Μην διχάζετε τους φίλους του Κοσσυφοπεδίου, γιατί θα τους χρειαστούμε ξανά

Την εποχή των εσωτερικών πολιτικών μαχών, βάναυσων, ανέντιμων, ανήθικων και επικίνδυνων, οι πολιτικοί στο Κοσσυφοπέδιο προκαλούν διχασμό ακόμη και μεταξύ των φίλων του Κοσσυφοπεδίου. Δημιούργησαν πρωτόγνωρα διλήμματα: είμαστε με την Αμερική και την Ευρώπη, είμαστε με τον Γκρένελ ή τον Έλιοτ Ένγκελ, είμαστε με τον Τραμπ και τον γιο του Τραμπ ή με τον Μπάιντεν και τον γιο του, με τη Μέρκελ ή με τον Ερντογάν. Ας αφήσουμε τους φίλους του Κοσσυφοπεδίου στην ησυχία τους, γιατί δεν έχουν μείνει πολλοί. Και σε αυτές τις στιγμές έχουν και τα δικά τους προβλήματα. πώς να επιβιώσουν, πώς θα αντιμετωπίσουν τις καταστροφικές συνέπειες της οικονομίας. Δεν ενεργούν σύμφωνα με στιγμιαία συναισθήματα, πικρίες και παρορμήσεις, επομένως ακόμη και όταν τελειώσει η κρίση δεν θα καταδικάσουν το Κοσσυφοπέδιο επειδή ο Isa Mustafa ή ο Albin Kurti ή ο Ramush Haradinaj δεν τους άκουσαν. Εάν όλα αυτά που λέγονται στο Κοσσυφοπέδιο ήταν αληθινά, τότε το Κοσσυφοπέδιο θα έπρεπε να ξεχαστεί από τους φίλους μας που έλεγαν ψέματα ή «πρόδωσαν».

Ας διευκρινίσουμε δύο πράγματα: Το πρώτο είναι ότι δημιουργήθηκε ένας νέος συνασπισμός πολιτικών κομμάτων στο Κοσσυφοπέδιο, ολοκληρωμένος, προσανατολισμένος κατά του Κινήματος Vetevendosje και κατάφεραν να ψηφίσουν υπέρ της πτώσης της κυβέρνησης. Το δεύτερο είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των φίλων του Κοσσυφοπεδίου ήταν κατά της ανατροπής αυτής της κυβέρνησης αυτή τη στιγμή, παρόλο που δεν ευνοούν το ένα ή το άλλο κόμμα, και ότι επανέλαβαν ότι θα συνεργαστούν με οποιαδήποτε κυβέρνηση ο λαός του Διαλέξτε το Κοσσυφοπέδιο.

Όλα τα υπόλοιπα είναι πράγματα που μπορούν να συζητηθούν, να συζητηθούν και να αναλυθούν εκτενώς. Ποιοι ήταν οι πραγματικοί στόχοι για την ανατροπή της Κυβέρνησης; Ποιος τον πρόδωσε;

Εκτός από μια αξιοθρήνητη πράξη, περιττή αυτή τη στιγμή και επικίνδυνη, η πτώση της κυβέρνησης αυτή τη στιγμή εξέπληξε ακόμη και τους αληθινούς φίλους του Κοσσυφοπεδίου. Από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Λονδίνο και το Παρίσι μέχρι την Ουάσιγκτον.

Όσοι είχαν διχάσει νωρίτερα τη γνώμη τους για την ανατροπή της κυβέρνησης, πρώτα απ' όλα ο πρόεδρος του LDK, Isa Mustafa, αγνόησαν τα αιτήματα, έστω και υπό μορφή προσευχής, των δύο κύριων ευρωπαϊκών κρατών, της Γερμανίας και της Γαλλίας, σε ένα άνευ προηγουμένου τρόπος. . Ο Isa Mustafa έκανε έτσι ένα πείραμα για να βγει αμέσως μετά την επίτευξη του στόχου με την εντολή να μην έχει τις προϋποθέσεις να κάνει πειράματα το Κόσοβο. Και αυτός και οι νέοι και παλιοί εταίροι του, από PDK και AAK μέχρι Nisma, αναφέρθηκαν στην Αμερική και τη φιλία που καταστρέφει η Κυβέρνηση.

