Καθημερινός συναγερμός

Οι αφηγήσεις μιας αγροτικής οικογένειας, που έχουν ήδη χωριστεί από χιλιόμετρα και περιμένουν την επανένωση στη Γερμανία, συγκεντρώνουν ως κοινό παρονομαστή μια τυπική ιστορία του Κοσσυφοπεδίου. Να χάσει την ελπίδα ότι μια μέρα θα γίνει καλύτερα. Ότι το μέλλον των παιδιών κάποια μέρα θα σπάσει τα φράγματα του αγώνα για 50, 100 ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό έχει γίνει ένα καθημερινό φαινόμενο που φαίνεται αρκετά συνηθισμένο, αλλά ανησυχητικό στην ουσία

Η Βαλώνη είναι 42 ετών. Έχει ολοκληρώσει τη σχολή και έχει κάνει επίσης μια σειρά εκπαιδεύσεων στον τομέα της πληροφορικής, για να τελειοποιηθεί στον τομέα των ενδιαφερόντων του. Εδώ και χρόνια εργάζεται σε μια και σε άλλη εταιρεία που ασχολείται ή παρέχει υπηρεσίες σχετικές με την πληροφορική. Κάθε φορά σε αυτά που λειτουργούν ως μέρος του ιδιωτικού τομέα - που γεμίζει τα κρατικά ταμεία, παίρνει ελάχιστα ή τίποτα από αυτό.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν υπήρξε ο δικαιούχος κανενός κυβερνητικού οικονομικού πακέτου, ούτε από τα πιο ουσιαστικά οφέλη. Είναι ένας από αυτούς τους 200 εργαζόμενους σε έναν κλάδο που προσφέρει μέσο μισθό γύρω στα 380 ευρώ. Σε αντίθεση με τον μέσο όρο, ο μισθός του είναι ελαφρώς υψηλότερος. Ή, όντως, είχε.

Από τα τέλη Ιουνίου του τρέχοντος έτους, άφησε την τελευταία του θέση εργασίας στην Πρίστινα για άλλη μια. Αυτή τη φορά με πολύ μεγαλύτερο μισθό, αλλά στη Γερμανία.

Έχει πλέον γίνει μέρος περισσότερων από δεκάδων χιλιάδων ιδιωτικών εργαζομένων που έχουν εγκαταλείψει το Κοσσυφοπέδιο μόνο τους τελευταίους μήνες. Ωστόσο, είναι ένα από εκείνα τα παρελθόντα που μπορούν να λογιστούν ως προνομιούχα στη Γερμανία. Εγκαταστάθηκε σε αυτή τη χώρα με συμφωνημένη σύμβαση εργασίας στην τσέπη χωρίς καν να ξεκινήσει, με βίζα εργασίας. Με βάση προηγούμενα στοιχεία της Γερμανικής Πρεσβείας στην Πρίστινα, πάνω από 5 τέτοιες βίζες εκδίδονται σε Κοσοβάρους μέσα σε μόλις ένα χρόνο.

Εκτός από το ότι φιλοξενήθηκε στο Βερολίνο, ξεκίνησε δουλειά τις πρώτες μέρες της άφιξής του. Και πάλι σε ιδιωτική εταιρεία. Όμως, σε αντίθεση με αυτά που είχε στο Κόσοβο, με ασύγκριτα διαφορετικές συνθήκες και παροχές. Και σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα στο Κοσσυφοπέδιο, που τον χαρακτήρισε «παλιό για δουλειά», η εμπειρία του εκτιμάται εκεί. Εκτός από τον μισθό, ο εργοδότης έχει βρει και ένα διαμέρισμα προς ενοικίαση στο οποίο μένει προσωρινά με κάποιους συναδέλφους του. Του παρέχονται επίσης τακτικές ιατρικές επισκέψεις για κάθε είδους ανησυχία υγείας που έχει ή μπορεί να έχει.

Όλα λένε ότι έχουν αλλάξει για αυτόν. Για το καλό. Έχει μόνο έναν στόχο να πετύχει. Προσπαθεί να βρει ένα νέο διαμέρισμα, σύμφωνα με τα πρότυπα και τα κριτήρια που έχει θέσει το κράτος, για να ενωθεί με τα άλλα μέλη της οικογένειας που άφησε πίσω του στο Κόσοβο. Και στο Βερολίνο λέει ότι είναι πιο δύσκολο να βρεις διαμέρισμα παρά δουλειά.

Ο πατέρας τριών παιδιών πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του βάζοντας ακριβώς το μέλλον τους πρώτο. Ο Μάλλη δεν θα θυμάται ότι το παίρνει. Αλλά κάθε φορά που η λαχτάρα ξεπερνά το όριο αυτού που αποκαλεί υποφερτό, δείχνει ότι βρίσκει παρηγοριά στη σκέψη ότι όταν μια μέρα -ελπίζουμε σε τρεις μήνες- ξανασμίξουν, το μέλλον για όλη την οικογένεια θα είναι πιο ασφαλές. Ότι, πέρα ​​από το υψηλότερο εισόδημα, θα μπορεί να παρέχει στα παιδιά τουλάχιστον μια καλή εκπαίδευση.

* * *

Η Βέσα σε λίγους μήνες θα γίνει 40 ετών. Έχει ολοκληρώσει δύο σχολές που σχετίζονται με τα οικονομικά. Μετά από πολλά χρόνια χωρίς δουλειά, κατάφερε να πιάσει δουλειά μόλις πριν από λίγο. Αν και δεν σχετίζεται τόσο με την επαγγελματική κατάρτιση, βρήκε δουλειά σε επιχείρηση του δημόσιου τομέα, στην οποία υπολογίζονται εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι. Ο μέσος μεικτός μισθός των εργαζομένων σε αυτόν τον κλάδο είναι περίπου 500 ευρώ. Ακόμα και ο μισθός της, λίγο πολύ, είναι κάπου εκεί. Προσθέστε και αφαιρέστε πληρωμές για ποιος ξέρει τι άλλο, εκτός από τον βασικό μισθό. Πέραν αυτών, μπόρεσε να επωφεληθεί από ό,τι έχει χαρακτηριστεί ως «βοήθεια» της κυβέρνησης, είτε για την αντιμετώπιση της απομόνωσης που προκάλεσε η πανδημία είτε για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων του πληθωρισμού.

