Qibritxhiu και διαπραγματεύσεις

Ίδιο παιχνίδι από το 2013: Βρείτε την αλουμινένια μπάλα και κερδίστε μέλος του ΟΗΕ

1.

Υπήρξαν μέρες που σε πολιτικούς κύκλους, τα ΜΜΕ και το Κοινοβούλιο μιλούσαν πολύ ότι το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να κάνει κάτι γρήγορα, ώστε μετά να πάει πιο γρήγορα σε μια συνάντηση όπου θα ληφθούν οριστικές και γρήγορες αποφάσεις.

Υπήρχε κάτι αυτές τις μέρες που μου θύμισε τις σκηνές των «Κιβριτών», εκείνων, όχι τουλάχιστον των Αλβανών, που βρίσκονται στους δρόμους της Ευρώπης σε ένα συνηθισμένο σχέδιο απάτης.

Στο παιχνίδι των "αγώνων" ένα καλά προπονημένο χέρι παίζει γρήγορα με τρεις τάπες και μια μπάλα από αλουμινόχαρτο, απαιτεί από κάποιον να ποντάρει γρήγορα, να σουτάρει εκεί που είναι η αλουμινένια μπάλα και μετά να προχωρήσει στο επόμενο παιχνίδι, αναζητώντας γρήγορα το επόμενο στοίχημα.

Όμως η ταχύτητα είναι μόνο ένα στοιχείο του ενορχηστρωμένου σχήματος των «πυγολαμπίδων». Το άλλο είναι το υπονοούμενο ότι είναι ένα παιχνίδι όπου και οι δύο πλευρές σέβονται τους κανόνες, έτσι ώστε το στοίχημα είναι να είσαι ο πιο ευκίνητος, αυτός που κρύβει την αλουμινένια μπάλα ή αυτός που περνάει τα χέρια. Και το τρίτο είναι ότι αυτό είναι ένα εύκολο κέρδος - σε ένα λεπτό κερδίζεις 50 ή 100 ευρώ, σε δύο λεπτά 100 ή 200. Αλλά, γρήγορα, γρήγορα, γιατί μπορεί να έρθει η αστυνομία.

2.

Τώρα, η αναλογία των «σπιρτόξυλων» στην πολιτική του Κοσσυφοπεδίου. Κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας ή και περισσότερων ημερών, από τα χέρια των Κοσοβάρων «qibritxhi» προέκυψε η αφήγηση ότι το Κοσσυφοπέδιο έπρεπε να αναλάβει δράση γρήγορα. Κατάργηση του φόρου 100 τοις εκατό το συντομότερο δυνατό, γιατί αυτό θα φέρει σύντομα το Κοσσυφοπέδιο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τη Σερβία ακριβώς στον Λευκό Οίκο και σύντομα θα επιτευχθεί η συμφωνία, η οποία θα τερματίσει τη σύγκρουση με τη Σερβία. Όλα αυτά έπρεπε να γίνουν, σύμφωνα με το σχήμα του «ματς», καθώς γράφω αυτό το κείμενο, την Τρίτη 3 Μαρτίου.

Γύρω από την αφήγηση του Κοσοβάρου «qibritxhiu» συγκεντρώθηκαν όχι μόνο απλοί αναλυτές που ξεγυμνώνονται εύκολα από την κριτική ανάλυση, αλλά και πολιτικοί και ακτιβιστές που δεν ξεχωρίζουν για τυφλούς.

Έτσι, αποδέχτηκαν τις τρεις αρχές του παιχνιδιού των «αγώνων». Συμφώνησαν ότι το όλο θέμα έπρεπε να γίνει γρήγορα. Παραδέχτηκαν ότι αυτοί και ο Qibritxhiu παίζουν το ίδιο παιχνίδι με τους ίδιους κανόνες. Και παραδέχτηκαν ότι σεβόμενοι αυτές τις δύο αρχές θα καρπωθούν γρήγορες νίκες. Αλλά πρέπει να παίξουν γρήγορα, γιατί το παιχνίδι μπορεί να σπάσει γρήγορα, οπότε δεν θα μπορέσουν να κερδίσουν.

το παιχνίδι των «αγώνων» λειτουργεί για αυτούς που το διοργανώνουν, γιατί δεν είναι ένα παιχνίδι με τους ίδιους κανόνες: αυτός που υποτίθεται ότι κρύβει την αλουμινένια μπάλα κάτω από ένα κουτί δεν το κάνει, την κρατά πάντα κρυμμένη στο χέρι του. . Ο παίκτης είναι προορισμένος να χάσει, επειδή παίζει το παιχνίδι με την υπόθεση ότι η μπάλα είναι κρυμμένη σε ένα από τα τρία κουτιά.

3.

