«Oktoberfest»: Γιατί (να) γιορτάζει ακόμα κι όταν ο κόσμος έχει τυλιχθεί στη φωτιά;

Το μεγαλύτερο φεστιβάλ μπύρας στον κόσμο ξεκίνησε στο Μόναχο. Και όχι μόνο μπύρα. Μερικές ως επί το πλείστον σοβαρές σημειώσεις (με κάποιες κουβέντες της αλβανικής ιστορίας).

Όταν κοιτάς την έκρηξη χαράς στα εγκαίνια του «Oktoberfest», του φεστιβάλ μπύρας, στο Μόναχο, νιώθεις μια περίεργη αίσθηση, ακόμη και αβεβαιότητα: επιτρέπεται αυτή η χαρά; Την πρώτη μέρα (Σάββατο), μισό εκατομμύριο άνθρωποι συμμετείχαν σε αυτή τη γιορτή. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και ο Τζόνι Ντεπ, ο τελευταίος μεταμφιεσμένος με καπέλο και σκούρα γυαλιά.

Ο 77χρονος Σβαρτσενέγκερ δεν χρειάζεται να κρύβεται. Πιθανός. Ο Εξολοθρευτής δεν φοβάται κανέναν, ούτε καν τους θαυμαστές.

Μετά το 1945, ποτέ ο κόσμος δεν βρέθηκε αντιμέτωπος με πολέμους και κρίσεις τέτοιων διαστάσεων. Η ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή με τη Γάζα ως πεδίο ερειπίων και θυμάτων και με τον Λίβανο ως πεδίο μάχης μεταξύ των μαχητών της Χεζμπολάχ και του ισραηλινού στρατού, με την υποστήριξη της μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ, η οποία με την τελευταία ενέργεια των εκρήξεων του τηλεειδοποιητές σε τσέπες μελών της Χεζμπολάχ κατέδειξαν τον μύθο ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τη Μοσάντ - πώς η Μοσάντ ξέφυγε και δεν είδε τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου πέρυσι; (Αυτό παραμένει μυστήριο, αλλά πόσο;) Παρά αυτή την καταχνιά, πρέπει κανείς να το γιορτάσει. Το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων ονόμασε το «Oktoberfest» πριν από λίγα χρόνια «Weltflucht-Wiesn» - δηλαδή: ένα λιβάδι όπου μπορείς να δραπετεύσεις από τον κόσμο.

Ο Οκτώβριος στα γερμανικά λέγεται Οκτώβριος. «Oktoberfest» σημαίνει το φεστιβάλ του Οκτωβρίου, αλλά είναι σημαντικό να γίνει μια διευκρίνιση αμέσως: το «Oktoberfest» πραγματοποιείται στα τέλη Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με φήμες εμπιστευτικών πληροφοριών, το μεγάλο λιβάδι Theresienwiese έχει δει τουρίστες στο παρελθόν στα τέλη Οκτωβρίου να αναζητούν σκηνές μπύρας και μια άγρια ​​ατμόσφαιρα. Βρήκαν μόνο τους σκελετούς των σκηνών που διαλύονταν.

Σύμφωνα με την παράδοση, το πρώτο βαρέλι με μπύρα σπάει ο δήμαρχος του Μονάχου, μόνο τότε μπορεί να σερβιριστεί μπύρα. Φέτος η αργία διαρκεί έως τις 6 Οκτωβρίου - 16 ημέρες. Μια όχι και τόσο τετριμμένη ερώτηση: πόσο κοστίζει η μπύρα στο φετινό Oktoberfest; Μεταξύ 13,60 και 15,30 ευρώ (3,9 τοις εκατό ακριβότερο από πέρυσι). Για αυτή την τιμή, ο διψασμένος παίρνει κάτι σοβαρό: ένα λίτρο μπύρα («Eine Mass Bier»). Πέρυσι «Το Oktoberfest του Μονάχου καταλήφθηκε από 7,2 εκατομμύρια επισκέπτες, φέτος αναμένονται πολλοί ή περισσότεροι επισκέπτες. 13 χιλιάδες εργαζόμενοι - σερβιτόροι, μάγειρες, καθαρίστριες, προσωπικό ασφαλείας - φροντίζουν να μην λείψουν τίποτα από τους επισκέπτες.

