Μια φάλαγγα ανθρώπων ντυμένων με διάφορες παραδοσιακές φορεσιές κατέβηκε από την «Ακτή του Ήλιου» προς τον Καθεδρικό Ναό «Μητέρα Τερέζα» στην Πρίστινα. Αυτή η φάλαγγα, που δεν είχε ξαναδεί στους δρόμους της Πρίστινα και η οποία περιστασιακά συνοδευόταν από τον ρυθμό τυμπάνων και άλλων μουσικών οργάνων, έκανε πολλούς να γυρίσουν το κεφάλι τους και να τους κοιτάξουν, και μερικοί από αυτούς έβγαλαν ακόμη και τα τηλέφωνά τους από τις τσέπες τους και γύρισαν ένα βίντεο.
Αυτοί οι νέοι από διαφορετικές χώρες ήρθαν στο Κοσσυφοπέδιο για να εκπροσωπήσουν τον παραδοσιακό χορό της χώρας τους στο νεότερο φεστιβάλ στην Πρίστινα, το "New Born". Η Σλοβακία, η Πολωνία, η Τουρκία, η Βουλγαρία και η Αργεντινή είναι μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στην έναρξη της πρώτης έκδοσης αυτού του φεστιβάλ.
Οι συμμετέχοντες, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν στο Φοιτητικό Κέντρο στην Πρίστινα, παρέλασαν με τις παραδοσιακές τους φορεσιές από εκεί, στον Καθεδρικό Ναό «Μητέρα Τερέζα», στο «NEWBORN», στην πλατεία «Zahir Pajaziti» και τέλος στην πλατεία «Skënderbeg», όπου έδωσαν και τις παραστάσεις τους.
Για να παρακολουθήσουν όλους αυτούς τους χορούς, τους οποίους πολλοί άνθρωποι έβλεπαν για πρώτη φορά, πολλοί άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί και σχημάτισαν έναν κύκλο μπροστά από το Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου.
Πρώτοι που ξεκίνησαν τον χορό ήταν το σύνολο από την Τουρκία, «Idemm Maksem Folklor». Αν και αγόρια και κορίτσια είχαν έρθει στο Κόσοβο από αυτό το λαογραφικό συγκρότημα, το κομμάτι που παρουσιάστηκε στην πλατεία «Σκεντέρμπεγκ» ερμηνεύτηκε μόνο από άνδρες. Πέντε άνδρες αγκάλιασαν ο ένας τον άλλον και ξεκίνησαν τον χορό, ο οποίος διακρινόταν για τις ανατολίτικες νότες. Αυτό που ήταν πιο αξιοσημείωτο ήταν το παιχνίδι που έκαναν αυτοί οι πέντε άνδρες με τα πόδια τους. Κάθισαν, σηκώθηκαν, σήκωσαν τα πόδια τους και μετά τα χτύπησαν στο έδαφος, δημιουργώντας έναν ρυθμό που προερχόταν από τα τακούνια των μπότες που φορούσαν. Οι στολές τους χαρακτηρίζονταν από μαύρες δερμάτινες μπότες, λευκά πουκάμισα, μαύρα γιλέκα και παντελόνια, καθώς και μαύρες κουκούλες. Κάτω από την κοιλιά τους, πάνω από τα μαύρα ρούχα τους, φορούσαν μια μαύρη δερμάτινη ζώνη με ασημένιο μέρος, ενώ πάνω από το στήθος τους, κρέμονταν αρκετές αλυσίδες που συγκρούονταν μεταξύ τους κάθε φορά που οι άνδρες κουνούσαν το σώμα τους, απελευθερώνοντας έναν ρυθμό που εναρμονιζόταν με τις κινήσεις τους.
