Το "Misa a Buenos Aires" παίζει τανγκό ανάμεσα στον ουρανό και τη γη

Ένα σχήμα της Ορχήστρας του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου από τα Τίρανα μαζί με τη Φιλαρμονική Χορωδία του Κοσσυφοπεδίου ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δώσουν ζωή στο έργο, με σολίστ τη μεσόφωνο Βίκενα Καμένιτσα, η οποία είναι και ο φορέας αυτού του έργου. Σε αντίθεση με τα Τίρανα, όπου δόθηκε ρυθμός με το μπαλέτο, στην Πρίστινα έχει παρουσιαστεί σε μορφή συναυλίας, υπό τη διεύθυνση του Σέρτζιο Αλαπόντι, διατηρώντας την ίδια φρεσκάδα που έχει το "Misa a Buenos Aires" του Μάρτιν Πάλμερ.

Δεν μπαίνει σε εκείνες τις μεγάλες βραδιές συναυλιών, αλλά σε λιγότερο από μία ώρα φέρνει μια ενδιαφέρουσα λειτουργία. Αγγίζεται από το τάνγκο του Μπουένος Άιρες και το γεγονός ότι αυτό το μουσικό στυλ ενώνεται με τη λειτουργία, κάνει το έργο να ταξιδεύει ανάμεσα στην κλασική μουσική και το πνεύμα της χαράς. Σε μια συγκεκριμένη μορφή, η λατινική λειτουργία έρχεται μέσα από τη γλώσσα του τάνγκο. 

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Κοσσυφοπεδίου ερμήνευσε το έργο «Misa a Buenos Aires» (Misatango) του Μάρτιν Πάλμερ πριν από οκτώ χρόνια. Και τη Δευτέρα το βράδυ, το έργο επέστρεψε στην Πρίστινα, αλλά με διαφορετική ορχήστρα. Ένας σχηματισμός της Ορχήστρας του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου από τα Τίρανα, μαζί με τη Φιλαρμονική Χορωδία του Κοσσυφοπεδίου, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δώσουν ζωή στο έργο. Η μεσόφωνος Βικένα Καμένιτσα ήταν η σολίστ. 
Στα Τίρανα, το έργο είχε διαφορετικό ρυθμό πριν από λίγες μέρες. Υπό τη χορογραφία της Ενάντα Χότζα, οι χορευτές εκεί συμπλήρωσαν το έργο εισάγοντας τον χορό τάνγκο. Το έργο απέκτησε επίσης δραματικό χαρακτήρα. Ενώ στην Πρίστινα, παρουσιάστηκε με τη μορφή συναυλίας. Διατήρησε τον ρυθμό και την ενέργεια. 

Το ιερό μουσικό έργο απαιτεί επίσης το ειδικό όργανο μπαντονεόν, που παίζει ο Ζοάο Τζεντίλ, ενώ ο Ίγκλι Ραπάι έπαιζε πιάνο. Αυτά τα δύο όργανα είναι βασικά στο έργο που ξεκίνησε ο Καμένιτσα, ο οποίος το διηύθυνε και στα Τίρανα. 

Η ενέργεια της Vikena Kamenica φτάνει στο επίπεδο που δίνει το χρώμα του τάνγκο ακόμη και σε λειτουργικά τραγούδια. Τα "Kyrie", "Gloria", "Credo", "Sanctus" και άλλα σε αυτό το έργο έρχονται με διαφορετικό πνεύμα. Υπό τη διεύθυνση του Sergio Alaponti, η συναυλία έφερε φρεσκάδα στο Ατελιέ του Νεολαϊκού Μεγάρου. Η ρυθμική ενέργεια ολόκληρης της συναυλίας έκανε το κοινό να εισέλθει στον αργεντίνικο κόσμο των στυλ. Το κοινό αυτή τη φορά δεν ήταν αυτό που βρίσκεται πάντα στις συναυλίες της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Κοσσυφοπεδίου. Σε αριθμό ήταν λίγο πιο χλωμό.  

Η Καμένιτσα, μια έμπειρη μεσόφωνος, έχει επίσης «προκαλέσει» με ερμηνείες όπως το «Μαρία ντε Μπουένος Άιρες». Πριν από οκτώ χρόνια, η σολίστ ήταν η Άρτα Γιασάρι. 

