτή τη νοοτροπία. Ανήκει στην ίδια γενιά τραγουδιστών της Πέγια με την Shahindere Bërlajolli και την Sabahate Bërlajolli», δήλωσε η Arllati σε δήλωσή της στην «KOHËN» την Παρασκευή μετά την είδηση του θανάτου της. Αριθμητικά, η Gutaj, σύμφωνα με την Arllati, δεν άφησε μεγάλη κληρονομιά.
«Αλλά την εποχή που τα ηχογράφησε, στις αρχές της δεκαετίας του '70, ήταν μεγάλα επιτεύγματα, καθόλου μικρά. Η επιλογή των τραγουδιών είναι επίσης εντυπωσιακή, για παράδειγμα, το "Mora testin", ένα τραγούδι που τραγούδησε και η Nexhmije Pagarusha. Το να τραγουδήσεις ένα τραγούδι μετά από αυτήν δεν ήταν εύκολο, γιατί ουσιαστικά είχες ανταγωνισμό. Έπειτα, τα τραγούδια «Vaj si kenka ba dynjaja» και «Po t'përbej pashë Grëdat»», είπε η Arllati.
Ο τραγουδιστής Ραμαντάν Κρασνίτικι-Ντάνι ήταν ένα από τα ονόματα που θαύμαζε ο ίδιος ο Γκουτάι. Με την ευκαιρία του θανάτου της, έγραψε ότι θα «Πάντα τον θυμούνται για τη φωνή του και την αγάπη που έδινε στο τραγούδι».
Η Διεύθυνση Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού έγραψε ότι η μοναδική φωνή της και η γεμάτη ψυχή ερμηνεία της «θα παραμείνουν για πάντα στη μνήμη των φιλότεχνων». «Άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στη μουσική μας, κάνοντας το τραγούδι να ζει πέρα από τον χρόνο. 'Po t'përbe pašhe Reģat' – μια απόδειξη για την τέχνη που δεν ξεθωριάζει ποτέ. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και ολόκληρη την καλλιτεχνική κοινότητα. Η μνήμη σας θα ζει πάντα στη μέση του τραγουδιού που έγινε αιωνιότητα», έγραψε. Peja DCRS.
Η συνέχεια της απάντησης της Xhejlane Gutaj, αν και ένιωσε ξεχασμένη, αποκαλύπτει τη σεμνότητά της.
επίσης
«Εξέγερση και Μνήμη» με εννέα φωνές που εμπνέουν γενιές
«Δεν πιστεύω ότι με ξέχασαν, επειδή μου περνάει από το μυαλό ότι δεν ήμουν μια απλή τραγουδίστρια που έπρεπε να ξεχάσω. Αλλά όλοι με σέβονται και με τιμούν, και μάλιστα με χαιρετούν όταν είμαι στον δρόμο. Δεν το πιστεύω... αλλά φαίνεται ότι με ξέχασαν επειδή δεν έχω τραγουδήσει εδώ και πολύ καιρό», έλεγε.
Όσο το τραγούδι της έχει απήχηση, παραμένει αξέχαστο.
«Αυτά τα τραγούδια έχουν αφήσει το στίγμα τους», δήλωσε ο εθνομουσικολόγος Μπεχάρ Αρλάτι.
Αλλά παρά τη συμβολή της, η ζωή της μετά από όλη αυτή την καριέρα έχει αντιθέσεις.
«Αν συγκρίνουμε την προσφορά της με το τέλος της ζωής της, καθόλου άξια, αφού είναι γνωστό ότι για χρόνια έζησε στη λήθη, μια ζωή μέτρια, νομίζω ότι αδικήθηκε από την πολιτεία επειδή δεν ασχολήθηκε με προσωπικότητες που έκαναν ιδιαίτερη προσφορά». «Πέθανε ξεχασμένη. Σήμερα, όχι μόνο η Πέγια, αλλά όλο το Κοσσυφοπέδιο έχασε μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες του αλβανικού τραγουδιού», είπε ο Αρλάτι. Ω, αυτό πρέπει να είναι κουδούνι.
«Καλώ τους θεσμούς να φέρονται διαφορετικά στους τραγουδιστές που έχουν προσφέρει, να μην ξεχνιούνται, να μην αφήνονται να πεθάνουν όπως οι τραγουδιστές που δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ στη σκηνή. Ο Xhejlaneja είχε αξία σε δύσκολες στιγμές, σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή με την πατριαρχική μας νοοτροπία, αλλά και σε εκείνη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Θα πρέπει να τους δοθεί κάποια αναγνώριση, να τους ενημερώσουμε ότι το προηγούμενο έργο τους, και αυτό πριν από αρκετές δεκαετίες, ανταμείβεται. Ακόμα κι αν το έκαναν αργά, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ανταμείβονται», είπε.
Υπενθύμισε ότι υπάρχουν και άλλοι τραγουδιστές που είναι ακόμα ζωντανοί και θα πρέπει να τυγχάνουν πιο αξιοπρεπούς μεταχείρισης από τους θεσμούς.
επίσης
Η Ντόλι Πάρτον, η βασίλισσα της κάντρι μουσικής, πέθανε σε ηλικία 80 ετών.
«Επειδή σε μια εποχή που έχουν προσφέρει, ίσως ακόμη και οι άνδρες δεν τόλμησαν να ανέβουν στη σκηνή, επειδή ήταν δύσκολο για κάποιους λόγους. Και οι γυναίκες είχαν επίσης το ταμπού να είναι έτσι. Λυπάμαι που ο Xhejlane Gutaj πέθανε ξεχασμένος. Αυτή είναι μια τραγωδία», είπε.
Η Xhejlane Gutaj είχε πολύ έλλειψη στο τραγούδι. «Επειδή τα 40 χρόνια δεν είναι λίγος χρόνος», είπε.