Οι απαρχές του είχαν να κάνουν λιγότερο με την πραγματική δημοσιογραφία. Όπως και οι αδερφές της σε άλλες δημοκρατίες και επαρχίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, η εφημερίδα "Rilindja" ξεκίνησε επίσης ως όργανο που θα προπαγάνδιζε την επίσημη γραμμή του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Όμως, παρόλα αυτά, θα μεγάλωνε σε όγκο και χώρο: το παράρτημά του θα γινόταν επίσης η εκδοτική εταιρεία, το τυπογραφείο και μια στρατιά εργαζομένων, από δημοσιογράφους μέχρι απλούς τυπογράφους, γράφει η KOHA.
Μια ιστορία για την «Αναγέννηση» και τους συγγραφείς που βρήκαν έκφραση σε αυτήν αφηγήθηκε η ποιήτρια και ερευνήτρια Ερβίνα Χαλίλι, στη συζήτηση «Ο αντίκτυπος της Αναγέννησης στην αλβανική λογοτεχνία» που έγινε το απόγευμα της Παρασκευής στους χώρους του Κέντρου «Libart». στην Πρίστινα.
Βυθισμένη για χρόνια στην αρχειοθέτηση ιστοριών στην πρώην «Ριλίντζα», η Χαλίλι έχει μιλήσει για την παρενόχληση που την είχε ωθήσει προς αυτό το έργο.
Η ιδιωτικοποίηση της εγκατάστασης στην Πρίστινα ήταν η ώθηση για την καταστροφή ολόκληρου του αρχειακού τμήματος. Όταν βρισκόταν εκεί το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης, μέρος του αρχείου πετάχτηκε στο υπόγειο.
επίσης
Ο συναγερμός για την ξεχασμένη κληρονομιά της «Αναγέννησης» ενεργοποιεί τους θεσμούς
«Λυπήθηκα κυρίως για τους συγγραφείς που ήταν μέρος της εφημερίδας και τη βαριά εμπειρία που είχαν όταν καταστράφηκε ολόκληρο το αρχείο», είπε. Ένα μεγάλο μέρος τους, που έχει φύγει από τη ζωή τα τελευταία χρόνια, είχε μάλιστα δυσκολευτεί να περάσει μπροστά από το κτίριο με το όνομα.
Η Χαλίλι, η οποία είναι και η συγγραφέας του ντοκιμαντέρ «N'Rilindja», είπε ότι μελέτησε την «Αναγέννηση» μόνο ως ιστορική και κοινωνική διαδικασία σε μια περίοδο καταστολής, όπως ήταν στη σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία.
«Η μελέτη της «Αναγέννησης» δεν είναι εκτίμηση, αλλά ανάγκη κατανόησης των ιστορικών, πολιτιστικών και κοινωνικών συνθηκών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».
Βασικό συστατικό της «Αναγέννησης» θα ήταν το προφίλ της ως εφημερίδας και εκδοτικού οίκου, που, σύμφωνα με την ίδια, κατάφερε να διατηρήσει την ταυτότητα και τη μνήμη του αλβανικού πολιτισμού.
επίσης
Η ξεχασμένη ιστορία της «Αναγέννησης» επιστρέφει με το προηγούμενο όνομά της
Πολλοί νέοι λογοτεχνικοί συγγραφείς στο Κοσσυφοπέδιο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο θα έκαναν τα πρώτα τους βήματα στην «Αναγέννηση».
Για τον Χαλίλι, η νέα λογοτεχνία στο Κοσσυφοπέδιο δεν πρέπει να θεωρείται ως ξεχωριστή, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της αλβανικής λογοτεχνίας που ξεκίνησε ήδη από τον δέκατο πέμπτο αιώνα.