επίσης Πολιτισμός Πριν από 8 μήνες Η «Μαρία ντε Μπουένος Άιρες» συνδέει τη μοίρα των γυναικών με το πάθος του τάνγκο

«Υπήρχε πολύ καλή ενέργεια και είμαι χαρούμενη για αυτή τη συναυλία. Στα Τίρανα ήταν πιο δραματικά επειδή υπήρχαν και χορευτές και ο σολίστ μπορούσε να κινηθεί από τη σκηνή, κάτι που μαζί με τις σκηνές αύξησε την ευαισθησία», είπε η Καμένιτσα. Σύμφωνα με την ίδια, η συναυλία στην Πρίστινα ήταν επίσης ξεχωριστή. 
«Μαζί με τη Φιλαρμονική Χορωδία του Κοσσυφοπεδίου και την Ορχήστρα του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου από τα Τίρανα απόψε φέραμε μια όμορφη συναυλία όπου η ενέργεια ήταν πολύ καλή», δήλωσε ο Καμένιτσα. 
Το ταξίδι του έργου αποκτά μια εντελώς ιερατική μορφή, χρωματισμένη με το τάνγκο, δημιουργώντας για το κοινό μια μουσική βραδιά εκφραστικού βάθους. Ο μαέστρος Σέρτζιο Αλαπόν, ως μαέστρος, είναι παθιασμένος με αυτό το έργο. 

«Είναι ένα έργο στο οποίο προσκλήθηκα να συμμετάσχω και δέχτηκα την πρόσκληση με χαρά. Είναι μια ξεχωριστή λειτουργία. Σίγουρα, η Φιλαρμονική Χορωδία του Κοσσυφοπεδίου είναι μια από τις χορωδίες πρώτης τάξεως όσον αφορά την ερμηνεία και τη θέληση που έχουν. Είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτό», είπε. Χαρακτήρισε τη συναυλία ως κάτι πολύ όμορφο. 

«Η ενέργεια εδώ ήταν πολύ καλή και τα δύο ιδρύματα που το έκαναν δυνατό έκαναν εξαιρετική δουλειά. Είμαι χαρούμενος που συμμετείχα σε αυτό το έργο που ξεκίνησε ο σολίστ Καμένιτσα», είπε. 

Συντιθέμενο το 1996 από τον Αργεντινό συνθέτη Martín Palmeri, το έργο αυτό παρουσιάζει το παραδοσιακό κείμενο της καθολικής λειτουργίας στα λατινικά, εμπλουτίζοντάς το με τη μουσική γλώσσα του τάνγκο. Γεννημένο στην πόλη του Μπουένος Άιρες, το τάνγκο αποτελεί τον στυλιστικό πυρήνα αυτού του έργου, φέρνοντας μια νέα συναισθηματική και ρυθμική διάσταση στην ιερή μουσική. Μέσω της χρήσης χορωδίας, σολίστ και ενός ορχηστρικού συνόλου που περιλαμβάνει το μπαντονεόν - αυτό το όργανο σύμβολο της μουσικής τάνγκο - ο συνθέτης δημιουργεί μια δυνατή, δραματική και βαθιά εκφραστική ατμόσφαιρα μέσα από το έργο.

Το «Misatango», όπως είναι αλλιώς γνωστό το έργο, είναι αξιοσημείωτο για την αντίθεση μεταξύ της σοβαρότητας του θρησκευτικού κειμένου και της ζωντάνιας των ρυθμών του τάνγκο, χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που θεωρείται ιερό και σε αυτό που είναι γήινο. Το έργο αυτό έχει παρουσιαστεί σε διάφορες διεθνείς σκηνές και έχει κερδίσει ευρεία εκτίμηση για την πρωτοτυπία και την καλλιτεχνική του επίδραση. Έχει παιχτεί ακόμη και στο περίφημο «Carnegie Hall» στη Νέα Υόρκη. 

Ουσιαστικά, το «Misa a Buenos Aires» αποτελεί μια απόδειξη της δύναμης της μουσικής να ενώνει διαφορετικούς πολιτισμούς και στυλ, δημιουργώντας μια μοναδική καλλιτεχνική και πνευματική εμπειρία.

Ο αναπληρωτής διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Κοσσυφοπεδίου, Dardan Selimaj, δήλωσε ότι έχουν συμμετάσχει σε αυτό το έργο, καθώς πρόκειται για μια ευρύτερη συνεργασία. 

επίσης ΕΞΠΡΕΣ Πριν από 8 μήνες Η όπερα «Μαρία ντε Μπουένος Άιρες» παρουσιάζεται στην Πρίστινα, απόψε στο «Express»

«Στα Τίρανα, συμπεριλήφθηκε επίσης το Μπαλέτο, αλλά εδώ, λόγω του χώρου, το έχουμε φέρει σε μορφή συναυλίας. Στο μέλλον, αν ο σολίστ Καμένιτσα συνεχίσει την ιδέα με μια τριλογία, πράγμα που σημαίνει ότι η συναυλία θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο, θα μπορούσαμε επίσης να αυξήσουμε τη συνεργασία», είπε. Πριν από οκτώ χρόνια, αυτό το έργο στην Πρίστινα διηύθυνε ο Κουστρίμ Γκάσι. Αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την προσαρμογή εκείνης της εποχής, το μπαντονεόν, το οποίο είναι επίσης ένα αναγνωριστικό όργανο του τάνγκο, συμπεριλήφθηκε επίσης στο σύνολο των οργάνων για να μετατρέψει το Ατελιέ σε έναν χώρο όπου το ουράνιο και το γήινο συνυπάρχουν.