KOHA.net

Πολιτισμός

Το «MonoAkt» κλείνει το 16ο κεφάλαιο με τον θρίαμβο του μονόδραματος για την ανθρώπινη αγάπη

Σκηνή από το νικητήριο έργο, "Ο Θεός Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου"

Σκηνή από το νικητήριο έργο, "Ο Θεός Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου"

Η ανακοίνωση των νικητών είναι η τελική πράξη του «MonoAct», και εκεί θριάμβευσε το μονόδραμα που ξεδιπλώνει τα ανθρώπινα πεπρωμένα ως μήνυμα υπέρβασης των διαφορών, ανοχής και θρίαμβο της αγάπης. Το κύριο βραβείο έλαβε το «Lord Ibrahim and the Flowers of the Koran» σε σκηνοθεσία Mairus Donkin από τη Βουλγαρία, ενώ το φετινό «MonoAct», εκτός από τον μαραθώνιο παραστάσεων και συνοδευτικών εκδηλώσεων, συμπλήρωσε φέτος και τα 25 χρόνια από την Απελευθέρωση. «Σε αυτή την 25η επέτειο της Απελευθέρωσης της χώρας, ξένοι καλλιτέχνες είχαν επίσης την ευκαιρία να μάθουν για την ιστορία μας με κάποια μορφή. Το γράφουμε και είναι καθήκον του κάθε καλλιτέχνη», είπε ο διευθυντής του «MonoAkt», Mentor Zymberaj.

Η παράσταση «Ο Λόρδος Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου», που δείχνει τη σύνδεση των ανθρώπων πέρα ​​από τις διαφορές, κέρδισε το κύριο βραβείο της φετινής διοργάνωσης του διεθνούς φεστιβάλ μονοδραμάτων «MonoAkt».

Μονόδραμα με κείμενο του Γάλλου Eric Emmanuel Schmitt και του Βούλγαρου σκηνοθέτη και ηθοποιού, Marius Donkin, σας ταξιδεύει στα δραματικά γεγονότα που εκτυλίσσονται μέσα από την επικοινωνία του Momo με τον Ibrahim. Αυτή η ιστορία αποκαλύφθηκε το βράδυ της Παρασκευής, πριν από την τελετή απονομής των βραβείων. Ο Ντόνκιν ευχαρίστησε το κοινό μπροστά στο θέατρο «Dodona» στην Πρίστινα για το βραβείο. 

Το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας δόθηκε στον Λιθουανό Alvydas Vizgirda, σκηνοθέτη και συγγραφέα της παράστασης «Fabijonas». 

«Ευχαριστώ Κοσσυφοπέδιο, όμορφη χώρα, όμορφα βουνά, όμορφη Πρίστινα. Ευχαριστώ!», είπε εν συντομία η Βιζγίρντα, μετά την αποδοχή του βραβείου. 

Ο καλύτερος ηθοποιός απονεμήθηκε στον Ismet Azemi για την ερμηνεία του στην παράσταση «Artisti na tavan» σε σενάριο και σκηνοθεσία Agron Gërguri, παραγωγής του θεάτρου «Avdush Hasani» στο Podujevë. Ο Azemi είπε ότι αυτό ήταν το δεύτερο βραβείο για εκείνον στην ιστορία του φεστιβάλ. 

«Είμαι ευγνώμων στο φεστιβάλ «MonoAkt». Δεν είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω, είναι η δεύτερη φορά που παίρνω βραβείο. Νόμιζα ότι οι άνθρωποι, ειδικά η δουλειά μας, είναι εξαντλημένοι από τα συναισθήματα, αλλά μου φαίνεται ότι υπάρχουν πάντα πηγές συναισθημάτων από την πνευματική, αλλά και την πνευματική, ψυχική και σωματική πλευρά», είπε ο ηθοποιός Αζεμί. 

Ενώ το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας δόθηκε στην ηθοποιό Dungaamaa Chimedtseye από τη Μογγολία για τον ρόλο της στο μονόδραμα «Αγάπη μου. Αυτό είναι μόνο η αρχή". 

Ενώ η εκπομπή «Hedy: the life & invents of Hedy Lamarr» από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έλαβε ειδικό βραβείο. 

Η Αμερικανίδα ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός της σειράς Heather Massie είπε ότι αυτή είναι η πρώτη της εκπομπή. 

«Σας ευχαριστώ πολύ για αυτό το βραβείο. Με τιμά πολύ και με συγκινεί. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία στην Πρίστινα και την πρόσκληση. Όλοι οι μαθητές ήταν πολύ ταλαντούχοι, ανοιχτοί στη συνεργασία και ταλαντούχοι», είπε.

Απονέμονται επίσης βραβεία για δραστηριότητες ζωής. Μετά θάνατον, το βραβείο απονεμήθηκε στον θεατρικό συγγραφέα Haqif Mulliqi. Η κόρη του, Getoarbë Mulliqi-Bojaj δέχτηκε το βραβείο κλαίγοντας. 

