Πειρατές της Σομαλίας

Η μικρή παραλιακή πόλη της Σομαλίας, Eyl, θεωρείται στρατηγικό σημείο. Και ως αποτέλεσμα, όταν η πειρατεία είχε φτάσει στο απόγειό της, οι πειρατές αποφάσισαν να κάνουν την τοποθεσία έδρα τους. Από εδώ στοχεύουν πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που μεταφέρουν υλικά σε όλο τον κόσμο, ακόμη και πετρελαιοφόρα, αναγκάζοντας τις ναυτιλιακές εταιρείες να αλλάξουν τις διαδρομές τους. Αλλά τι ώθησε τους απλούς ψαράδες να γίνουν διαβόητοι πειρατές

Δύο Σομαλοί ψαράδες, φορώντας μεγάλα κασκόλ πάνω από τα κεφάλια τους για να κρύψουν τα πρόσωπά τους, κοιτάζουν κρυφά γύρω τους καθώς μπαίνουν σε ένα δωμάτιο για να κάνουν μια μυστική συνάντηση με τους δημοσιογράφους του BBC. 

Η συνάντηση θα γίνει για να πουν στους δημοσιογράφους γιατί αποφάσισαν να γίνουν ένοπλοι πειρατές - αναζητώντας ανταμοιβές εκατομμυρίων δολαρίων.

«Είσαι ελεύθερος να ηχογραφήσεις - το δεχόμαστε», λέει ένας από αυτούς, καθώς κάθονται με αγωνία και περιμένουν τη συνέντευξη, η οποία χρειάστηκε μήνες για να κανονιστεί στη μικρή παραλιακή πόλη Eyl.
Αυτή η συμπεριφορά έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γενναιότητα των πειρατών που κάποτε περιπλανήθηκαν σε αυτό το γοητευτικό, αρχαίο λιμάνι, φωλιασμένο ανάμεσα σε ξερά βουνά στην ακτή του Ινδικού Ωκεανού της Σομαλίας.
Ανέκαθεν θεωρούνταν στρατηγικό σημείο, όχι μόνο λόγω της θέσης του, αλλά και επειδή έχει πηγή γλυκού νερού – και κατά τη διάρκεια της έκρηξης της πειρατείας στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000, οι πειρατές έκαναν την τοποθεσία βάση τους.

Έγινε γνωστό ως "Harunta Burcadda" - η πρωτεύουσα των Πειρατών. Από εδώ, έχουν βάλει στο στόχαστρο πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που μεταφέρουν υλικά σε όλο τον κόσμο, ακόμη και ορισμένα πετρελαιοφόρα, αναγκάζοντας τις ναυτιλιακές εταιρείες να αλλάξουν τα δρομολόγια.

Οι περιφερειακές αρχές δεν είχαν καμία επιρροή – και οι τοπικές αστυνομικές δυνάμεις ήταν πολύ φοβισμένες για να μπουν στην πόλη.

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 12 κάτω από το 2025 Οι διακινητές στη Σαχάρα αναγκάζουν οικογένειες προσφύγων να πληρώσουν για την απελευθέρωση συγγενών

Οι πειρατές κράτησαν τα λεηλατημένα πλοία στην ακτή και οι επιχειρήσεις στην πόλη και την περιοχή επωφελήθηκαν από τις πληρωμές που έγιναν για την απελευθέρωσή τους. Μεταξύ 2005 και 2012, η ​​Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε ότι οι πειρατικές ομάδες κέρδισαν μεταξύ 339 και 413 εκατομμύρια δολάρια.

Όμως, οι πειρατές υπέστησαν μια αντιστροφή της τύχης, όταν τα διεθνή ναυτικά άρχισαν να περιπολούν στις θάλασσες στα ανοιχτά της Σομαλίας και αυτές τις μέρες η θαλάσσια δύναμη της αστυνομίας του Puntland έχει δημιουργήσει μια βάση στο Eyl.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην πόλη το χαιρέτησαν αυτό, καθώς οι πειρατές έφεραν μαζί τους πληθωρισμό, ναρκωτικά, αλκοόλ και φήμη, τα οποία οι ντόπιοι μουσουλμάνοι πρεσβύτεροι απέφευγαν.