επίσης
Το "New Born Kosova" ενώνει τα χρώματα της λαογραφίας διαφορετικών χωρών στην Πρίστινα
Μετά την Τουρκία, η σκηνή δόθηκε στην ομάδα από την Κρακοβία της Πολωνίας, τους «Slowianki». Σε αντίθεση με τους προηγούμενους χορευτές, αυτοί παρουσίασαν ένα παιχνίδι που παιζόταν μεταξύ ζευγαριών. Η ομάδα, η οποία αποτελούνταν από δεκαέξι άτομα, έξι κορίτσια και έξι αγόρια, έκανε κυκλικές κινήσεις όπου κατά καιρούς τα ζευγάρια άλλαζαν παρτενέρ, χώριζαν και μετά ξαναενώνονταν. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, οι χορευτές έκαναν ζητωκραυγές που ταίριαζαν με τις κινήσεις τους. Η ομάδα από την Πολωνία συνοδευόταν επίσης από αρκετούς τραγουδιστές και οργανοπαίκτες, οι οποίοι ήταν επίσης ντυμένοι με παραδοσιακά ρούχα. Τα ρούχα των κοριτσιών αποτελούνταν από μακριές δερμάτινες μπότες, φαρδιά φορέματα διαφορετικών χρωμάτων, τα οποία, όταν τα κορίτσια πηδούσαν, δημιουργούσαν έναν κύκλο γύρω από τη μέση τους. Στην κορυφή, φορούσαν λευκά, φαρδιά πουκάμισα και γιλέκα που ταίριαζαν με τα φορέματα, ενώ τα μαλλιά τους ήταν μακριά, μαύρα και πλεγμένα, και η καθεμία φορούσε μια κορδέλα στο κεφάλι της.
Ομοίως, τα αγόρια φορούσαν μακριές δερμάτινες μπότες, ενώ αυτά φορούσαν ροζ και λευκό καρό παντελόνι. Πάνω από το παντελόνι φορούσαν φορέματα που δεν ήταν τόσο φαρδιά όσο των κοριτσιών. Στο πάνω μέρος, πάνω από το λευκό φαρδύ πουκάμισο, φορούσαν σκούρα μπλε γιλέκα, όπως και το φόρεμα. Στο κεφάλι τους, ο καθένας τους φορούσε ένα κόκκινο καπέλο, από το οποίο ανέβαινε ένα πράσινο φτερό. Στο τέλος της παράστασης, λόγω της γοητείας και του εξαιρετικά ακριβούς συντονισμού τους, η ομάδα έγινε δεκτή με πολλά χειροκροτήματα.
Αμέσως μετά, στα πλακάκια της πλατείας ακούστηκαν τα βήματα της ομάδας «Η Λαογραφική Μαγεία της Μέζντα» από τη Βουλγαρία. Αυτή η ομάδα, που αποτελούνταν από τριάντα δύο άτομα, παρουσίασε έναν χορό που διακρινόταν κυρίως για την ταχύτητα της κίνησης. Τα κορίτσια στέκονταν σε δύο ομάδες, όπως και τα αγόρια. Μετά από λίγο, μαζεύονταν στη μέση, ενώ τα αγόρια στέκονταν στο πλάι και έπαιζαν το παιχνίδι σαν να τα πείραζαν. Αργότερα, τα κορίτσια άρπαζαν τα καπέλα από τους άντρες και έτρεχαν μακριά χορεύοντας με αυτά στα χέρια. Στο τέλος, τα καπέλα επέστρεφαν στους άντρες και όλοι μαζεύονταν για να ολοκληρώσουν τον χορό.
Αυτό που ξεχώριζε περισσότερο, και το οποίο τονίστηκε αρκετές φορές από το κοινό, ήταν η ομοιότητα που είχαν οι παραδοσιακές φορεσιές των Βουλγάρων ανδρών με αυτές των Αλβανών. Φορούσαν μερικά παντελόνια που έμοιαζαν πολύ με τις τουρκικές τόσο σε χρώμα όσο και σε σχήμα και σε ύφασμα. Η μόνη διαφορά ήταν ένα μαύρο σχέδιο, που περιλάμβανε ολόκληρο το μπροστινό μέρος κάτω από το γόνατο. Αυτό που πρόσφεραν με την αλβανική φορεσιά ήταν επίσης το καπέλο, το οποίο έμοιαζε πολύ με την πλισέ, μόνο που ήταν ελαφρώς μακρύτερο. Είχαν ένα μαύρο μαντήλι γύρω από τη μέση τους και ένα πουκάμισο με φαρδιά μανίκια, κόκκινα σχέδια και ένα μαύρο γιλέκο.