«Ακόμα δεν έχω γίνει αρκετά δυνατή για να μιλήσω για τον μπαμπά. Είναι η δεύτερη φορά στο «Δωδών» χωρίς αυτόν. Ευχαριστώ για τη φιλία, την καλή συνεργασία και αυτή την ευγνωμοσύνη», είπε. 

Με αυτό το βραβείο τιμήθηκε και η δραστηριότητα της ηθοποιού Safete Rogova. 

«Σας ευχαριστώ για αυτό το βραβείο και για αυτό το φεστιβάλ που φέρνει καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Αλλά ευχαριστώ τον Mentor που έφερε την αλβανική γλώσσα σε όλα τα φεστιβάλ στα οποία συμμετέχει», είπε ο Rogova στη σκηνή. 
Φέτος, το «MonoAkt» έχει αφιερώσει χώρο σε νέους καλλιτέχνες καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος του φεστιβάλ μιας εβδομάδας. Στο πλαίσιο των εργαστηρίων που αναπτύχθηκαν επιλέχθηκαν και διακεκριμένα ταλέντα. 

Η Ζάνα Μπερίσα έλαβε το βραβείο «Best Single Performance», ενώ η Fiona Abdullahu το βραβείο «Best Monostrip». 

Η κριτική επιτροπή αποτελούνταν από τη Nina Mazur από τη Γερμανία, την Tatiana Czepurnyi από την Ουκρανία και τη Svetlana Ivanova από την Κύπρο.

«Ήταν ένα τέλειο φεστιβάλ, στο υψηλότερο επίπεδο. Ήθελα απλώς να σου ευχηθώ επιτυχία», είπε εν συντομία η Ιβάνοβα. 

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής το πήραν από μια σύντομη ομιλία. Για την Ουκρανή Czepurnyi, το «MonoAkt» ήταν το έναυσμα για την πρώτη της επίσκεψη στο Κόσοβο. 

«Ήταν η πρώτη μου φορά στο Κόσοβο και μου άρεσε πολύ. Ειδικά η παρέα και η φιλοξενία σας», είπε. 

Ενώ ο Mazur είναι εξοικειωμένος με το φεστιβάλ. Εκτίμησε την εξωαγωνιστική παράσταση που προβλήθηκε στα εγκαίνια του φεστιβάλ. 

«Είναι τιμή για μένα που βρίσκομαι εδώ. Είναι μεγάλη αμαρτία που η θέση αυτού του φεστιβάλ δεν μου επιτρέπει, ως μέλος της κριτικής επιτροπής, να δώσω το βραβείο στην υπέροχη παράσταση «Τα όνειρα του Άμλετ»», είπε.

Με αυτό το μονόδραμα με κείμενο της Nina Mazur και του ηθοποιού Mentor Zymberajn, το πρόγραμμα του φεστιβάλ άνοιξε στις 9 Ιουνίου. Με το «Ρέθυμι...1999» εγκαινιάστηκε το πρόγραμμα «MonoAkt+», το οποίο εντάσσεται στο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Μονοδράματος. Η έκθεση ήταν η καινοτομία του φετινού φεστιβάλ. 
Στις 10 Ιουνίου εγκαινιάστηκε η έκθεση «This beautiful world...» του καλλιτέχνη Albert Atakulov από το Ουζμπεκιστάν, ενώ το «Μονόδραμα» του συγγραφέα Mentor Zymberajn προωθήθηκε στις 12 Ιουνίου. Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε το συνέδριο με θέμα «Εξελίξεις του μονόδραματος στη Σχολή Τεχνών στην Πρίστινα». 

Η 16η έκδοση έφερε επίσης θεατρικά εργαστήρια καθώς και επισκέψεις σε πολιτιστικούς φορείς και φυσικά αξιοθέατα. 

Φέτος προβλήθηκαν συνολικά επτά έργα, εκ των οποίων τα πέντε ήταν διαγωνιστικά. 

