Δεν ήταν τόσο ψηλή όσο η Σοφία Λόρεν, ούτε ήταν ποτέ μπαλαρίνα. Αλλά η γοητεία και η θετικότητα ήταν ένα δελτίο ταυτότητας για όποιον γνώριζε τη Leze Qena.
Πριν από ένα χρόνο, το πρωί της Τετάρτης 25 Μαρτίου, όταν η πανδημία είχε μετατρέψει τη χώρα σε πλήρη απομόνωση, η αγαπημένη ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή. Ήταν 85 ετών και λάμβανε εντατική θεραπεία εδώ και καιρό στη μάχη που σιγά σιγά τον έχανε μπροστά σε μια σοβαρή ασθένεια.
Το Kosovo Post θα προωθήσει το γραμματόσημο "Από τη σκηνική τέχνη - Besim Sahatçiu και Leze Qena". Στην προώθηση αυτή έχουν προσκληθεί μέλη οικογενειών των αποθανόντων ηθοποιών, εκπρόσωποι φορέων, καθώς και άνθρωποι από τον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού. Στο μεταξύ, η εκπομπή «Εξπρές» στο KTV, από τις 17:30, θα έχει αποκλειστικό υλικό στη μνήμη της εξαιρετικής ηθοποιού
Αν και τα 50 περίπου χρόνια της καλλιτεχνικής της πορείας σχετίζονται με τον κόσμο του θεάτρου, η ΤΚΚ δεν έχει ανακοινώσει καμία αναμνηστική δράση στην ατζέντα της.
Ωστόσο, το πορτρέτο της ηθοποιού Qena θα σφραγιστεί στο νεότερο γραμματόσημο.
Σήμερα στο «Cineplexx», η Ταχυδρομική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου θα προωθήσει το γραμματόσημο «Από τη σκηνική τέχνη - Μπεσίμ Σαχατσίου και Λεζέ Κένα».
επίσης
Η Λεζέ Κένα και η αποστολή με την υποκριτική
Στην προώθηση αυτή έχουν προσκληθεί μέλη οικογενειών των αποθανόντων ηθοποιών, εκπρόσωποι φορέων, καθώς και άνθρωποι από τον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού.
Στο μεταξύ, η εκπομπή «Εξπρές» στο KTV, με έναρξη στις 17:30, θα έχει αποκλειστικό υλικό στη μνήμη της γνωστής ηθοποιού.
Γεννημένη την 1η Μαρτίου 1935 στο Πρίζρεν, η Elizabeta Spaqi ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά της και στη συνέχεια συνέχισε στην Πρίστινα.
«Μια φορά, μια χειμωνιάτικη νύχτα κοντά στην άνοιξη, ακριβώς όταν τρέμουν οι γριές, γεννήθηκε ένα παιδί σε ένα μικρό ρομαντικό σπίτι. Όλοι ήταν χαρούμενοι για εκείνον, αλλά κυρίως η μητέρα. Η Λίντα την 1η Μαρτίου 1935, στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου, στο Πρίζρεν», είπε ο Κένα πριν από πέντε χρόνια στην εκπομπή «PRO X» στο Kohavision.
Ως δεύτερη στην πολύτεκνη οικογένεια, η Κένα είχε πει ότι ήταν πάντα το κατοικίδιο των γονιών της.
«Πραγματικά οι συνθήκες δεν ήταν όπως σήμερα, αλλά για μένα ήταν πολύ ικανοποιητικές. Ήμουν ένα παιδί κακομαθημένο από τον πατέρα μου, που εκπλήρωσε κάθε μου επιθυμία», θυμήθηκε τα παιδικά της χρόνια στο Πρίζρεν.
Ξεκινώντας το 1954, ως ηθοποιός στο Περιφερειακό Λαϊκό Θέατρο (ΤΠΚ), ξεχώρισε για τις υποκριτικές της ικανότητες σε παραστάσεις κωμικού είδους. Έδωσε τις πιο επιτυχημένες δημιουργίες στις παραστάσεις «Η Χιονάτη και τα επτά γουρουνάκια», «Ξύλινο πιάτο», «Όταν η γυναίκα είναι χαζή», «Χάνκα», «Το ποντίκι στην τσέπη», και άλλες. Έχει ερμηνεύσει αρκετούς δραματικούς ρόλους, όπου ξεχωρίζει για τον ρόλο της Άννας Φρανκ στο «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».
επίσης
Η ηθοποιός που ακτινοβολούσε από χαμόγελο και καλοσύνη
Στους βασικούς ρόλους που ερμήνευσε σε παραστάσεις κατά τη δεκαετία του '60 όπως: "Η λέξη είναι για στέγαση", "Kvej Llan" (στα Σερβικά), "Ξαδέρφη από την Αμερική", "Η γυναίκα του Χασάν Αγά", "Η οικογένεια που θρηνεί" «Αυτοβιογραφία», «Δεν παντρεύομαι πριν», «Ταρτούφι», «Βρώμικα χέρια», «Οθέλλος», «Αντιγόνη». Την επόμενη δεκαετία, ο Qena έπαιξε και σε άλλες παραγωγές όπως οι "Perkolgjinajt", "Të ngujuarit", "General of the dead army", "Kashta Hotel", "Voice of human conscience" και άλλες.
Πέρα από τη μακρόχρονη εμπειρία στη θεατρική σκηνή της χώρας, η ηθοποιός Κένα θα έκανε όνομα και σε τηλεοπτικές μίνι σειρές και κωμωδίες. "Po e zem, po e zem" (1970), "Lec Pazhec's Diary" (1975), "I ikuri" (1980), "Kesh e ngjesh" (1982) και "Village School" (1987) ήταν μερικά από Οι γνωστές ερμηνείες του Κένα με τις οποίες κέρδισε τη συμπάθεια του κοινού.
