Η επιτυχία του διαλόγου στα χέρια της Γερμανίας και της Γαλλίας

Οι φιλοδοξίες του Borrell και του Lajcak να καταλήξουν σε μια συνολική, τελική, νομικά δεσμευτική συμφωνία, η οποία θα επιλύει όλα τα ανοιχτά ζητήματα, δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ΕΕ είχε τις ίδιες φιλοδοξίες πριν από 9 χρόνια, πριν από 5 χρόνια, ακόμη και πριν από δύο χρόνια. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι τώρα φαίνεται ότι από το υψηλότερο επίπεδο, Γερμανία και Γαλλία έχουν δεσμευτεί για την επίτευξη της συμφωνίας. Επομένως, η επιτυχία εξαρτάται περισσότερο από αυτά τα δύο κράτη παρά από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Ε.Ε. Αλλά τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία πρέπει να είναι ξεκάθαροι για το ποιος είναι ο τελικός στόχος

Η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο και αυτή στη Σερβία είναι λιγότερο ευνοϊκή για την επίτευξη τελικής συμφωνίας στον διάλογο που διεξάγεται με τη διευκόλυνση της Ε.Ε. Η κατάσταση είναι μάλιστα τέτοια που θα ήταν πιο λογικό να αναβληθεί για λίγο ο διάλογος. Αφού χάθηκε τόσος χρόνος, δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη τώρα. Το Κοσσυφοπέδιο και η Σερβία αντιμετωπίζουν δραματική αύξηση των κρουσμάτων μόλυνσης από τον κορωνοϊό. Στη Σερβία γίνονται διαμαρτυρίες κατά του προέδρου Βούτσιτς για πολλούς λόγους. Κάποιοι ζητούν να μην αναγνωρίσουν το Κοσσυφοπέδιο, άλλοι να μην επιτρέψουν το δίκτυο 5-G, κάποιος άλλος θέλει περισσότερη δημοκρατία, την απομάκρυνσή του από την εξουσία. Στο Κοσσυφοπέδιο, η κυβέρνηση δεν έχει πλέον ούτε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία πίσω της, πόσο μάλλον την πλειοψηφία των πολιτών. Εάν δεν εντάξει το PDK στην εξουσία, η κυβέρνηση, όσον αφορά τον διάλογο, δεν μπορεί να πει ότι έχει καν την πλειοψηφία στη Βουλή του Κοσσυφοπεδίου. Ορισμένοι βουλευτές δεν μπορούν να παρευρεθούν στις συνεδριάσεις επειδή έχουν μολυνθεί. Εάν ίσχυαν τα μέτρα για την αυτοαπομόνωση ακόμη και των επαφών όσων έχουν μολυνθεί, οι μισοί βουλευτές της Βουλής του Κοσσυφοπεδίου θα έπρεπε να αυτοαπομονωθούν για τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Επίσης, άνθρωποι της Κυβέρνησης, ίσως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Χότι. Δεν είναι γνωστό πόσο κοντά ήταν με τον μολυσμένο, είτε ήταν το αφεντικό του κόμματός του Isa Mustafa ή κάποιος άλλος.

Ακόμα κι αν αυτό δεν συνέβαινε, το γεγονός ότι η Lista Srpska, εταίρος από τις ψήφους του οποίου εξαρτάται η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, βλέπει τον Aleksandar Vučić και όχι τον Avdullah Hoti ως εκπρόσωπό τους στο διάλογο, προσθέτει στο επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν έχει την κατάλληλη υποστήριξη για την ανάληψη ευθύνης για το διάλογο. Επιπλέον, αδιευκρίνιστη είναι και η πολιτική τύχη του προέδρου Χασίμ Θάτσι και του προέδρου του PDK, Καντρί Βέσελι, για τους οποίους έχουν υποβληθεί τα προτεινόμενα κατηγορητήρια από το Ειδικό Δικαστήριο. Αυτό καθιστά απαραίτητο για το Κοσσυφοπέδιο να δημιουργήσει μια ενότητα, συμπεριλαμβανομένης της αυτοδιάθεσης, γιατί χωρίς αυτήν καμία ομάδα δεν θα μπορούσε να ονομαστεί ομάδα ενότητας, προκειμένου να έχει τη νομιμότητα του διαλόγου, ο οποίος λέγεται ότι έχει μπει στον τελικό της φάσης.