Αλλά η μακροχρόνια δυσαρέσκεια που νιώθουμε απέναντι στα ξένα σκάφη, ιδιαίτερα στους ψαράδες, δεν έχει εξαφανιστεί ποτέ στην πόλη γεμάτη ψαράδες που εξαρτώνται από τη θάλασσα για να επιβιώσουν. Μέχρι σήμερα, κατηγορούν αυτά τα αλιευτικά σκάφη ότι τους έκλεψαν τα προς το ζην - συχνά βίαια.

«Τα πλοία ήρθαν και πήραν τον εξοπλισμό και τα προσωπικά μας αντικείμενα», είπε ο Φράχα, ένας από τους ψαράδες που έγιναν πειρατές, με βλέμμα γεμάτο αυτοάμυνα.

Τόσο το όνομά του όσο και της φίλης του Diiriye, που είναι τυλιγμένη με ένα λευκό κασκόλ, άλλαξαν - μία από τις προϋποθέσεις για να δώσει τη συνέντευξη στο BBC.

Αυτός και αρκετοί άλλοι έχουν επενδύσει περίπου 10 δολάρια σε μια αλιευτική επιχείρηση για ένα σκάφος, μηχανή και δίχτυα ψαρέματος. Αλλά ο Farah λέει ότι πέρυσι, μια ομάδα ξένων ψαράδων ήρθε και έκλεψε τα δίχτυα τους, μαζί με τα ψάρια που έπιασαν, και στη συνέχεια πυροβόλησαν τη μηχανή - καταστρέφοντάς την.

Το ζευγάρι δίνει ένα άλλο παράδειγμα. Κάποιοι συγγενείς τους πήγαν να ελέγξουν τα δίχτυα ένα πρωί και δεν επέστρεψαν ποτέ. Οι ψαράδες συνήθως βγαίνουν έξω τα ξημερώματα και επιστρέφουν πριν χτυπήσει η ζέστη του μεσημεριού.

Τρεις μέρες αργότερα, βρέθηκαν να επιπλέουν στο νερό στην παραλία.

«Είχαν σφαίρες στο σώμα τους», λέει η Diiriye. «Δεν είχαν όπλα. είχαν πάει στη θάλασσα με δίχτυα για να ζήσουν».

«Δουλεύουμε και μένουμε κοντά στη θάλασσα. Η θάλασσα είναι δική μας δουλειά», προσθέτει ο Farahu. «Όταν κάποιος σε παρενοχλεί και σε ληστεύει, είναι υποχρεωτικό να αντεπιτεθείς. Αυτοί προκάλεσαν τις μάχες. Αν δεν μας έπαιρναν την περιουσία, δεν θα ξεκινούσαμε την πειρατεία».

Αυτοί οι άνδρες – στα 30 τους – δεν είναι οι μόνοι που πήραν την απόφαση να γίνουν πειρατές τον τελευταίο χρόνο.

Σύμφωνα με τη ναυτική δύναμη της Επιχείρησης Atalanta της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία περιπολεί κοντά, υπήρξαν περίπου 26 επιθέσεις πειρατών μεταξύ 2013 και 2019 - και στη συνέχεια καμία από το 2020 έως το 2022. Αλλά είναι πίσω το 2023, με έξι επιθέσεις που έχουν γίνει και 22 αυτές έτος, σύμφωνα με στοιχεία της 5ης Δεκεμβρίου.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους καβγάδες δεν καταλήγουν σε επιτυχημένες ληστείες - αλλά όταν τελειώνουν, «αξίζει». Οι πειρατές λένε ότι έλαβαν ανταμοιβή 5 εκατομμυρίων δολαρίων για την απελευθέρωση του πλοίου MV Abdullah του Μπαγκλαντές, το οποίο είχε πειραχτεί τον Μάρτιο του 2024. Ο ιδιοκτήτης του πλοίου δεν το επιβεβαίωσε, αλλά είπε ότι αφέθηκε ελεύθερος μετά από διαπραγματεύσεις.