Για τους ιδιοκτήτες ξενοδοχείων, το "Oktoberfest" είναι "Χριστούγεννα και Eid" μαζί: οι τιμές για ύπνο τις πρώτες νύχτες αυξάνονται κατά μέσο όρο κατά 424 τοις εκατό (ένα δωμάτιο μπορεί εύκολα να κοστίσει 412 ευρώ, φυσικά για ένα βράδυ). Αλλά όποιος ψάχνει μπορεί να βρει ένα φθηνότερο μέρος για ύπνο - ειδικά στα προάστια του Μονάχου. «Oktoberfest» ονομάζεται το Ραμαζάνι των ηδονιστών, εκείνων που απολαμβάνουν τη ζωή. 60 εκατόλιτρα μπύρας. Μισό εκατομμύριο κοτόπουλα. 7,4 δισεκατομμύρια κουλούρια (Bretzel). 26 χιλιάδες γουρούνια (όσες είναι οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης). Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά – ακόμα και για χορτοφάγους.

600 αστυνομικοί, 50 κάμερες, 2000 προσωπικό ασφαλείας φροντίζουν να πάνε όλα ομαλά. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για αυτό, όσο περισσότερο πίνουν οι άνδρες, τόσο πιο τολμηροί και ανόητοι γίνονται - δεν αποκλείονται οι αιματηρές γροθιές. Η κακή συμπεριφορά ορισμένων ανδρών προς τις γυναίκες είναι επίσης αποκρουστική (κάθε χρόνο η αστυνομία καταγράφει σεξουαλική παρενόχληση). Όμως χάρη στη γενική κοινωνική ευαισθητοποίηση, οι αρχές επεμβαίνουν γρήγορα και το πάρτι συνεχίζεται. Μερικοί επισκέπτες πίνουν μπύρα πολύ πέρα ​​από τη δίψα τους. Κάθε χρόνο, τα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν τον πρώτο μεθυσμένο, δηλαδή το πρώτο θύμα που κείτεται στο έδαφος, το οποίο αποκαλούν «Bierleiche» (πτώμα μπύρας). Φέτος, μια Αμερικανίδα τουρίστρια, 24 ετών, «πώλησε τα ξύλα της» μόλις δυόμιση ώρες μετά την έναρξη του «Oktoberfest» και στάλθηκε για περίθαλψη σε κοντινό ασθενοφόρο. Οι περισσότεροι από τους επισκέπτες κρατούν τον εαυτό τους υπό έλεγχο και έτσι το «Oktoberfest» κάθε χρόνο είναι το μεγαλύτερο πάρτι στον κόσμο.

Το «Oktoberfest» υπάρχει εδώ και 214 χρόνια. Ακυρώθηκε μόνο 26 φορές, σύμφωνα με την εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung». Το 1813 κατά τον πόλεμο κατά του Ναπολέοντα, το 1854 λόγω της επιδημίας χολέρας, από το 1914 έως το 1918 λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και το 1939-1945 λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά από μια βομβιστική επίθεση το 1980, οι διακοπές διακόπηκαν μόνο για μία ημέρα. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ, οι διακοπές δεν ακυρώθηκαν.

Το "Oktoberfest" δεν είναι μόνο μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσετε βαυαρική μπύρα, αλλά και να ακούσετε με μέγιστη συγκέντρωση τη διάλεκτο της Βαυαρίας μέσω της οποίας οι Βαυαροί θέλουν να ξεχωρίσουν από τους άλλους Γερμανούς. Για το λόγο αυτό κάποιοι αποκαλούν το Μόναχο «τη βορειότερη πόλη της Ιταλίας». Ότι η Αυστρία βρίσκεται μεταξύ Βαυαρίας και Ιταλίας, αυτό δεν το σκέφτεται καν, ειδικά κατά τη διάρκεια του «Oktoberfest». Από το 1810 ο Ιταλός μάστορας σοκολατοποιός Luigi Tambosi άρχισε να πουλά λεμονάδα και καφέ στο Μόναχο. Το 1890 άνοιξε στο Μόναχο το Osteria Bavaria, σήμερα Osteria Italiana, ένα εστιατόριο με ιταλική κουζίνα. Αυτήν τη στιγμή, πάνω από 600 εστιατόρια με ιταλική κουζίνα είναι ανοιχτά στο Μόναχο. Κάποια από αυτά ανήκουν μάλλον σε Αλβανούς. Γιατί οι Αλβανοί είναι επιμελείς, ευγενικοί και δημιουργικοί. Έχετε δει πώς ο σερβιτόρος που ονομάζεται Fadil γίνεται Fabio, ο μάγειρας Sylejman γίνεται Sergio και ο μπάρμαν που ονομάζεται Latif είναι γνωστός στη μισή πόλη ως Luigi; Δεν το κάνουν επειδή θέλουν να αφομοιωθούν, αλλά μόνο να προσαρμοστούν στο εργασιακό περιβάλλον. Όλοι τους επιστρέφουν σπίτι είτε υπό τον ήχο κάποιου σοβαρού τραγουδιού του Dervish Shaqa είτε με τους ρυθμούς της Dhurata Dora.