Συμμετείχαν και σε αυτούς που ήθελαν την πτώση της Κυβέρνησης γιατί δεν αφαιρεί τον φόρο αλλά και σε αυτούς που την απέλυσαν γιατί αφαιρεί τον φόρο. Ως λόγος αναφέρθηκαν και οι αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις. Ξεχάστηκε ότι ο φόρος επιβλήθηκε πριν την ίδρυση της νέας Κυβέρνησης, και τότε μπορεί να είχε διακοπεί η φιλία. Δεν αναφέρθηκε ότι το Κοσσυφοπέδιο ήταν στη λίστα του Προγράμματος Πρόκλησης της Χιλιετίας επειδή είναι πολύ φτωχό (το μόνο εκτός από τη Μολδαβία και τη Γεωργία) και όχι λόγω της φιλίας του με τις ΗΠΑ. Ακόμη και σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου (έναν μήνα πριν από τις εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο), μεταξύ των κρατών που πληρούν τις προϋποθέσεις για αυτά τα έργα της Πρόκλησης της Χιλιετίας για το 2020, το Κοσσυφοπέδιο δεν εμφανίζεται. Εκτός αν δεν διάβασα σωστά αυτήν την αναφορά. Αλλά δεν πειράζει, όπως και τα γεγονότα δεν έχουν καθόλου σημασία σε αυτή τη διαχρονική συζήτηση στο Κοσσυφοπέδιο.

Ο πρωθυπουργός Κούρτι υπερασπίστηκε τον εαυτό του. Ίσως έκανε λάθος όταν είπε ότι «υπάρχει μυστική συμφωνία» και κυρίως όταν άρχισε να μιλάει για όσα του είχαν πει οι συνομιλητές στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις. Αυτό μπορεί να είναι διαφάνεια, αλλά δεν είναι έθιμο. Η παράδοση είναι ότι ο καθένας μπορεί να μιλήσει δημόσια για αυτά που είπε ο ίδιος και όχι αυτά που του είπε ο συνομιλητής. Όσο για τη δουλειά της «μυστικής συμφωνίας», μπορεί να ξέρει περισσότερα, αλλά αυτό χρησιμοποιήθηκε για απόπειρες να τον παρουσιάσουν ως άνθρωπο που δεν λέει την αλήθεια.

Και για αυτό χρησιμοποιήθηκαν Αμερικανοί διπλωμάτες. Έδωσαν δήλωση, η οποία διαβάστηκε ευρέως στο Κοσσυφοπέδιο. Τρεις Αμερικανοί διπλωμάτες είπαν ότι «δεν υπάρχει μυστικό σχέδιο», ότι «δεν το έχουν δει».

Κατά πάσα πιθανότητα, δεν υπάρχει μυστική γραπτή συμφωνία για ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας. Αλλά οι πιθανότητες είναι μεγάλες να έχει συζητηθεί αυτό το θέμα και υπάρχουν πολλές πηγές που λένε ότι οι πρόεδροι του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας ήταν έτοιμοι να συζητήσουν κάτι τέτοιο. Ομοίως, υπάρχουν πολλοί τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ που ήταν έτοιμοι να δεχτούν μια τέτοια λύση «αν αυτό ήταν το αποτέλεσμα της συμφωνίας των μερών». Ακόμα κι αν υπήρχε «μυστική συμφωνία» σε γραπτή μορφή, δεν θα έπρεπε να αναμένεται ότι κάποιος θα επιβεβαίωνε την ύπαρξή της. Στην εφημερίδα αυτή, σε περισσότερα από 25 χρόνια που εργάζομαι, έχω δημοσιεύσει και κείμενα από «μυστικές συμφωνίες» ή «μυστικές επιστολές» ή «μυστικές αναφορές». Συχνά όσοι μου το έχουν δώσει οι ίδιοι μου έχουν πει ότι, αν τους ζητηθεί, θα πουν ότι «δεν γνωρίζουν κανένα τέτοιο έγγραφο».

Οι Κοσοβάροι καλό θα ήταν να αφήσουν ήσυχους τους φίλους του Κοσσυφοπεδίου και να μην τους εμπλέξουν σε εσωτερικές πολιτικές μάχες. Δεν θέλουν καν να εμπλακούν σε αυτό. Και για το Κοσσυφοπέδιο, ο χωρισμός των φίλων του είναι εις βάρος του. Δεν ήρθαν με διαφορετικές στάσεις για το Κοσσυφοπέδιο, αλλά ήταν οι Κοσοβάροι πολιτικοί που έκαναν βήματα που προκάλεσαν διχασμό μεταξύ των φίλων μας. Ποιος φταίει για τι; Ας απαιτήσουν μεταξύ τους την ευθύνη για τη μη απελευθέρωση των βίζας, όπως και για άλλα θέματα.