Πηγές στην ημιαυτόνομη πολιτεία Puntland, όπου βρίσκεται η Eyli, ανέφεραν ότι εκτιμούν ότι υπάρχουν περίπου 10 συμμορίες, η καθεμία με 12 μέλη, που δρουν στην περιοχή.

Πηγαίνουν στη θάλασσα για 15 έως 30 ημέρες, προμηθεύοντας τα μικρά σκάφη με καλάσνικοφ, ρουκετοβομβίδες (RPGs), τρόφιμα και καύσιμα.

Οι Farahu και Diiriye λένε ότι στόχος τους είναι να ληστέψουν ένα μεσαίου μεγέθους πλοίο στον Ινδικό Ωκεανό και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο μητρικό πλοίο για να χρησιμοποιήσουν το σύστημα εντοπισμού GPS για να βρουν μεγαλύτερα πλοία για να στοχεύσουν.

«Μπορείτε να επιτεθείτε σε πλοία χρησιμοποιώντας γρήγορες, μικρές βάρκες», λέει ο Farahu.

Ο εκτοξευτής πυραύλων Bazooka είναι επίσης σημαντικό μέρος της στρατηγικής τους.

«Χρησιμοποιούμε το RPG για να σταματήσουμε το πλοίο. Όταν το πλοίο δεν θέλει να σταματήσει, το πυροβολούμε. Δεν σκοτώνουμε. Ο στόχος είναι να πάρεις κάτι, όχι να σκοτώσεις. Ο στόχος είναι να τους τρομάξουμε», λέει η Diiriye.

Όλα αυτά τα όπλα δεν είναι φθηνά – επομένως οι συμμορίες αναζητούν βασικά κεφάλαια από ενδιαφερόμενους επενδυτές. Δυσαρεστημένοι ψαράδες κυκλοφορούν προτάσεις και σχηματίζεται ένα συνδικάτο που συχνά περιλαμβάνει διάφορους επιχειρηματίες από τις πόλεις Garowe και Bosaso.

Κάποιος μπορεί να χρηματοδοτήσει τα σκάφη, κάποιος τα όπλα και κάποιος τα απαραίτητα όπως τα καύσιμα. Αυτοί οι επιχειρηματίες μπορεί μερικές φορές να επενδύσουν σε πολλές ομάδες, ελπίζοντας ότι ένας από αυτούς θα χτυπήσει το σημάδι όταν ένα πλοίο ληστευτεί, ώστε να μπορούν να μοιράσουν το κέρδος.

Και είναι εύκολο να βρεις όπλα στη Σομαλία – ακόμα και στο Eyl μπορείς να βρεις ένα καλάσνικοφ για περίπου 1200 δολάρια, λόγω δύο ετών εμφυλίου πολέμου και ετών ανομίας.

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 6 2025 Μαΐου Κοκαΐνη, διαφθορά και δωροδοκία, το γερμανικό λιμάνι περικυκλωμένο από συμμορίες ναρκωτικών

Οι Farahu και Diiriye λένε ότι δεν είχαν παγιδευτεί στη χρυσή εποχή της πειρατείας και δεν έχουν λάβει συμβουλές από συνταξιούχους πειρατές, ορισμένοι από τους οποίους ξεκίνησαν ως δυσαρεστημένοι ψαράδες.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους παλιούς πειρατές έχουν εγκαταλείψει την περιοχή - συχνά πήγαν στο εξωτερικό ή μετάνιωσαν.

Σε μια διάσημη περίπτωση, ένας πρώην πειρατής - ο Abdirahman Bakeyle - δώρισε την περιουσία του. Το 2020, δώρισε τα σπίτια και τα ξενοδοχεία που αγόρασε στο Garowe σε μουσουλμανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και τώρα έχει γίνει περιοδεύων ιεροκήρυκας, πηγαίνοντας από πόλη σε πόλη στο Puntland, προτρέποντας τους ανθρώπους να ζουν λιτές και ηθικά όρθιες ζωές.

