(Deutsche Welle) – Λαμβάνοντας χώρα εν μέσω μιας θανατηφόρας πανδημίας, καθώς και των αναταραχών που προκαλούνται από την αστυνομική βία και τον ρατσισμό, η προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ του 2020 κυριαρχήθηκε από μια σειρά ζητημάτων διχασμού. Αναμφίβολα, οι καλλιτέχνες επηρεάζονται άμεσα και από θέματα όπως η υγειονομική περίθαλψη, οι φόροι, η μετανάστευση ή η εξωτερική πολιτική, αλλά η στάση των υποψηφίων για τις τέχνες δεν ήταν μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν τους τελευταίους μήνες.
Μια ματιά στις επίσημες πλατφόρμες των κομμάτων είναι ωστόσο διαφωτιστική. «Οι τέχνες είναι απαραίτητες για την ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία μας, για τον πολιτισμό μας, για τις τοπικές μας οικονομίες. Οι Δημοκρατικοί είναι περήφανοι για την υποστήριξή μας στη χρηματοδότηση και την εκπαίδευση των τεχνών και θα συνεχίσουν τις πολιτικές και τα προγράμματα που προωθούν τις δημιουργικές τέχνες», αναφέρει η Πλατφόρμα του Δημοκρατικού Κόμματος για το 2020, επικαλούμενη διάφορους κυβερνητικούς θεσμούς και πολιτιστικούς οργανισμούς που θα υποστηρίξει το κόμμα.
Το επίσημο έγγραφο των Δημοκρατικών προσθέτει στη συνέχεια: «Εκτιμούμε τις τέχνες και την καλλιτεχνική εκπαίδευση για την ανάπτυξη της φαντασίας, της δημιουργικότητας, της καινοτομίας και των δεξιοτήτων κριτικής σκέψης στους μαθητές και για τη δημιουργία γεφυρών μεταξύ ανθρώπων και κοινοτήτων σε όλη τη χώρα και σε όλο τον κόσμο». Ενώ οι 10 γραμμές του εγγράφου που είναι αφιερωμένες στις τέχνες δεν είναι τόσο συγκεκριμένες όσο η «πλατφόρμα τεχνών» στην προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα το 2008, εξακολουθεί να είναι κάτι περισσότερο από αυτό που μπορεί να βρεθεί στον επίσημο κατάλογο των προτεραιοτήτων των Ρεπουμπλικανών.
Στην πραγματικότητα, η Πλατφόρμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από το 2016 - η οποία χρησιμεύει επίσης ως η επίσημη λίστα για τις αρχές του τρέχοντος έτους, έως ότου η Ρεπουμπλικανική Επιτροπή αποφάσισε να την επαναχρησιμοποιήσει αντί να προετοιμάσει ένα νέο έγγραφο για την τρέχουσα εκστρατεία - δεν καταλαμβάνει καν τόσα πολλά. στις τέχνες του στόματος. Οι τέχνες έπαιξαν μεγάλο ρόλο κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα-Μάιντεν. παρατηρητές από διάφορα πολιτιστικά ιδρύματα στις ΗΠΑ αναμένουν ότι αυτό θα συνεχιστεί εάν εκλεγεί ο Μπάιντεν. Ο Τζο Μπάιντεν μπορεί να μην είναι ο πολιτιστικός επιρροής που έγινε ο Ομπάμα όταν κοσμούσε τα charts με τους καρδιοκατακτητές, τις ταινίες, τα βιβλία και τις τηλεοπτικές εκπομπές του. Αλλά ο υποψήφιος των Δημοκρατικών εξακολουθεί να είναι γνωστός ως «πιστός» υποστηρικτής των τεχνών, όπως είπε ο Robert L. Lynch της ομάδας «Americans for the Arts» σε ένα άρθρο για τους «New York Times»: Η θέση του Μπάιντεν είναι «λιγότερο από καταναλωτική άποψη.» και περισσότερο για την εμπνευσμένη και μεταμορφωτική αξία των τεχνών», είπε.
