«Η ζωή με ένα μολύβι» σε διάλογο με τον μαέστρο που αποστολή του είναι η δημοσιογραφία

Όταν μιλάμε για επαγγελματική, μεμονωμένη δημοσιογραφία, το όνομα του Νεχάτ Ισλάμ βρίσκεται κάπου στην κορυφή της λίστας. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχει πατήσει σε εμπόλεμες ζώνες, έχει κάνει χιλιάδες ερωτήσεις, αυτή τη φορά έχει απαντήσει σε 500 ερωτήσεις του Xheladin Rexhepi και μέσα από αυτές ξετυλίγεται μια ιστορία ζωής και όχι μόνο, στο βιβλίο «Η ζωή με ένα μολύβι»

Οι απαντήσεις σε 500 ερωτήσεις σε 400 σελίδες, ένα βιβλίο που περιλαμβάνει και τη δομική μορφή της έκδοσης και τέλος μια σειρά κειμένων αφιερωμένων στον κεντρικό ήρωα, αποτελούν απόδειξη της σεμνότητάς του. Η ζωή του εξέχοντος δημοσιογράφου Νεχάτ Ισλάμι ήταν σεμνή, αλλά όχι η ακμάζουσα καριέρα του. Είναι ένα από τα ονόματα του αστερισμού της ακμάζουσας δημοσιογραφίας στο Κοσσυφοπέδιο και όχι μόνο. Η αναφορά από τις εστίες του πολέμου ήταν απόδειξη της κατοχής μιας από τις πιο σημαντικές αρετές - το θάρρος. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα απόσπασμα στο βιβλίο "Η ζωή με ένα μολύβι" του Xheladin Rexhepin. 

Το βιβλίο ξεκινά με το ταξίδι του ως δημοσιογράφου, αλλά πηγαίνει πίσω στα παιδικά χρόνια του πρωταγωνιστή. Επεκτείνεται στις σπουδές του στο Ζάγκρεμπ, με τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής στη χώρα και στην τεκμηρίωσή του για τη χώρα. Ασχολείται με τη δημοσιογραφική ηθική, επηρεάζοντας και τη σημερινή δημοσιογραφία χωρίς εφημερίδες, αλλά με το κύμα των διαδικτυακών μέσων. 

Το βιογραφικό βιβλίο για τον δημοσιογράφο Νεχάτ Ισλάμι προωθήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο καφέ-γκαλερί «KultPlus» στην Πρίστινα. Ακόμη και σε αυτή την εκδήλωση, το Ισλάμ ήταν ασυγκίνητο. 

«Ευχαριστώ τον συγγραφέα του βιβλίου που δούλεψε πραγματικά μαζί μου και του δίνω χαλάλι γιατί πραγματικά δημοσίευσε ένα βιβλίο που μου αρέσει κι εμένα. Ευχαριστώ και τον επιμελητή, τον ιδιοκτήτη του εκδοτικού οίκου 'Δρήνη' από το Φεριζάι, που με μεγάλη αφοσίωση ετοίμασε το βιβλίο προς έκδοση. Είμαι πολύ χαρούμενος που αυτό το βιβλίο είδε το φως στην πόλη όπου είδα το φως για πρώτη φορά, όταν γεννήθηκα», είπε. 

Το «Ζωή με μολύβι» έχει προβληθεί στο παρελθόν στην πόλη Ισλάμ, στο Φεριζάι. 

Υπάρχουν λεπτομερείς αναφορές για τις καταστάσεις στις χώρες όπου κάλυψε γεγονότα ως πολεμικός ρεπόρτερ. Οι αφηγηματικές σεκάνς είναι σαν οδικοί χάρτες της φρίκης που έχει βιώσει ο άνθρωπος, ενώ το Ισλάμ έχει δει. 
Οι αφηγήσεις που φέρνουν τα γεγονότα είναι φρέσκες, ανατριχιαστικές. 

Ο συγγραφέας του βιβλίου, δημοσιογράφος Τζελαντίν Ρετζέπι, είπε ότι ο Νεχάτ Ισλάμι είναι ανέφικτος στο χώρο της δημοσιογραφίας.  

«Είναι το δελτίο ταυτότητάς μας ακόμη και στη διεθνή σκηνή, γιατί η αλβανική δημοσιογραφία έχει ως στυλό τον Νεχάτ που για πολύ καιρό είχε διασχίσει τοπικές γεωγραφίες και πρόσφερε δημοσιογραφία με πανανθρώπινες αξίες. Αυτό αποδεικνύεται καλύτερα από τα τέσσερα χρόνια του στη Βηρυτό, ώστε την τελευταία μέρα που επιστρέφει με ένα αυτοκίνητο Golf 1 γεμάτο σφαίρες, παραμένει πάμφτωχος. Είναι το αντίθετο της εποχής σήμερα που οι άνθρωποι επιστρέφουν από τον πόλεμο πλούσιοι υλικά», είπε ο Ρετζέπι. 