Δεν πας στο Μόναχο μόνο για την μπύρα. Η σύγχρονη ιστορία των Αλβανών δεν μπορεί να φανταστεί χωρίς το Μόναχο. Το Μόναχο είναι η πόλη όπου ο Martin Camaj (1925-1992) άφησε σημαντικό επιστημονικό και λογοτεχνικό στίγμα. Η Marie Amelie von Godin (1882-1956), συγγραφέας, μεταφράστρια, ερευνήτρια της αλβανικής ιστορίας και στενή φίλη του Eqrem Bej Vlora, γεννήθηκε και πέθανε στο Μόναχο. Το Τμήμα Αλβανολογίας, το μοναδικό στη γερμανόφωνη περιοχή, λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο Ludwig Maximilian αυτής της μητρόπολης της νότιας Γερμανίας. Ο καθηγητής Georg Stadtmüller (1909-1985), ένας από τους σημαντικότερους αλβανολόγους του 20ού αιώνα, δίδαξε στο Μόναχο. Ο καθηγητής Peter Bartl (1938-2022), ένας από τους μεγαλύτερους γνώστες της ιστορίας των Αλβανών και συγγραφέας πολλών έργων και έργων για την ιστορία των Αλβανών, έκανε μια εξαιρετική συνεισφορά στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Ο Hans-Joachim Lanksch (1943-2019), μεταφραστής και μεγάλος υποστηρικτής των συγγραφέων της αλβανικής λογοτεχνίας, έζησε στο Μόναχο. Στη δεκαετία του ενενήντα του περασμένου αιώνα, ποιητές από το Κοσσυφοπέδιο Ali Podrimja (1942-2012) και Azem Shkreli (1937-1998) έμειναν ως μελετητές στη Villa Waldberta κοντά στο Μόναχο.

Η αλβανική ιστορία είναι μια ιστορία ανδρών που γράφτηκε από άνδρες. Όπως κάθε ιστορία γραμμένη από άνδρες, είναι μια μονόπλευρη ιστορία. Είναι καλύτερο να το διορθώσετε όπου είναι δυνατόν. Για παράδειγμα: αν πάτε στο Κάστρο Nymphenburg στο Μόναχο, εκεί θα βρείτε ένα πορτρέτο μιας γυναίκας αλβανικής καταγωγής. Το όνομά της είναι Κατερίνα Μποτσάρι. Απεικονίζεται από τον Joseph Karl Stieler, ο οποίος τον 19ο αιώνα ήταν ζωγράφος της αυλής των βασιλιάδων της Βαυαρίας. Πώς μπήκε το πορτρέτο μιας γυναίκας αλβανικής καταγωγής στο υπέροχο κάστρο Nymphenburg;

Τον Αύγουστο του 1823, ο Αρβανίτης Μάρκο Μποτσάρι θέλησε να σκοτώσει έναν Οθωμανό διοικητή αλβανικής καταγωγής, αλλά χάλασε τη σκηνή και στη συνέχεια σκοτώθηκε από τους ηγέτες, που ήταν στην υπηρεσία των Οθωμανών. Ο Boçari μπήκε στην ιστορία ως ήρωας της Ελλάδας, ο αδερφός του Κώστας έζησε ως στρατηγός και γερουσιαστής στην Ελλάδα, ο γιος του Marko Boçari, Δημήτριος, σπούδασε στο Μόναχο, ήταν τρεις φορές υπουργός πολέμου υπό τους βασιλείς Όθωνα Α' και Γεώργιο Α'. οι δύο μονάρχες ήταν Γερμανοί . Η Katarina Boçari, κόρη του Marko Boçari, ήταν κυρία του βασιλικού παλατιού στην Αθήνα και στην υπηρεσία της Αμαλίας, πριγκίπισσας της Βαυαρίας και βασίλισσας της Ελλάδας.

Όλες αυτές οι αλβανικές ιστορίες δεν έχουν άμεση σχέση με το «Oktoberfest», αλλά αυτή η γιορτή είναι επίσης μια ευκαιρία να κολυμπήσετε στην ιστορία (όχι στην μπύρα).

Στην υγειά σας!