Τα κορίτσια από τη Βουλγαρία διακρίνονταν για τα μπλε φορέματά τους, τα λευκά πουκάμισα με κόκκινα κεντήματα και τα κόκκινα μαντήλια δεμένα γύρω από τα μέτωπά τους.
Όταν το σκοτάδι είχε ήδη καλύψει την πλατεία της Πρίστινα, η οποία δεν είχε φώτα, το σύνολο από την Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, «Folklorny subor Ekonom», ανέβηκε στη σκηνή. Μετά τις πολύ γρήγορες κινήσεις των Ρουμάνων, τα βήματα των Σλοβάκων χορευτών φάνηκαν ακόμη πιο αργά από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Η ομάδα, που αποτελούνταν από οκτώ άτομα, έδωσε μια παράσταση που πραγματοποιήθηκε και σε ένα παιχνίδι που δημιουργήθηκε μεταξύ ζευγαριών. Ο χορός τους χαρακτηριζόταν από την κίνηση των κασκόλ από τα κορίτσια. Χωρισμένες από τους άνδρες, κρατούσαν τα κασκόλ στα χέρια τους και τα κουνούσαν συνεχώς, κάνοντας συνεχείς κινήσεις άλλοτε πάνω-κάτω, άλλοτε κινούμενες σε κύκλο.
Η ανδρική φορεσιά χαρακτηριζόταν από λευκά φαρδιά παντελόνια και λευκά φαρδιά πουκάμισα, τα οποία περιλάμβαναν και κάποια κόκκινα σχέδια. Επιπλέον, είχαν και κόκκινα γιλέκα, και σε αντίθεση με όλους τους άλλους, φορούσαν επίπεδα μαύρα καπέλα με φαρδιά πλαϊνά.
Από την άλλη πλευρά, τα κορίτσια φορούσαν μακριά μπλε φορέματα και φαρδιά λευκά πουκάμισα με σχέδια εκατέρωθεν των μπράτσων.
Η χορευτική ομάδα από την Αργεντινή ήταν η τελευταία που ανέβηκε στη σκηνή. Μέσα από τον χορό τους, έφεραν τον λάτιν ρυθμό, ενώ μέσα από τις πολύχρωμες στολές τους, έφεραν την ομορφιά του πολιτισμού τους.
Ο χορός ξεκινούσε με το χτύπημα των τυμπάνων και το κροτάλισμα των τακουνιών τους στο έδαφος. Στη συνέχεια, η ίδια αυτή ομάδα των επτά ατόμων συνέχιζε με έναν άλλο ρυθμό που δημιουργούνταν από το γνέσιμο μερικών σχοινιών, στην κορυφή των οποίων υπήρχε μια μπάλα, η οποία κάθε φορά που χτυπούσε στο έδαφος, έβγαζε έναν ήχο. Ανάλογα με την ταχύτητα και τον τρόπο που γνέθανε αυτά τα σχοινιά, δημιουργούνταν και οι νότες και οι ρυθμοί της μουσικής.
επίσης
Το «New Born» συγκεντρώνει 10 παραδοσιακά σύνολα στην Πρίστινα
Αφού τελείωσαν, μια άλλη αργεντίνικη ομάδα, αποτελούμενη από αρκετά ζευγάρια, ανέβηκε στη σκηνή. Χόρεψαν στο ρυθμό της παραδοσιακής τους μουσικής, συνοδευόμενοι από μια άλλη ομάδα μουσικών και οργανοπαικτών που τραγούδησαν στα ισπανικά.
Τα κορίτσια φορούσαν φορέματα διαφορετικών χρωμάτων, τα οποία διακρίνονταν από το πλάτος τους, ενώ τα αγόρια φορούσαν φαρδιά μαύρα παντελόνια και κόκκινα γιλέκα.