Όλη αυτή η κατάσταση πρέπει να εκληφθεί ως μη ευνοϊκή για διάλογο. Εάν ο όρος της Σερβίας ότι «δεν υπάρχει διάλογος χωρίς αφαίρεση φόρων» τηρείται εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, γιατί να μην ληφθεί υπόψη το λογικό επιχείρημα ότι τώρα δεν είναι η ώρα για γνήσιο διάλογο.

Όμως η ΕΕ βρίσκεται πλέον υπό πίεση. Διόρισε τον ειδικό εκπρόσωπο για το διάλογο. Έχει δημιουργηθεί και η ομάδα του από περίπου 12 μέλη. Αυτό κοστίζει πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ. Και το έργο τους πρέπει να δικαιωθεί. Άρα, η ΕΕ πιστεύει ότι είναι έτοιμη για διάλογο, άρα ο διάλογος πρέπει να ξαναρχίσει. Σε ό,τι αφορά την ΕΕ, επαναλήφθηκε την Κυριακή μέσω τηλεδιάσκεψης και θα ακολουθήσει συνάντηση με φυσική παρουσία στις Βρυξέλλες του πρωθυπουργού Χότι και του προέδρου της Σερβίας, Βούτσιτς. Αλλά μετά από αυτό, μέχρι το φθινόπωρο, δεν αναμένεται να υπάρξει κάποια συνάντηση σε τέτοιο επίπεδο, ούτε συγκεκριμένα αποτελέσματα στο διάλογο.

Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Josep Borrell, και ο ειδικός του εκπρόσωπος για το διάλογο, Miroslav Lajcak, έχουν δώσει την εντύπωση ότι είναι πολύ φιλόδοξοι. Στόχος τους είναι να καταλήξουν σε συμφωνία το συντομότερο δυνατό, επειδή η έλλειψή της μέχρι στιγμής έχει εμποδίσει την πρόοδο τόσο στο Κοσσυφοπέδιο όσο και στη Σερβία.

Οι φιλοδοξίες του Borrell και του Lajcaku για την επίτευξη μιας συνολικής, τελικής, νομικά δεσμευτικής συμφωνίας που θα επιλύει όλα τα ανοιχτά ζητήματα δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ΕΕ είχε τις ίδιες φιλοδοξίες πριν από 9 χρόνια, πριν από 5 χρόνια, ακόμη και πριν από δύο χρόνια. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι τώρα φαίνεται ότι από το υψηλότερο επίπεδο, Γερμανία και Γαλλία έχουν δεσμευτεί για την επίτευξη της συμφωνίας. Επομένως, η επιτυχία εξαρτάται περισσότερο από αυτά τα δύο κράτη παρά από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Ε.Ε. Αλλά τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία πρέπει να είναι ξεκάθαροι για το ποιος είναι ο τελικός στόχος.

Η Γερμανία και η Γαλλία έχουν αναγνωρίσει το Κόσοβο και ταυτόχρονα έχουν εξαιρετικά καλές σχέσεις με τη Σερβία. Οι σχέσεις της καγκελαρίου Μέρκελ και του προέδρου Μακρόν με τον Σέρβο πρόεδρο είναι τόσο καλές που γίνονται προβληματικές, δεδομένου ότι ο Βούτσιτς οδηγεί τη Σερβία προς ένα ολοκληρωτικό κράτος. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους στη Σερβία για να προωθήσουν μια συμφωνία που σημαίνει την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου. Τίποτα άλλο δεν θα ήταν λύση, ούτε οριστικό, ούτε ολοκληρωμένο, ούτε θα έλυνε όλα τα ανοιχτά ζητήματα. Αυτό, ένα ανοιχτό ζήτημα, ήξερα ότι θα μπορούσε εύκολα να λύσει όλα τα άλλα.

