Ο «συλλέκτης ματιών» στην αντιπαράθεση του εγκληματία με τα θύματα

Ζει περικυκλωμένος από τα μάτια των θυμάτων του, που έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια των πολέμων στη Βοσνία και στο Κόσοβο. Μέσα από αυτά ο συλλέκτης έχει συγκεντρώσει τον πόνο όλων των ανθρώπων. Κάνοντας χώρο για μάτια στο δωμάτιό του, έχει σώσει τα θύματα από τις τραγωδίες που έχουν δει, αφού η δυστυχία προέρχεται από αυτό που βλέπουν οι άνθρωποι. Ξεδιπλώνει ο ίδιος την ιστορία του, μέσα από την παράσταση της οποίας έχει καθορίσει και τον τίτλο, «Οφθαλμοσυλλέκτης», με κείμενο Αγ Απολλώνη, σε σκηνοθεσία Μπεν Απολλώνη.

Τα φώτα δημιουργούν το εφέ ενός κεραυνού. Οι θόρυβοι από έξω ταράζουν ακόμη περισσότερο τη ροή της αφήγησης που έρχεται σε πρώτο πρόσωπο, συγκρουόμενη με τις τύχες χιλιάδων ανθρώπων. Πρόκειται για έναν προσωπικό θρίαμβο επί των τραγωδιών των άλλων. Μέσα στις δικές του κραυγές, η Στέφανι ξυπνά από το σιδερένιο κρεβάτι. Υπάρχει μόνο μια παρηγοριά για να ξεπεράσεις τη μοναξιά - το κρανίο. Προσωποποιεί τη φίλη του - τη Μίρα, η οποία έχει χάσει την ομορφιά της. Τον πιάνει η νοσταλγία για τη νύφη της κοπέλας του όταν ήταν φοιτητής και έμεναν στην ίδια γειτονιά.

Στο παρόν, περιπλανιέται χωρίς άκρο, κυλάει μαζί του διάφορες προσωπικές εμπειρίες μέχρι να αναδείξει την προδοσία που διαπράχθηκε. Ο Stefani (Agron Shala) μιλάει για μια αποστεωμένη αγάπη ως την πιο πολύτιμη, όπου συνδέεται περισσότερο με τα κόκαλα παρά με την ψυχή. Στέκεται στη σκηνή για να επεξεργαστεί την ιστορία ενός συλλέκτη οφθαλμών που ζει περικυκλωμένος από τα μάτια των θυμάτων του, τα οποία έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια των πολέμων στη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο. Μέσα από αυτά έχει μαζέψει τον πόνο όλων των ανθρώπων. Λέει ότι κάνοντας χώρο για μάτια στο δωμάτιό του, έχει σώσει τα θύματα από τις τραγωδίες που έχουν δει, αφού η δυστυχία προέρχεται από αυτό που βλέπουν οι άνθρωποι.

«Είναι καλό που δεν μάζεψα τα στόματα του χαλκού, γιατί τουλάχιστον έτσι γλιτώνω τα αυτιά μου», λέει η Στεφανή. Πρεμιέρα έκανε το βράδυ της Παρασκευής στη μικρή σκηνή του Εθνικού Θεάτρου του Κοσόβου η παράσταση «Οφθαλμοσυλλέκτης», σε σκηνοθεσία Μπεν Απόλλων. Το έργο βασίζεται στο κείμενο του έργου «Οφθαλμοσυλλέκτης», γραμμένο το 2003 από τον συγγραφέα Αγ Απολλώνη. Το έγραψε όταν ήταν 21 ετών ενώ ήταν φοιτητής. Το έργο με το οποίο ο συγγραφέας είχε έλεος για τη λογοτεχνία δημοσιεύτηκε δύο φορές σε περιοδικά του Κοσσυφοπεδίου, δύο φορές στα γερμανικά και τρεις φορές ως βιβλίο στα αλβανικά. «Αυτό το δράμα, που μιλάει για τα εγκλήματα στο Κοσσυφοπέδιο και τη Βοσνία, έχει συνδεθεί από κάποιους με τον Μεσαίωνα, ακριβώς με τη μορφή του σκληρού Στέφαν Νεμάνια. Όπως θα έλεγε ο Νόλι, «αυτή είναι η πιο τρομακτική τραγωδία που βγαίνει από τη δαιμονική πένα» ενός μαθητή. Μπορείτε να το δείτε με δέος, θα το δω με νοσταλγία», έγραψε ο συγγραφέας Αγ Απολλώνη στις πρόβες της παράστασης.

Ο σκηνοθέτης Ben Apolloni, ο οποίος είναι αδερφός του συγγραφέα Ag Apolloni, ήταν από τους πρώτους που διάβασαν αυτό το μονόδραμα όσο ήταν συγκάτοικοι κατά τη διάρκεια των σπουδών τους.

«Το σκέφτηκε πολύ καιρό, αλλά το έγραψε σε μια νύχτα. Ξέρω ότι ένα βράδυ έμεινε ξύπνιος και όταν τελείωσε διάβασα αμέσως τη μέρα που γράφτηκε. Έκανε μερικές αλλαγές και από το 2003 σκέφτηκα ότι αυτή η παράσταση πρέπει να γίνει, οπωσδήποτε», είπε στο KOĖN ο Ben Apolloni, Πέμπτη βράδυ μετά τη γενική πρόβα.

επίσης Πολιτισμός 22 2026 Μαΐου Τα νήματα των τραγικών ιστοριών δύο μητέρων από το Κοσσυφοπέδιο συνδέονται και στη Νέα Υόρκη.

