Το θέμα του εθνικού ήρωα, Gjergj Kastrioti - Skënderbeu, αντιμετωπίζεται στην αλβανική λογοτεχνία από νωρίς, από τον Marin Barleti (1508), και ιδιαίτερα άκμασε την περίοδο της Εθνικής Αναγέννησης.
Ο Jeronim de Rada το ξεκίνησε με το «Skanderbeg i pafan» το 1837 και ο Fan Noli το ολοκλήρωσε με το «Histori e Skënderbeu» το 1921, γράφει ο Arben Veselaj, στο σημερινό τεύχος της Koha Ditore. Το Skenderbeu έχει αναμφισβήτητα αντικείμενο έργων πολλών σύγχρονων Αλβανών συγγραφέων, αλλά για τον Ismail Kadare έγινε θέμα πολλών βιβλίων του, τόσο σε μυθιστορήματα, ποιήματα, και ειδικά σε δοκίμια και δημοσιογραφία, στη συνέχεια επίσης σε πολεμικές και αντιδράσεις του κοινού κ.λπ. .
Από τα πρώιμα μυθιστορήματά του, όπως: «Κάστρο», «Οι μεγάλες περιπέτειες», αλλά και τα μεταγενέστερα όπως: «Κορρφερμάνι», «Παλάτι των Ονείρων» κ.λπ., ο Ισμαήλ Κανταρέ έχει δημιουργήσει μια συγκεκριμένη σχέση μεταξύ λογοτεχνίας και ιστορίας. , δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον σχήμα μέσα στο οποίο γράφεται και διαβάζεται η λογοτεχνία του. Η ιστορία των βαλκανικών και μεσογειακών εθνών, από την εποχή των μεγάλων αρχαίων μύθων έως τους σύγχρονους χρόνους, αποτελεί μόνιμη έμπνευση για τον Κανταρέ, του οποίου η μοίρα θυμίζει πολλές φορές τη μοίρα των ιστορικών και μυθιστορηματικών χαρακτήρων του. (Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να διαβάσετε στο σημερινό τεύχος του Koha Ditore)