Η Γερμανία και η Γαλλία δεν πρέπει να ανεχτούν τον Βούτσιτς να συνεχίσει να συμπεριφέρεται έτσι με το Κοσσυφοπέδιο. Ότι για τις δικές του εσωτερικές ανάγκες αποκαλεί τις απαιτήσεις του Κοσσυφοπεδίου ως «λίστα επιθυμιών» ή «τελεσίγραφο», ανάλογα με το ποια στιγμή θα χρησιμοποιηθεί το όνομα για προπαγάνδα στη Σερβία.

Λίγα πράγματα μπορεί να δώσει το Κοσσυφοπέδιο στον διάλογο. Η Σερβία και η ΕΕ είναι αυτές που έχουν τώρα τη σειρά τους να κινηθούν. Επειδή το Κοσσυφοπέδιο αγνόησε την πρόταση του Αχτισάαρι, συνέχισε τώρα την εντολή της EULEX, δημιούργησε το Ειδικό Δικαστήριο για να δικάσει τους πρώην ηγέτες του UCK, δεν υπάρχει απελευθέρωση του καθεστώτος βίζα, δεν υπάρχει δυνατότητα καν να υποβάλει αίτηση για καθεστώς υποψηφίου, δεν έχει αναγνωριστεί από το 5 κράτη μέλη. Τώρα έχει αφαιρέσει τον φόρο για την εισαγωγή αγαθών από τη Σερβία, έχει αφαιρέσει και την αμοιβαιότητα και έχει υποσχεθεί ότι δεν θα επιδιώξει την ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς. Πρακτικά, το Κοσσυφοπέδιο έχει αναστείλει την υπηκοότητά του. Τι άλλο μπορεί να κάνει το Κόσοβο;

επίσης Arberi 23 2020 Μαΐου Σύμφωνα με την κοινωνία των πολιτών, το Κοσσυφοπέδιο δεν μπορεί να ξαναρχίσει τον διάλογο με τη Σερβία χωρίς πολιτική ενότητα και σταθερή κυβέρνηση

Εάν η Γερμανία και η Γαλλία συνεχίσουν να πέφτουν θύματα του πάθους του Βούτσιτς, ο οποίος υποστηρίζεται επίσης σθεναρά από ανώτερους αξιωματούχους της ΕΕ στις Βρυξέλλες, ορισμένοι από τους οποίους τον βλέπουν ακόμη και ως είδωλο, η συμφωνία είναι απίθανο να επιτευχθεί.

Εάν η ΕΕ θέλει να είναι επιτυχής ως μεσολαβητής στο διάλογο, και όχι απλώς να ισχυρίζεται ότι «είμαστε ο καλύτερος μεσολαβητής», τότε η ΕΕ πρέπει επίσης να είναι έτοιμη να κινηθεί. Πρώτον, πιέστε 5 χώρες να αναγνωρίσουν το Κοσσυφοπέδιο. Δεν είναι εύκολο, αλλά δεν θα ήταν αδύνατο αν η Γαλλία και η Γερμανία ήταν σοβαρές σε αυτή την επιμονή στην Ισπανία και τις άλλες τέσσερις χώρες. Εάν θέλουν, αυτές οι δύο χώρες μπορούν επίσης να προωθήσουν την πορεία της Σερβίας προς την ένταξη. Γιατί η Γερμανία και η Γαλλία έχουν τον κύριο λόγο σε αυτή τη διαδικασία, που δεν τους ενδιαφέρει και πολύ. Το Κοσσυφοπέδιο θα μπορέσει να χορηγήσει άμεσα απελευθέρωση του καθεστώτος βίζα. Και το κλειδί για αυτό βρίσκεται στο Παρίσι. Επίσης, να ανοίξει ο δρόμος για το Κοσσυφοπέδιο να υποβάλει αίτηση για ένταξη στην ΕΕ, γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει άλλος «ευρωπαϊκός» δρόμος για τον οποίο μιλούν κάθε φορά που ζητείται κάτι από το Κόσοβο. Εκτός από το Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία, αυτό απαιτεί πολιτικό θάρρος και στο Βερολίνο και στο Παρίσι. Οι Βρυξέλλες εδώ είναι απλώς ένας κόμβος που βοηθά στα logistics.