Ο σκηνοθέτης Apolloni είπε ότι το ίδιο το έργο περιέχει πολλά στρώματα και επεξεργάζεται διαφορετικές αναφορές και ότι είναι πολυδιάστατο. Από την πρώτη ανάγνωση, παρότι έχουν αλλάξει κάποιες λεπτομέρειες, ο Απολλώνης λέει ότι έμεινε πιστός στην αποστολή του να στήσει μια αντιπαράθεση εγκληματία με τα θύματα. Για να μεταφέρει αυτή την επικοινωνία όσο το δυνατόν πιο άμεσα, έχει τοποθετήσει το κοινό στην αίθουσα σε ρόλο θυμάτων.

«Από την πρώτη ανάγνωση, όταν έκανα αυτό το μονόδραμα, η ιδέα είναι να αφηγηθώ από την οπτική γωνία αυτού του χαρακτήρα που είναι εγκληματίας - συλλέκτης ματιών, ενώ φαίνεται από το θύμα, το οποίο, στην προκειμένη περίπτωση, το κοινό στο αίθουσα, είναι τα μαζεμένα μάτια του. Είναι ένα είδος άμεσης επικοινωνίας», είπε ο Απολλώνης.

Ο ηθοποιός Agron Shala, μέσα από την επικοινωνία και την ερμηνεία του στη σκηνή, για περισσότερο από μία ώρα μεταφέρει μηνύματα για τις τύχες των ανθρώπων γύρω του. Ο Στέφαν συχνά αναπτύσσει το παιχνίδι του ανατρέχοντας στις αναμνήσεις, αγγίζοντας έτσι την παιδική του ευαισθησία. Από τις παιδικές του αναμνήσεις μέχρι τον έρωτά του που χάνεται χωρίς ίχνος. Είναι αδίστακτος σε όλα, αλλά όχι όταν πρόκειται για τα μάτια της μητέρας του, που λέει ότι μόνο αυτά τα βλέπουν με συμπόνια. Ο Agron Shala, που λέει ότι δεν είχε εμπειρία με το μονόδραμα, τράβηξε την προσέγγιση του συγγραφέα και του σκηνοθέτη.

«Διάβασα το κείμενο το 2004 και εντυπωσιάστηκα πολύ. Μετά το διάβασα σαν απλός αναγνώστης. Μιας και ήρθε η προσφορά στην πανδημία, με βρήκε σε μια εποχή καταχνιάς και σκέφτηκα ότι το κείμενο ανταποκρίνεται σε αυτή την κατάσταση και με βρήκε σε μια περίοδο -που και από άποψη ηλικίας και κατάστασης- σκέφτηκα ότι μπορούσα να δώσω ψυχή. αυτό το κείμενο, που πιστεύω ότι είναι πολύ καλό», είπε ο Shala.

Αξιολόγησε αυτή την παράσταση ως μια πολύ προκλητική εμπειρία, ενώ τόνισε ότι κατά τη διαδικασία των προβών του έλειπε η ενέργεια των ηθοποιών με τους οποίους συνήθως μοιράζεται τη σκηνή.

«Αγαπώ τους συναδέλφους μου, ειδικά τους ηθοποιούς περισσότερο από τους σκηνοθέτες και θα τους αγαπήσω ακόμα περισσότερο, γιατί μου έλειψαν», είπε ο ηθοποιός.

Καθώς μετράει τα μάτια που έχει μαζέψει βγαίνουν 4498. Του λείπουν άλλα δύο μάτια για να φτάσει στο ρεκόρ «Guinness». Χωρίς μάτια, περιγράφει τον κόσμο σαν ένα χαρακτικό που γίνεται πίνακας μόνο με αυτά. Το έργο εγκωμιάστηκε για την καλλιτεχνική του διάσταση και τη φιλοσοφική του ματιά.

Ο θεατρικός συγγραφέας Naser Shatrolli, ταυτόχρονα εν ενεργεία διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου του Κοσσυφοπεδίου, είπε ότι το δράμα έχει πολλή δυναμική σε αισθητική και ψυχολογική εκδοχή.

επίσης Πολιτισμός 9 Ιανουαρίου 2026 «Ένα νήμα ελπίδας, μια σπίθα» – Η λογοτεχνική γέφυρα του Αγ. Απόλλωνα με τον Σλοβένο αναγνώστη

«Το δράμα αγγίζει τις φλέβες της μνήμης του Κοσσυφοπεδίου και πέρα ​​από αυτή τη μεγάλη πληγή που αιμορραγεί ακόμα, μέσα από αυτά τα μάτια και τη φιλοσοφία που κουβαλούν αυτά τα μάτια, μέσα από αυτά που έχουν δει και πώς έχουν μετατραπεί σήμερα σε μια γκαλερί τέχνης, δίνοντάς της ένα μουσείο διάσταση.. Το πλαίσιο της αφήγησης, ειδικά η σκηνοθεσία και η υποκριτική, είναι δύο συστατικά που συνδυάζονται πολύ καλά και βγάζουν κάτι πολύ σοβαρό», είπε ο Shatrolli.

Αυτή είναι η δεύτερη παράσταση που θα κάνει πρεμιέρα στη μικρή σκηνή του Εθνικού Θεάτρου του Κοσσυφοπεδίου τον Ιανουάριο. Στις 16 Ιανουαρίου έκανε πρεμιέρα η παράσταση «Μετανάστες» σε σκηνοθεσία Ariani Gec, ενώ τη Δευτέρα (25/19) στη μεγάλη σκηνή έκανε πρεμιέρα η παράσταση «Οι νεκροί θρηνούν την πατρίδα» σε σκηνοθεσία Έρσον Ζυμπέρη. Η πρώτη επανάληψη της παράστασης «Οφθαλμοσυλλέκτης» θα δοθεί σήμερα, με ώρα έναρξης 00:XNUMX, στη μικρή σκηνή του ΤΚΚ.