Η μοίρα των βιβλίων του φίλου μου Ζακ

Ο αγώνας του Σαββάτου μεταξύ της μεγάλης και της μικρής Kallmet

1.

Ο φίλος μου ο Ζακ λέει ότι θα πάει στη βόρεια Μοραβία αύριο.

Γευματίζουμε στο Golem της Kavaja, στη Μεσόγειο.

Η Βόρεια Μοραβία έχει για μένα μια ρομαντική ιστορία των παλιών αυστροουγγρικών επαρχιών. Στη ζεστή μεσογειακή νύχτα, η βόρεια Μοραβία παραπέμπει στην περιγραφή στο «Radetzky March» του Joseph Roth, του συγγραφέα που γεννήθηκε στη Γαλικία, του κρύου αέρα και στις δύο πλευρές των συνόρων μεταξύ της αυτοκρατορικής Ρωσίας και του πολιτισμένου κόσμου, στον οποίο ανήκε ο συγγραφέας Austro. -Ουγγρικός. Κάπου σήμερα γίνεται ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας. όπως στην εποχή του Ροθ να χαράξει ένα όριο μεταξύ της αυτοκρατορικής Ρωσίας και του πολιτισμένου κόσμου.

Το χοντρό πανωφόρι του Ροθ φαίνεται να προστατεύει τη ζεστή μεσογειακή νύχτα από τον παγωμένο αέρα της Ανατολής απόψε.

2.

Ο δρόμος προς τη βόρεια Μοραβία του φίλου μου Ζακ δεν ήταν επιθυμία που σχεδίασε ο ίδιος.

Όταν έπεσε ο κομμουνισμός, ο φίλος μου Ζακ, διάσημος ως σύμβουλος του Χάβελ, καθηγητής Επιστημών στο Παρίσι και δημόσιος διανοούμενος που υπερασπίστηκε τις ανθρώπινες ελευθερίες στην Ανατολή, προσκλήθηκε να γίνει μέλος της επιτροπής διαπίστευσης για νέα πανεπιστήμια. Στο κύμα της αποκέντρωσης της εκπαίδευσης που είχε κυριεύσει τη χώρα, η Οστράβα αποφάσισε επίσης να ανοίξει ένα Πανεπιστήμιο. Από τη λίστα των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για να ανοίξει το πανεπιστήμιο, αυτό το μέρος έφτασε μόνο σε έναν, τον χώρο μιας εγκαταλελειμμένης βιομηχανικής εγκατάστασης.

Ο Ζακ ψήφισε κατά, μαζί με έναν άλλο συνάδελφο, και άλλα πέντε μέλη της επιτροπής ψήφισαν υπέρ του ανοίγματος.

Μετά από τριάντα χρόνια, το ανεπιθύμητο πανεπιστήμιο της Οστράβα αποφάσισε να δώσει στον φίλο μου τον Ζακ ένα τιμητικό πτυχίο. Νωρίτερα σε αυτό θα έχει συμβάλει η σύζυγός του, η οποία όταν ήρθε η ώρα να αλλάξει το διαμέρισμα στο Παρίσι, ήταν αποφασισμένη ότι δεν υπήρχε πλέον αρκετός χώρος για όλα του τα βιβλία. Η κοινή οικογενειακή απόφαση πάρθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος των βιβλίων που αφορούσαν την Ανατολή και τον κομμουνισμό έπρεπε να πάνε κάπου αλλού - και πού καλύτερα από ένα πρώην κομμουνιστικό εργοστάσιο που είχε μετατραπεί σε μετακομμουνιστικό πανεπιστήμιο που δεν πληρούσε κανένα κριτήριο ακαδημαϊκός να γίνεις; Πού καλύτερα από μια περιγραφή του κοινού χορού που κάνει ο κομμουνισμός με τον αντικομμουνισμό, συχνά από τους ίδιους ηθοποιούς;

Το πανεπιστήμιο έστειλε το μεγάλο φορτηγό να μαζέψει τα βιβλία, ως μοναδική του υποχρέωση.

Ο Ζακ έβγαλε από το κελάρι τα βιβλία που περίμεναν την ώρα τους για να πάρουν τη θέση τους στη βιβλιοθήκη.

Την επόμενη μέρα φεύγει για τη βόρεια Μοραβία, σε ένα ταξίδι συμφιλίωσης με την απροσδιόριστη μοίρα πριν από τριάντα χρόνια και την κατανόηση ότι τα βιβλία πάντα βρίσκουν τον τρόπο τους, επειδή δεν έχουν πραγματικούς ιδιοκτήτες. είναι του καθενός.

3.

Τα βιβλία του φίλου μου Ζακ και των συγγραφέων έχουν κοινό ότι δεν μπορούσαν να προβλέψουν πού θα τους πήγαινε η ζωή.

Οι Καλμέτες είναι από το μεγάλο Καλμέτ και το μικρό Καλμέτ, που είναι και τα δύο χωριά, άρα και τα δύο είναι μικρά, αλλά το ένα είναι μεγαλύτερο από το άλλο και εκεί τελειώνουν οι διαφορές. Το Kallmet - το μικρό και το μεγάλο - ενώνει το γεγονός ότι παρά τον χωρικό και πληθυσμιακό περιορισμό, είναι το σταφύλι Kallmet από το οποίο παρασκευάζεται το πιο παραδοσιακό κρασί (και για πολλούς το καλύτερο στην Αλβανία), το τυρί Kallmet και το Kallmet. ελαιόδεντρο ... Έτσι θα προκρινόταν εύκολα για το Ευρωπαϊκό DOC, Ονομασία Ελεγχόμενης Προέλευσης, αν ήταν στην Ιταλία.

Αλλά, αν δεν είναι το μεγάλο Kallmet και το μικρό στην Ιταλία, υπάρχουν οι Kallmetasi. Και είναι τόσοι πολλοί στη Λα Φόκα κοντά στην Περούτζια που κάθε Σάββατο αυτοί της μεγάλης Καλμέτ παίζουν ποδόσφαιρο στη μία ομάδα και της μικρής Καλμέτ στην άλλη, αν όχι για άλλο λόγο από το να δείξουν ότι σε όλη αυτή την αδελφοσύνη και την ενότητα , η ζωή εξακολουθεί να αποτελείται ακόμα και από μικρές διαφορές και ότι χωρίς μικρές διαφορές δεν υπάρχει κοινό στοιχείο.

(Ευχαριστώ Ρέμζι για αυτήν την ομολογία, με την κοινή ελπίδα ότι οι πολιτικές και πνευματικές ελίτ στην Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο θα το διαβάσουν)

4.

Ένας φίλος με ρώτησε γιατί έλειπε το επόμενο βιβλίο μου από την Έκθεση Βιβλίου στην Πρίστινα.

Γιατί ίσως ξεκίνησε για τη μια βιβλιοθήκη και προορίζεται για την άλλη.

επίσης Συμπλήρωμα Πολιτισμού 16 Δεκεμβρίου 2025 Schmitt: Το Κοσσυφοπέδιο είναι μια από τις πιο απειλούμενες χώρες στην Ευρώπη

Γιατί, ίσως είναι ένα Σάββατο που κρατάει λίγα χρόνια και παίζει άλλοτε για τη μια ομάδα του χωριού, πότε για την άλλη.

Ίσως γιατί περιμένει να μπουν μέσα του εξομολογήσεις που θα ζήσουν από μόνες τους.