Η διευθύντρια αυτού του φεστιβάλ, Zymrije Grajqevci, η οποία είναι επίσης εκπρόσωπος της FIDAF Κοσόβου, δήλωσε ότι το φεστιβάλ αυτό είχε ως κύριο στόχο να φέρει μια ποικιλία παραδοσιακών χορών από διαφορετικές χώρες.
«Ο στόχος του φεστιβάλ ήταν να φέρει όσο το δυνατόν περισσότερους πολιτισμούς από όλο τον κόσμο, την ποικιλία των κοστουμιών και της μουσικής, καθώς και τις παραδόσεις διαφορετικών χωρών», εξήγησε ο Grajqevci.
Τις επόμενες ημέρες, το φεστιβάλ «New Born» θα συνεχίσει το ταξίδι του σε άλλες πόλεις του Κοσσυφοπεδίου όπως: Πρίζρεν, Φεριζάι, Βίτια, Όμπιλιτς, κ.λπ. Η ολοκλήρωσή του θα πραγματοποιηθεί στις 16 του τρέχοντος μήνα, όπου μετά από διαγωνισμό θα πραγματοποιηθεί η τελετή απονομής των βραβείων.
«Στις 15 και 16 θα διεξαχθεί επίσης ένας διαγωνισμός όπου θα έρθει η κριτική επιτροπή της Ομοσπονδίας Χορού (FIDAF), στην οποία εκπροσωπώ το Κόσοβο. Το Κόσοβο είναι μέλος αυτής της ομοσπονδίας και περιμένουμε να πιστοποιηθούμε από αυτήν την ομοσπονδία, ώστε η χώρα μας να μπορέσει να μπει στο παγκόσμιο ημερολόγιο φεστιβάλ», δήλωσε ο Grajqevci.
Ο Grajqevci τόνισε επίσης το πρόβλημα που προκλήθηκε από την έλλειψη φωτισμού στην πλατεία «Σκεντέρμπεη» κατά την περίοδο που οι καλλιτέχνες παρουσίαζαν τις παραστάσεις τους.
«Απόψε το σχέδιο ήταν λίγο διαφορετικό, αλλά θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι η πλατεία Σκεντέρμπεη δεν φωτίστηκε, η οποία είναι μια πλατεία που θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Δεν μπορώ καν να φανταστώ γιατί συνέβη αυτό», είπε γεμάτη απελπισία.
Όσον αφορά τη συμμετοχή και τη φιλοξενία που έτυχε σε αυτό το φεστιβάλ, η χορεύτρια από την Αργεντινή, Σοφία Φλόρις, εξέφρασε τη μεγάλη της ικανοποίηση.
«Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που βρισκόμαστε εδώ. Αυτή είναι η πρώτη μας φορά στο Κόσοβο και σε αυτό το φεστιβάλ. Το Κόσοβο είναι υπέροχο και οι άνθρωποι είναι εξαιρετικοί. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι με τον ανταγωνισμό σε αυτό το φεστιβάλ», δήλωσε ο Φλόρις.
επίσης
Το «Prizren Fest» θάρρους και ελευθερίας καταργεί τα φυσικά όρια στην ανοιχτότητα
Κάτι παρόμοιο τόνισε και ο καλλιτέχνης από την Τουρκία, ο οποίος αρκετές φορές ανέφερε την εξαιρετική φιλοξενία που είχαν λάβει από τότε που έφτασαν στο Κόσοβο.
«Από τότε που ήρθα, όλα ήταν πολύ όμορφα, όπως η χώρα, οι άνθρωποι, η φιλοξενία ήταν πολύ θερμή από μέρους τους. Πάνω απ' όλα, οι άνθρωποι είναι πολύ ευγενικοί. Ελπίζω ότι πολλά, πολλά ακόμα όμορφα πράγματα θα συμβούν στο Κόσοβο όπως αυτό το φεστιβάλ, γιατί μας έχει φέρει θετικότητα και πολύ καλή ενέργεια», δήλωσε ο Γιουνούς Σαμπρί Μπίμπερ, διευθυντής του «Idemm Maksem Folklor» από την Τουρκία.