Φταίνε γιατί δεν έχουμε απελευθέρωση Χασίμ Θάτσι, Ισά Μουσταφά και Σκεντέρ Χισένι γιατί στη Βιέννη υπέγραψαν τη Συμφωνία για την οριοθέτηση των συνόρων με το Μαυροβούνιο και «υποσχέθηκαν» ή «έλεγαν ψέματα» στους διεθνείς φίλους τους ότι έχουν ψηφοφορίες υπέρ της επικύρωσης, γεγονός που οδήγησε αυτό να γίνει πρόσθετη προϋπόθεση για την ελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων. Ή φταίει ο Ραμούς Χαραντινάι που δεν επέτρεψε για λίγο την επικύρωση, δίνοντας επιχειρήματα σε PDK και LDK ότι «χάθηκε η δυναμική», γι' αυτό μείναμε χωρίς απελευθέρωση βίζας. Ή φταίνε οι εισαγγελείς και οι δικαστές που δεν εξασφάλισαν υψηλού επιπέδου ποινές για διαφθορά και οργανωμένο έγκλημα και δήμευση περιουσίας. Ας το πάρουν πάνω τους και ας βρουν τον ένοχο, αν το θέλουν πραγματικά. Μόνο τότε θα πρέπει να μεταφέρουν την ευθύνη στους «φίλους μας».

Την εποχή των εσωτερικών πολιτικών μαχών, βάναυσων, ανέντιμων, ανήθικων και επικίνδυνων, οι πολιτικοί στο Κοσσυφοπέδιο προκαλούν διχασμό ακόμη και μεταξύ των φίλων του Κοσσυφοπεδίου. Δημιούργησαν πρωτόγνωρα διλήμματα: είμαστε με την Αμερική και την Ευρώπη, είμαστε με τον Γκρένελ ή τον Έλιοτ Ένγκελ, είμαστε με τον Τραπ και τον γιο του Τραπ ή με τον Μπάιντεν και τον γιο του. Αφήστε το στους φίλους του Κοσόβου, γιατί δεν έχουν μείνει πολλοί. Και σε αυτές τις στιγμές έχουν και τα δικά τους προβλήματα. πώς να επιβιώσει, πώς να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές συνέπειες της οικονομίας. Δεν ενεργούν σύμφωνα με στιγμιαία συναισθήματα, πικρίες και παρορμήσεις, επομένως ακόμη και όταν τελειώσει η κρίση δεν θα καταδικάσουν το Κοσσυφοπέδιο επειδή ο Isa Mustafa ή ο Albin Kurti ή ο Ramush Haradinaj δεν τους άκουσαν. Αν όλα αυτά που λέγονται στο Κοσσυφοπέδιο ήταν αλήθεια, για το πόσο «πικραμένοι» είναι και πόσο έχουν διαρρήξει τις «μόνιμες σχέσεις και συμμαχίες» μας, τότε το Κοσσυφοπέδιο θα έπρεπε να ξεχαστεί από τους «ψευδείς» ή «προδομένους» φίλους μας». .

Υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους. Η Γερμανία δεν θέλει να αλλάξει τα σύνορα και η Γαλλία είναι πιο ανοιχτή σε αυτή την ιδέα. Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει ξεκάθαρη θέση. Τουλάχιστον τώρα γνωρίζουμε ότι ο Πρέσβης Γκρένελ «προσωπικά» δεν πιστεύει ότι αυτή είναι μια «καλή ιδέα», κάτι που αποτελεί πλήγμα για όσους ήθελαν να κερδίσουν υποστήριξη για την ανταλλαγή εδαφών παρουσιάζοντάς την ως «αμερικανική ιδέα». Η Γερμανία θέλει την απελευθέρωση του καθεστώτος βίζα για το Κοσσυφοπέδιο και η Γαλλία όχι.

Υπάρχουν πολλές διαφορές, αλλά γύρω από τις βασικές αρχές, οι φίλοι του Κοσσυφοπεδίου εξακολουθούν να είναι μαζί. Το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να έχει μια δημοκρατική κυβέρνηση, το Σύνταγμα πρέπει να γίνεται σεβαστό (αν και στο Κοσσυφοπέδιο το ερμηνεύουν διαφορετικά), πρέπει να καταπολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα και τη διαφθορά και, πάνω απ 'όλα, πρέπει να αντιμετωπίσει την κρίση του κορωνοϊού. Όλα τα άλλα διλήμματα σχετικά με το αν το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, εάν η κυβέρνηση είναι αντιαμερικανική και εάν το LDK έχει γίνει «αντιευρωπαϊκό» για πρώτη φορά στην ιστορία, είναι τεχνητά διλήμματα που δημιουργούν οι ίδιοι οι πολιτικοί στο Κοσσυφοπέδιο για την για χάρη τους. Ας περισώσουμε τους φίλους μας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές και για αυτούς γιατί θα τους χρειαστούμε στο μέλλον.