Ο Νεχάτ Ισλάμι έπαιρνε συνέντευξη από πολλές εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής, όπως η ουμανίστρια Μητέρα Τερέζα, ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ, ο ποιητής Ζακ Πρεβέρ, ο Κροάτης συγγραφέας Μίροσλαβ Κερλέζχα, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν και άλλοι. Ανάμεσά τους ο συγγραφέας Ισμαήλ Κανταρέ. Ο συγγραφέας αυτής της έκδοσης, Ρετζέπι, είπε ότι αυτή η συνέντευξη θα δημοσιευθεί σε δύο χιλιάδες εφημερίδες του κόσμου. 

Με το Ισλάμ, η ιδέα ήταν να γίνει ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ, αλλά με όλο το υλικό που υπήρχε, ήταν δύσκολο να το συμπεριλάβουμε όλο, αλλά και να το αφαιρέσουμε. 

«Κάθε άνθρωπος στο επάγγελμά του έχει ένα είδωλο, έναν δάσκαλο, από τον οποίο θα μάθει. Η πρώτη μου ιδέα ήταν να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για αυτόν. Έτσι το ξεκίνησα ως ιδέα, ως κινηματογραφικό σενάριο, για το οποίο με ενθάρρυνε ο συνάδελφός μου, ο σκηνοθέτης Ilir Kabashi. Δούλεψα πολύ καιρό, χρόνια πάνω σε αυτό, αλλά όταν μάζεψα όλο το υλικό των 15 ωρών γυρισμάτων, αποφάσισα ότι αυτό το ντοκιμαντέρ θα γίνει βιβλίο. Βλέποντας όλο αυτό το ζυμάρι και το ντοκιμαντέρ, είδα ότι υπάρχει ακόμα ανάγκη να το δουλέψω, να πλουτίσω», είπε ο Τζελαντίν Ρετζέπι, συγγραφέας του βιβλίου «Η ζωή με το μολύβι». 

Εκεί είναι εμφανείς οι θυσίες στο ταξίδι προς το επάγγελμα. Ο συγγραφέας αναφέρει ένα από αυτά. 

"Στην Ελβετία, κοντά στον ΟΗΕ, αναγκάζεται να πουλήσει το δαχτυλίδι αρραβώνων του προκειμένου να πετύχει τον στόχο να εγκριθεί από τον ΟΗΕ ένα ψήφισμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα", είπε ο Ρετζέπι. «Ο δημοσιογράφος Νεχάτ Ισλάμι, για να μείνει στην ιστορία της δημοσιογραφίας, έμεινε χωρίς σπίτι», είναι μια άλλη έκφρασή του που δείχνει ακόμη καλύτερα την επιμονή του Ισλάμ στο επάγγελμα. 

Ο συγγραφέας Ibrahim Kadriu, φίλος και συνεργάτης του Ισλάμ, είπε ότι το έργο είναι μια ξεχωριστή συνέντευξη. 

«Κάθε δημοσιογράφος θα ζήλευε τον συγγραφέα αυτού του βιβλίου, καθώς είναι ένα αριστούργημα στον χώρο της δημοσιογραφίας. Ένα έργο που σπάνια γράφεται και σπάνια βρίσκεται. Είναι καλό που αυτό συμβαίνει ακριβώς στην Πρίστινα και με το όνομα Νεχάτ Ισλάμ. Με τον Νεχάτη ήμασταν πάντα μαζί, περάσαμε πολύ χρόνο», είπε. 

Είπε ότι όσο γίνεται λόγος στο βιβλίο, τόσα έχουν μείνει ανείπωτα. 

«Ενώ διάβαζα αυτό το βιβλίο με 500 ερωτήσεις, νόμιζα ότι λείπουν άλλες 500 ερωτήσεις. Νομίζω ότι εδώ έχουν δοθεί πολλά, αλλά στην πραγματικότητα ο Νεχάτι έχει ακόμα πολλά. Έγραψα ένα άρθρο για τον Νεχάτι όπου έγραψα ότι είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πολλά, αλλά δεν μιλάει για όλα. Εδώ πιστεύω ότι είδε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν έχει πει και που μπορεί να πει. Σε αυτή την ηλικία είναι λίγο δύσκολο να θυμηθείς τα γεγονότα, το ταξίδι στο χρόνο», είπε ο Kadriu. 

Το Ισλάμ έχει πει ότι όπου κι αν πήγαινε, ενήργησε προς το συμφέρον της χώρας. 