Αυτό που έκλεισε και θριάμβευσε στο 16ο «MonoAct» είναι ένας ύμνος για την αγάπη και την ανεκτικότητα. Είναι μια αντανάκλαση της παιδικής ηλικίας του Μωάμεθ, του μοναδικού χαρακτήρα του έργου που διαδραματίζεται σε μια παλιά γειτονιά του Παρισιού. Ο χαρακτήρας, που λέγεται Μόμο στην παράσταση, σταματά καθημερινά στο μαγαζί του Ιμπραήμ, που είναι Κούρδος, και συχνά κλέβει εκεί. Εκεί γνωρίζει και μια κοπέλα. Τα γεγονότα εκτυλίσσονται καθώς ο Μόμο μιλάει στον Ιμπραήμ όλο και περισσότερο. Όμως ως μονόλογος, φροντίζει να κάνει τις απαντήσεις που δεν παίρνει κατανοητές στο κοινό. Γίνεται κοντά της και ο δεσμός τους τον οδηγεί να καταλάβει τον πραγματικό Πάρη. Τότε ο Μόμο συνειδητοποιεί ότι ο πατέρας του, που είναι δικηγόρος, αποφασίζει να το σκάσει. Αφού αφήνω λεφτά για ένα μήνα και γράμμα ατόμων που μπορούν να επικοινωνήσουν σε κάθε περίπτωση. Αυτό κάνει τον Momo να δένεται ακόμα πιο κοντά με τον Ibrahim. Ο τελευταίος μάλιστα την παίρνει και διακοπές στη Νορμανδία που κάνει τη Μόμο χαρούμενη, σε σημείο δακρύων χαράς. 

Το δράμα παίρνει τροπή όταν, μετά από τρεις μήνες στη Νορμανδία, η αστυνομία του χτυπά την πόρτα και του λέει ότι ο πατέρας του αυτοκτόνησε πηδώντας μπροστά από ένα τρένο στη Μασσαλία. Αναγκάζεται να επιστρέψει στο Παρίσι για να μπορέσει να την αναγνωρίσει. Όταν εμφανίζεται μια γυναίκα, η ταυτότητα του Momo τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αναζητά τον γιο της που ονομάζεται Moise, το μοναχοπαίδι της που δεν έχει δει εδώ και χρόνια. Ακολουθούν κι άλλες δραματικές ανατροπές. Με αυτό το μονόδραμα ο Schmitt αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού εβραίου αγοριού και του μουσουλμάνου παντοπώλη της γειτονιάς τους στο Παρίσι, χωρίς όμως να αναδεικνύει τη θρησκεία ως απαραίτητη σε τέτοια ανθρώπινα δράματα. 

Ο διευθυντής του φεστιβάλ, Mentor Zymberaj, είπε ότι φέτος ήρθαν με καινοτομίες και ότι διεύρυναν το πρόγραμμα με νέες εκδηλώσεις. 

«Την καινοτομία την είχαμε φέτος για πρώτη φορά στη θεατρική έκθεση, όπου είχαμε τον Albert Atakulov, έναν πολύ σπουδαίο καλλιτέχνη, έναν φωτογράφο με καλλιτεχνικό πνεύμα που έχει πάει σε περισσότερα από εκατό φεστιβάλ. Έχουμε φέρει καινοτομίες από όλα τα φεστιβάλ του κόσμου και πάλι καινοτομία για φέτος είχαμε το 'Encirclement' που είναι αφιερωμένο στη ζωή μας το 1999. Σε αυτήν την 25η επέτειο της Απελευθέρωσης της χώρας σε κάποια μορφή ακόμη και ξένοι καλλιτέχνες είχαν ευκαιρία να αναγνωρισθούμε με την ιστορία μας. Το γράφουμε και είναι καθήκον του κάθε καλλιτέχνη», είπε ο Zymberaj, καθηγητής στη Σχολή Τεχνών. 

Είπε ότι ο μεγαλύτερος αριθμός των παραστάσεων που συμμετείχαν οδήγησε επίσης σε αύξηση του αριθμού των διαγωνισμών που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. 

«Αν το δούμε από τον πρώτο χρόνο ίδρυσης που είχαμε μόνο έναν διαγωνισμό, τώρα έχουμε τέσσερις τέτοιους, εκτός από το «Monoactit» έχουμε και τα «Monostrip», «Monoperformance» και τα σόου που επιλέγουμε να παρουσιάζουμε εκτός διαγωνισμός από το Κοσσυφοπέδιο για προβολή στον διεθνή καλλιτέχνη. Έχουμε το θεατρικό εργαστήρι που προσθέσαμε τα επόμενα χρόνια, έχουμε περάσει στην προώθηση μονοδραμάτων, δηλαδή θεατρικών κειμένων», είπε, ενώ θεώρησε επιτυχημένη τη φετινή διοργάνωση του φεστιβάλ «ΜονοΑκτ». 

Την περασμένη έκδοση, η καλύτερη παράσταση στο πλαίσιο του φεστιβάλ βραβεύτηκε με το «Bloody Wedding», σε σκηνοθεσία της Ισπανίδας Pati Domenech, και επιλέχθηκε ως η καλύτερη στον διαγωνισμό του φεστιβάλ. Επίσης, η ηθοποιός αυτής της παράστασης, Μαρία Βιδάλ, επιλέχθηκε η καλύτερη στον διαγωνισμό των ηθοποιών, ενώ η καλύτερη ηθοποιός, ο Γερμανός Φίλιπ Σόμμερ. Το Βραβείο Lifetime Achievement απονεμήθηκε στον Faruk Begolli μετά θάνατον.