Το Adado, μια πόλη στην κεντρική Σομαλία όπου κάποτε επένδυσαν οι πειρατές, έχει το παρατσούκλι «Γαλάζια πόλη» επειδή τα νεόκτιστα παλάτια τους είχαν συχνά σιδερένιες στέγες βαμμένες μπλε.
Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια είναι πλέον στεγνά - ή είναι διαθέσιμα προς ενοικίαση για μόλις 100 $ το μήνα.

Στο Eyl, οι πρεσβύτεροι της πόλης λένε ότι η κύρια κληρονομιά της πειρατείας είναι η παρουσία αλκοόλ, που συχνά μεταφέρεται λαθραία από την Αιθιοπία, και ναρκωτικών όπως το όπιο - με ανησυχίες ότι ορισμένοι νέοι, που ήδη μασούν τα φύλλα khat, είναι ένα δημοφιλές ναρκωτικό και χόμπι. του απογεύματος, εθίζονται.

Οι άνδρες, που μαζεύονται έξω από τα τεϊοποτεία το απόγευμα για να παίξουν ντόμινο και να συζητήσουν τα νέα, λένε ότι αποδοκιμάζουν την πειρατεία - αν και κατανοούν την εχθρότητα προς τα ξένα πλοία.
Το πρόσφατο περιστατικό με τους πυροβολισμούς και τον θάνατο τριών ψαράδων είναι ξεκάθαρα στο μυαλό πολλών.

Ο Ali Mursal Muse, ο οποίος ψάρευε αστακό και καρχαρίες στο Eyl για 40 χρόνια για να συντηρήσει τη σύζυγό του και τα 12 παιδιά του, πιστεύει ότι οι ψαράδες μπορεί να παρεξηγήθηκαν με πειρατές - όπως του συνέβη πριν από μερικά χρόνια.

«Φύγαμε από εδώ με διαφορετικά ζυγιστικά και κατευθυνθήκαμε προς τη θάλασσα. Την ίδια ώρα πειρατές προσπάθησαν να ληστέψουν ένα πλοίο. Ήρθε ένα αεροπλάνο. Το σκάφος μου πλησίασε στην ακτή. το άλλο ψαροκάικο δέχθηκε επίθεση», θυμάται.

Η χήρα Hawa Mohamed Zubery (40) πιστεύει ότι ο σύζυγός της είχε την ίδια μοίρα πριν από 14 χρόνια, όταν εξαφανίστηκε.

Αυτό είχε συμβεί σε μια εποχή που η πειρατεία είχε φτάσει στο απόγειό της και ο Zubery είχε μόλις γεννήσει έναν γιο, τον οποίο ήθελαν να κάνουν περιτομή. 

«Ο σύζυγός μου πίστευε ότι αν έπιανε έναν καρχαρία, τότε θα μπορούσαμε να πληρώσουμε για την περιτομή του μωρού», λέει, ξεκάθαρα ακόμα ανατριχιασμένη από τον θάνατό του. Λέει ότι τώρα δυσκολεύεται να πληρώσει τους σχολικούς λογαριασμούς των παιδιών της πουλώντας σαμόζα (ζύμη με νόστιμες γεμίσεις, κυρίως λαχανικά, καρυκευμένες πατάτες, κρεμμύδια και μπιζέλια, αλλά και κρέας ή ψάρι).

Ο Muse λέει ότι το κύριο πρόβλημα για αυτόν αυτές τις μέρες είναι η ανήθικη συμπεριφορά των αλιευτικών στόλων από χώρες όπως το Ιράν και η Υεμένη, οι οποίοι συχνά κλέβουν τον εξοπλισμό του.

Πιστεύει ότι τους δόθηκαν πλαστές άδειες αλιείας στη Σομαλία από ισχυρούς υποστηρικτές, οι οποίοι τους παρείχαν επίσης όπλα για προστασία. Τους κατηγορεί για κλοπή ψαριών και καταπάτηση των ψαρότοπων τους.