Ο Χασίμ Τάτσι οργανώνει τελετουργικά το παιχνίδι «σπιρτόξυλο», άλλοτε με περισσότερη, άλλοτε με λιγότερη επιτυχία, από το 2013, όταν υπέγραψε την πρώτη Συμφωνία των Βρυξελλών. Ο Ατέμποτε είχε δηλώσει, ως πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου, ότι η Σερβία με τη συμφωνία αυτή «de jure» αναγνωρίζει την υποκειμενικότητα του Κοσσυφοπεδίου και ανοίγει το δρόμο για τις νέες αναγνωρίσεις του. Ταυτόχρονα, ανοίγει το δρόμο για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου σε διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης στον ΟΗΕ». Οι βουλευτές της Συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου είπαν ότι πρέπει να επικυρώσουν αυτή τη διεθνή συμφωνία. ειπώθηκε ότι σε ένα από τα τρία κουτιά υπάρχει μια μπάλα αλουμινίου που ονομάζεται ένταξη στον ΟΗΕ και «de jure» αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου. Αντί για την αλουμινένια μπάλα, οι βουλευτές διαπίστωσαν ότι επικύρωσαν μια διεθνή συμφωνία που βλάπτει το συνταγματικό σύστημα του Κοσσυφοπεδίου, ανοίγοντας το δρόμο για την εδαφική αυτονομία των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο.

Τα τελευταία τρία χρόνια έχει διοργανώσει ένα παιχνίδι αγώνων στη διαδικασία της Μογκερίνι. Οι πολίτες του Κοσσυφοπεδίου κλήθηκαν να στοιχηματίσουν την κυριαρχία της χώρας και την εδαφική της ακεραιότητα, με αντάλλαγμα την εύρεση του σφαιριδίου αλουμινίου. Αν βρεις την μπάλα, κερδίζεις την υπόσχεση ότι το Κοσσυφοπέδιο θα γίνει μέλος του ΟΗΕ. Αν δεν παίζετε, η Μογκερίνι δεν θα σας επιτρέψει να παίξετε στο μέλλον. Ούτε η Ευρώπη, ούτε η Αμερική, ούτε κανείς θα σκεφτεί να επιτρέψει στο Κόσοβο να συμμετάσχει στο παιχνίδι των «αγώνων».

Η τελική έκδοση του παιχνιδιού ήταν η εξής: αφαιρέστε τον φόρο 100 τοις εκατό, μπείτε σε ένα αεροπλάνο για την Ουάσιγκτον. Είμαι εδώ και θα διαπραγματευτούμε με τη Σερβία στον Λευκό Οίκο.

Η χορωδία των αναλυτών πρόσθεσε την απαραίτητη ηθική διάσταση σε αυτό το παιχνίδι: o τώρα θα συμμετάσχουμε σε αυτό το παιχνίδι αγώνων, o θα μας ξεχάσουν και δεν θα μας καλέσουν ξανά.

Και αυτή η ηθική διάσταση δεν λειτούργησε χωρίς τον θρησκευτικό όρκο στην Αμερική, ακόμη και στο άκρο της ερμηνείας του τι είναι και τι δεν είναι αμερικανική πολιτική και μετατράπηκε σε ανειδίκευτους και αυτόκλητους εκφραστές του τι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Κοσσυφοπέδιο.

4.

Ο απεσταλμένος του Προέδρου Τραμπ για το Κοσσυφοπέδιο, Πρέσβης Γκρένελ, έκανε μια από τις διευκρινίσεις που εξυπηρετούν αυτό το κείμενο, αλλά και τον ρυθμό της διεθνούς πολιτικής απέναντι στο Κοσσυφοπέδιο. Σε tweet του στο Twitter ανέφερε ότι σχετικά με τις διαπραγματεύσεις Κοσσυφοπεδίου-Σερβίας «δεν υπάρχει κανείς που προσπαθεί να προχωρήσει γρήγορα και δεν υπάρχει μεγάλη συμφωνία». Με μια απλή φράση, αφαίρεσε το τελετουργικό δίλημμα του Κοσοβάρου «προξενητή»: άρα, δεν υπάρχει «γρήγορο και γρήγορο» και δεν υπάρχει «στοίχημα, κέρδισε αμέσως».

Κατά συνέπεια, πρέπει να μπει μια σοβαρή διαδικασία, η οποία πρέπει να οικοδομηθεί βήμα-βήμα και με τη συμφωνία περισσότερων πλευρών.

Για το Κοσσυφοπέδιο, δύο υποθέσεις που οδήγησαν σε επιτυχείς διαπραγματεύσεις στο Ραμπουιγιέ και στη Βιέννη παραμένουν ουσιαστικές. Το πρώτο είναι ότι πρέπει να οικοδομηθεί μια κοινή και βασισμένη στις αρχές διατλαντική θέση μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ (τώρα και της Μεγάλης Βρετανίας), προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια σοβαρή και συγκροτημένη διαμεσολάβηση. Και το δεύτερο είναι ότι πρέπει να υπάρξει ουσιαστική συμφιλίωση εντός των πολιτικών δυνάμεων του Κοσσυφοπεδίου, οι οποίες όχι μόνο θα διαπραγματευτούν τη συμφωνία με τη Σερβία, αλλά θα είναι και οι άξιοι εφαρμοστές της.

Φυσικά, εννοείται ότι δεν παίζει πλέον αγώνες.