Και με αυτές τις προσθήκες και χωρίς αυτές, λέει ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να παραθέσω τον μήνα. Για τρόφιμα και άλλα αγαθά που ονομάζει απαραίτητα, πιστεύω ότι δεν αφαιρεί. Αλλά για ρούχα και εσώρουχα για τον ίδιο και τα παιδιά, πρέπει να κάνει μαθηματικά ακροβατικά. Δεν είναι κακό σε καμία περίπτωση. Έμαθε λογισμό, εκτός από τη σχολή, και στις εκπαιδεύσεις που παρακολούθησε προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά οι λογαριασμοί και τα ισοζύγια αμφισβητούν σε μεγάλο βαθμό αυτό που του έχει διδάξει το σχολείο. Υπάρχουν και δύο νεαρά κορίτσια, που έχουν ήδη μπει στον «κόσμο του μακιγιάζ» της Nike. Και αυτά μόνο δυσκολεύουν τη δουλειά του.

επίσης Arberi 25 Ιουνίου 2022 Η έλλειψη εργαζομένων βάζει το Κοσσυφοπέδιο σε κρίση

Αγόρια και κορίτσια στην ηλικία της σήμερα αποτελούν την πλειοψηφία όσων επιλέγουν να φύγουν από το Κοσσυφοπέδιο. Με βάση τα στοιχεία της περσινής χρονιάς, δεκάδες χιλιάδες μάτια έχουν τοποθετηθεί σε αυτόν τον δρόμο. Μεταξύ των προορισμών, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς είναι λιγότερο συχνοί και οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πιο συχνά. Κυρίως για λόγους απασχόλησης ή σπουδών. Και ακριβώς για αυτόν τον λόγο, ακόμη και η Βέσα περιμένει ότι η χρονιά δεν θα τον πάει στο Κόσοβο.

* * *

Είναι ένα ψηλό αγόρι που μόλις έκλεισε τα έξι του χρόνια. Έχει φτάσει στην ηλικία που μπορεί να ανοίξει το κεφάλαιο της εκμάθησης της γνώσης. Άλλωστε είναι γραμμένος σε ένα από τα δημοτικά σχολεία της Πρίστινα. Συνάντησε και τον δάσκαλο ανήμερα της επετείου του εξαμήνου της φετινής χρονιάς στην αυλή του σχολείου. Θυμάται το γεγονός ως μια χαρούμενη εμπειρία, ειδικά για τις τρεις μασκότ των αγαπημένων του χαρακτήρων κινουμένων σχεδίων που έφερε ο δάσκαλος σε αυτόν και στους συμμαθητές του για την περίσταση.

Τέσσερις περίπου μήνες από εκείνη την ημέρα, ακόμα δεν του είχε περάσει από το μυαλό να καθίσει δίπλα στο θρανίο. Αυτός, μαζί με δεκάδες χιλιάδες άλλους μαθητές, έχει αποτραπεί από την απεργία που πραγματοποιούν οι καθηγητές από τα τέλη Αυγούστου. Όμως αυτή η δουλειά ούτε εντυπωσιάζει ούτε ενοχλεί το αγόρι. Η κύρια τσάντα και τα σημειωματάρια αγοράστηκαν από...

επίσης Arberi 13 Μαρ 2022 Οι λόγοι που ωθούν τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το Κόσοβο

Η δουλειά είναι διαφορετική για τη μητέρα του. Γνωρίζει καλά τις συνέπειες που μπορεί να έχει το αγόρι από την καθυστέρηση στην έναρξη του σχολείου. Παρακολουθεί καθημερινά τις ειδήσεις στα portals για να μάθει αν θα επιτευχθεί η συμφωνία Κυβέρνησης-Συντεχνίας που θα έστελνε τον γιο της στο σχολείο. Συγκλονίζεται κάθε φορά που βλέπει τίτλους όπως: «Η απεργία συνεχίζεται, το αδιέξοδο στην εκπαίδευση δεν ξεπερνιέται». Θέλω να αρχίσει να σπουδάζει το συντομότερο δυνατό. Ότι έστω και για λίγους μήνες θα έχει την ευκαιρία να μάθει ένα γράμμα στα αλβανικά. Ότι σε λίγη ώρα αναμένεται να συνεχιστεί το μάθημα στα γερμανικά. Σε οποιοδήποτε από τα σχολεία του Βερολίνου.

Οι ιστορίες μιας αγροτικής οικογένειας που χωρίζονται από χιλιόμετρα συνδυάζουν μια τυπική ιστορία του Κοσσυφοπεδίου. Αυτό της απώλειας της ελπίδας ότι μια μέρα θα γίνει καλύτερα. Ότι το μέλλον των παιδιών μια μέρα θα σπάσει τα φράγματα των αγώνων για 50, 100 ή οτιδήποτε άλλο. Μέχρι να φτάσει εκείνη η μέρα, πιθανότατα θα υπάρχουν πολλές περισσότερες οικογένειες που θα στρέφουν τα μάτια τους και θα εστιάζουν τις ελπίδες τους αλλού. Και αυτό έχει γίνει μια φαινομενικά συνηθισμένη καθημερινότητα, αλλά ανησυχητική στην ουσία.