«Έχουν χώρο που δουλεύουν και έρχονται ακόμη και στην παραλία. Όταν πάμε να τους ζητήσουμε τα αλιευτικά τους εργαλεία, μας πυροβολούν. Πρόσφατα έχουν πληγώσει κάποιους ανθρώπους. Πυροβόλησαν ένα αγόρι, τραυματίζοντάς του το πόδι και το χέρι», λέει.

Ο ψαράς λέει ότι έχει παραπονεθεί στις τοπικές αρχές πολλές φορές, αλλά δεν έχει γίνει τίποτα.

Ο υπουργός Πληροφοριών του Puntland, Caydiid Dirir, αναγνωρίζει την παρουσία κάποιων παράνομων πλοίων και λέει ότι σε ορισμένα ξένα πλοία ενδέχεται να δοθούν άδειες και μπορεί να τα «καταχρήσουν».
«Το παράνομο ψάρεμα υπάρχει σε όλες τις θάλασσες και η πειρατεία μπορεί να συμβεί οπουδήποτε. Υπάρχει όμως σταδιακή πρόοδος», λέει.

Η παράνομη αλιεία είναι ένα αμφιλεγόμενο πρόβλημα στη Σομαλία εδώ και πολλά χρόνια.

Πολλά αλιευτικά σκάφη λειτουργούν χωρίς άδειες ή με άδειες που εκδίδονται από μη εξουσιοδοτημένους φορείς για να το πράξουν, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Global Initiative κατά του Διακρατικού Οργανωμένου Εγκλήματος. 
Ο οργανισμός επικαλείται στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων δορυφορικής πλοήγησης, για να δείξει ότι πολλά από τα πλοία προέρχονται από την Κίνα, το Ιράν, την Υεμένη και τη Νοτιοανατολική Ασία. Μια έκθεση από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, Μογκαντίσου, υποδηλώνει ότι η χώρα χάνει 300 εκατομμύρια δολάρια ετησίως ως αποτέλεσμα.

Ο ναύαρχος της Επιχείρησης Atalanta, Manuel Alvargonzález Méndez, λέει ότι οι δυνάμεις του στοχεύουν μόνο πειρατικά πλοία και τώρα πρέπει να προστατεύσουν τα πλοία και από τους αντάρτες Χούτι της Υεμένης.
Ωστόσο, επιμένει ότι η περιοχή είναι πιο ασφαλής και ότι οι Σομαλοί μπορούν τώρα να "ρίξουν τα δίχτυα αλιείας τους χωρίς φόβο" - όπως λέει η Ναυτική Αστυνομική Δύναμη του Puntland, η οποία συνεργάζεται στενά με τη ναυτική αποστολή της ΕΕ .

Ο διοικητής τους, Farhan Awil Hashi, είναι σίγουρος ότι τα πράγματα δεν θα επιστρέψουν στις «παλιές κακές μέρες» της πειρατείας. Πιστεύει ότι η μακροπρόθεσμη απάντηση είναι «δημιουργία θέσεων εργασίας».

«Οι νέοι πρέπει να βρίσκουν δουλειά, πάντα. Αν το άτομο είναι απασχολημένο με κάτι, δεν θα σκεφτεί να βγει στη θάλασσα και να ληστέψει πλοία», λέει.

Ο Farahu και η Diiriye έχουν το ίδιο επιχείρημα – το λένε, αφού το ψάρεμα δεν πληρώνει πλέον και αφού η ληστεία πλοίων για λύτρα είναι ο μόνος τρόπος που μπορούν να συντηρήσουν τα παιδιά τους.
Ξέρουν ότι η πειρατεία είναι λάθος - και ο Diiriye παραδέχεται ότι φοβάται πολύ να το πει στη μαμά του.

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 12 Απριλίου 2025 «Βαρκελώνη ή θάνατος»

«Αν το μάθαινε, θα ήταν πολύ απογοητευμένη. Μάλιστα θα ενημέρωνε τις αρχές», λέει.