«Καθώς διάβαζα, σκεφτόμουν πολύ τον Νεχάτ, τις προηγούμενες δραστηριότητές του. Ως δημοσιογράφος είναι γνωστό ότι ήταν νούμερο ένα, αλλά είχε και άλλες αποστολές. Τον είχαμε στις αποστολές των Ηνωμένων Εθνών όταν έγραφε για τα δικαιώματα των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου. Όπου πήγαινε ενεργούσε για το εθνικό συμφέρον», είπε ο συγγραφέας Kadriu. 

Ο Νεχάτ Ισλάμι γεννήθηκε το 1943 στο Φεριζάι. Ξεκίνησε τη δουλειά του το 1966 ως μελετητής της εφημερίδας «Rilindja». Ένα χρόνο αργότερα, μετακόμισε στην τηλεοπτική σύνταξη του Κοσσυφοπεδίου, όπου εργάστηκε μέχρι το 1974, όταν η εφημερίδα «Rilindja» τον διόρισε ως μόνιμο ανταποκριτή της εφημερίδας στη Μέση Ανατολή, με έδρα τη Βηρυτό, όπου παρέμεινε μέχρι το 1979. ένας εξαιρετικός γνώστης των πολιτικών και ιστορικών ροών αυτού του μέρους του κόσμου. Μετά τη Βηρυτό, επέστρεψε στην εφημερίδα «Rilindja» ως συντάκτης εξωτερικής πολιτικής. Μετά το κλείσιμο της «Rilindja» από την κατοχική δύναμη του Μιλόσεβιτς, συνέχισε να εργάζεται στην εφημερίδα «Bujku». Μετά το 1999, ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Παρακολούθησης Πολέμου και Ειρήνης (IWPR) για τρία χρόνια και το 2005 εξελέγη διευθυντής του Γραφείου του Συμβουλίου Γραπτών Μέσων του Κοσσυφοπεδίου.

Η εκδότης Ζυραφέτ Σάλα είπε ότι ουσιαστικές στιγμές του βιβλίου είναι οι απόψεις του πρωταγωνιστή ότι η δημοσιογραφία δεν είναι καριέρα, αλλά αποστολή. 

«Αν και η βιογραφική γραμμή από την αρχή μέχρι το τέλος, αυτές οι αφηγήσεις ξεπερνούν τα όρια μιας προσωπικής βιογραφίας, γιατί είναι συνυφασμένες με τις ταραγμένες ιστορίες του λαού μας, σχετίζονται με τις εμπειρίες της χώρας, τα ίχνη που έχει κάνει ερευνήστε τον πολιτισμό της χώρας, κάνοντάς την ένα μωσαϊκό με πολλά στοιχεία όπου εντοπίζονται άγνωστα πράγματα. Όλα αυτά αφηγούνται από τη σκοπιά ενός ανθρώπου που δεν έβλεπε τη δημοσιογραφία ως καριέρα, αλλά ως αποστολή», είπε ενώ θεωρούσε το Ισλάμ ως πρότυπο ταύτισης για τους νέους ότι η δουλειά που γίνεται με αφοσίωση και αγάπη φέρνει αποτελέσματα. 

«Το βιβλίο είναι δομημένο με τη μορφή ενός φιλικού διαλόγου μεταξύ δύο δημοσιογράφων, αλλά αυτή ακριβώς η μορφή σύνθεσης του βιβλίου του έδωσε την ευκαιρία να κάνει ένα είδος εξερεύνησης για διάφορα θέματα, ξεκινώντας από προσωπικές εξομολογήσεις, και στη συνέχεια θέματα που σχετίζονται με επάγγελμα, για την αγάπη και το πάθος για αυτόν μέχρι τη σημασία του να είναι κανείς άνθρωπος, ως απαραίτητο θεμέλιο για κάθε κορυφαίο επίτευγμα και πολύ περισσότερο στο επάγγελμα του δημοσιογράφου», είπε ο Shala, επικεφαλής του εκδοτικού οίκου «Drita». 

επίσης ΕΞΠΡΕΣ 14 Ιουνίου 2024 «Οίκος Αναφορών» ως μουσείο για το 1998-1999

Ο Νεχάτ Ισλάμι είναι συγγραφέας περισσότερων από 200 ρεπορτάζ και τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ και συγγραφέας χιλιάδων αναφορών και άλλων δημοσιογραφικών κειμένων από το Κοσσυφοπέδιο και τον κόσμο. 

Τον Δεκέμβριο του 2013, ο KOHA δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, το Hotel Beirut, μια συλλογή από αναφορές, αναλύσεις και γραπτά από τη Βηρυτό κατά την περίοδο που ήταν ανταποκριτής της Αναγέννησης στη Μέση Ανατολή. Το δεύτερο βιβλίο του «An Address in Bucharest» εκδόθηκε το 2016 και είναι μια εντυπωσιακή συλλογή επιλεγμένων άρθρων και συνεντεύξεων που εκτείνονται σε 40 χρόνια.