Η Καμάλα Χάρις, η υποψήφια για αντιπρόεδρος των Δημοκρατικών, έχει δείξει ιδιαίτερα τη δέσμευσή της στις τέχνες στο παρελθόν. Ενώ ήταν νόμιμος εκπρόσωπος στην Καλιφόρνια, η Χάρις υπηρέτησε επίσης στο Διοικητικό Συμβούλιο του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στο Σαν Φρανσίσκο. Ήταν επίσης μέλος της Οργάνωσης Τζαζ, καθώς και μέρος του ταμείου για τη συμφωνία σε αυτή την πόλη. Η στάση του Προέδρου Τραμπ για τις τέχνες έχει γίνει πολύ σαφής τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Από την αρχή, στο πρώτο σχέδιο του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, ο Τραμπ πρότεινε την κατάργηση του «National Endowment for the Arts» (NEA), καθώς και του «National Endowment for the Humanities» (NEH). Ανεξάρτητες ομοσπονδιακές υπηρεσίες που παρέχουν υποστήριξη και χρηματοδότηση για πολιτιστικά και ερευνητικά έργα δημιουργήθηκαν το 1965, με νομοθεσία που δηλώνει ότι είναι καθήκον ενός «προηγμένου πολιτισμού» να «δίνει πλήρη εκτίμηση και υποστήριξη» στις τέχνες, τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τον πολιτισμό.
επίσης
Τι πήγε στραβά για την Καμάλα Χάρις;
Στην πρόταση προϋπολογισμού για το επόμενο έτος, που έγινε τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, ο Τραμπ ζήτησε και πάλι την εξάλειψη των NEA και NEH, καθώς και του Ινστιτούτου Υπηρεσιών Μουσείων και Βιβλίου και της Εταιρείας Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης. Στην ενότητα με τίτλο «Σταματήστε τις σπάταλες και περιττές δαπάνες», το έγγραφο υπογραμμίζει ότι αυτοί οι θεσμοί «δεν θεωρούνται θεμελιώδης ομοσπονδιακή ευθύνη». Ωστόσο, το Κογκρέσο των ΗΠΑ, το οποίο είναι αρμόδιο για τον καθορισμό του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, απέρριψε τις εκκλήσεις του Τραμπ. Ενώ τα NEA δεν μπορούν να εμπλακούν στην πολιτική, όπως είπε ένας εκπρόσωπος στη DW, το Americans for the Arts περιέγραψε επίσημα την πρόταση αποχρηματοδότησης των τεχνών της κυβέρνησης Τραμπ ως «ακατευθυνόμενο αίτημα προϋπολογισμού». Ως μέλος της κοινότητας επαγγελματιών του πολιτισμού «Arts for BidenHarris», η καλλιτέχνις, συγγραφέας και παραγωγός Tanya Selvaratnam επισημαίνει ότι το «καθεστώς Τραμπ-Πενς» όχι μόνο απείλησε να ακυρώσει πρωτοβουλίες χρηματοδότησης, αλλά «αναζήτησε κάθε ευκαιρία να σταματήσει και επιτίθεται στην ελευθερία της έκφρασης και της δημιουργικότητας», γι' αυτό η ομάδα βλέπει «μόνο μία επιλογή σε αυτές τις εκλογές».
Αυτές οι επιθέσεις στην καλλιτεχνική ελευθερία έχουν τεκμηριωθεί καλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. "Καλλιτέχνες ή έργα τέχνης που επέκριναν τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στοχοποιήθηκαν ή λογοκρίθηκαν απευθείας από τον πρόεδρο ή κυβερνητικές υπηρεσίες", σημειώνει η έκθεση State of Artistic Freedom 2020 που δημοσιεύτηκε από την Freemuse, μια ανεξάρτητη μη κυβερνητική οργάνωση με συμβουλευτικό καθεστώς. εντός της UNESCO . Για τους καλλιτέχνες διακυβεύονται περισσότερα από την υποστήριξη πολιτιστικών χρηματοδοτικών φορέων ή μουσείων. Σε συνέντευξή του για το «Latino Victory Project», ο Τζο Μπάιντεν κατέστησε σαφές ότι οι τέχνες είναι μια άμεση αντανάκλαση της κατάστασης της χώρας: «Το μέλλον αυτού που είμαστε είναι στις τέχνες», είπε ο Μπάιντεν. «Είναι μια έκφραση της ψυχής μας».
