Η υποδοχή του σουλτάνου Μεχμέτ Ρεσάτ από τους Σέρβους στο Κοσσυφοπέδιο το 1911

Εφόσον κατά το έτος 1909 η Κυβέρνηση των Νεότουρκων δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε για άνοιγμα σχολείων και για άλλες ελευθερίες στον αλβανικό πληθυσμό, αυτό οδήγησε σε εκνευρισμό των σχέσεων μεταξύ Αλβανών και Νεότουρκων. Το αποκορύφωμα αυτής της δυσμενούς κατάστασης για τους Αλβανούς θα είναι το έτος 1910, όταν στο Βιλαέτι του Κοσόβου εμφανίζονταν διάφορες αδικίες και βία περισσότερο από ό,τι στα άλλα αλβανικά βιλαέτια. Οι Αλβανοί είχαν δει ξεκάθαρα ότι δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από αυτή τη δημιουργημένη κατάσταση, θεωρώντας ως μονόδρομο την ένοπλη εξέγερση, γράφει σήμερα η Koha Ditore.

Η κατάσταση ήταν τεταμένη, ιδιαίτερα στο Κόσοβο, όπου την άνοιξη του 1910 η Οθωμανική Κυβέρνηση είχε κηρύξει απαγόρευση κυκλοφορίας και είχε λάβει όλα τα μέτρα για να οργανώσει μια ισχυρή στρατιωτική επιχείρηση στο Κοσσυφοπέδιο και να καταστείλει τις αλβανικές εξεγέρσεις. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι κατάφεραν να καταπνίξουν αυτές τις εξεγέρσεις, οι σχέσεις μεταξύ των Αλβανών και των Νεότουρκων είχαν φτάσει στο χαμηλότερο σημείο τους.

Σε αυτή την περίπτωση η Σερβία βγήκε νικήτρια, γιατί αυτή η κατάσταση ταίριαζε κυρίως στους επεκτατικούς στόχους της εις βάρος των Αλβανών. Και δεδομένου ότι η Σερβία ήταν πλήρως και ενεργά προσανατολισμένη εναντίον των Αλβανών, είχε αποδειχθεί αρκετά συνετή απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ακόμη και στο βαθμό που βοήθησε άμεσα το καθεστώς των Νεότουρκων και τις τιμωρητικές αποστολές του Τουργκούτ Πασά κατά των Αλβανών ανταρτών το 1910 ...( Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στο σημερινό τεύχος του Koha Ditore)