Ο Αλεξάντερ Λουκασένκο παρασύρει πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή στη χώρα του με την υπόσχεση ότι θα τους επιτραπεί να ζητήσουν άσυλο στη Γερμανία. Όμως τα σύνορα έχουν κλείσει και χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν τώρα βοήθεια αφού εγκλωβίστηκαν στο Μινσκ.
Με σακίδια στην πλάτη και υπνόσακους στα χέρια, δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες έχουν αποκλειστεί μπροστά από ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο στο κέντρο του Μινσκ. Μερικοί από αυτούς είναι τυλιγμένοι σε κουβέρτες, ενώ άλλοι βηματίζουν πάνω-κάτω με τα μάτια κολλημένα στο κινητό τους. Είναι πολίτες διαφόρων χωρών της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, που ονειρεύονται να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικά η Γερμανία, η πιο ισχυρή οικονομία της Ευρώπης, γράφει το περιοδικό «Der Spiegel» σε άρθρο του για τις προσπάθειες των προσφύγων και των μεταναστών που έχουν παγιδευτεί μετά το κλείσιμο των συνόρων της Πολωνίας με τη Λευκορωσία.
Η εκδίκηση του τελευταίου δικτάτορα
Η Βαρσοβία, αλλά και οι Βρυξέλλες, κατηγορούν τον τελευταίο δικτάτορα της Ευρώπης, Αλεξάντερ Λουκασένκο, ότι προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση «εξάγοντας» πρόσφυγες ως αντίποινα για τις ευρωπαϊκές κυρώσεις εναντίον του ως τιμωρία για τη μακροχρόνια εσωτερική πολιτική κρίση στην πρώην Σοβιετική Δημοκρατία.
«Είναι κυρίως πρόσφυγες από το Ιράκ, που έχουν συγκεντρωθεί εδώ στο κέντρο της πρωτεύουσας της Λευκορωσίας, μιας χώρας για την οποία οι άνθρωποι από τη Μέση Ανατολή δεν φαίνεται να έχουν γενικές πληροφορίες», γράφει το Der Spiegel. «Κάποιοι Λευκορώσοι έχουν αρχίσει να αποκαλούν αυτό το μέρος του Μινσκ «Μικρή Βαγδάτη».
Ο 23χρονος Άλι είπε στο γερμανικό περιοδικό ότι περνούσε χρόνο με δύο φίλους μπροστά από το πενταόροφο κτίριο, το οποίο στεγάζει επίσης ένα τουρκικό εστιατόριο. Εκεί τα τραπέζια γεμίζουν με πρόσφυγες που γευματίζουν. Το εστιατόριο είναι γνωστό και το φαγητό παρασκευάζεται σύμφωνα με την μουσουλμανική παράδοση και απαιτήσεις. Δύο γυναίκες με μαντίλες, τα παιδιά τους κοιμούνται σε καρέκλες. Τσάντες και βαλίτσες φαίνονται στο έδαφος. Είναι λεκιασμένα, περιγράφει το «Der Spiegel».
επίσης
Το Δίκτυο Εμπορίας Ανθρώπων του Λουκασένκο
«Πρέπει να επέστρεψαν από το βουνό», τονίζει ο Aliu, καθισμένος σε ένα τραπέζι με τους φίλους του, ενώ περιμένουν να σερβιριστεί η σούπα. Διηγήθηκε πώς μέχρι πρόσφατα ζούσε στο βόρειο Ιράκ, κερδίζοντας μόνο έξι δολάρια την ημέρα για τη δουλειά του. «Δεν ήταν αυτή η ζωή», τόνισε. Ο Κούρντι βρίσκεται στη Λευκορωσία από τον Οκτώβριο. Περιέγραψε πώς ζούσε «στα βουνά», σαν να αναφερόταν σε μέρος των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα σύνορα βρίσκονται περίπου 250 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας.
Γερμανικό Όνειρο
Ο Aliu έχει πει ότι ονειρεύεται μια μέρα να φτάσει στη Γερμανία. Ωστόσο, το ταξίδι του είναι πολύ δύσκολο. Ειδικά μετά την αυστηροποίηση των συνοριακών μέτρων από την Πολωνία αυτή την εβδομάδα. Η επίσημη Βαρσοβία έχει αναπτύξει περισσότερους από δώδεκα χιλιάδες στρατιώτες κατά μήκος των ακανθωδών συνόρων με τη Λευκορωσία μετά την πλημμύρα εκατοντάδων προσφύγων και μεταναστών στη μεγαλύτερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη Δευτέρα. Ο Aliu προσπάθησε να περάσει τα σύνορα τρεις φορές, αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην πρωτεύουσα, το Μινσκ. Υπολογίζεται ότι μεταξύ 15 και 25 πρόσφυγες και μετανάστες από την Ασία και τη Μέση Ανατολή βρίσκονται στη Λευκορωσία, ελπίζοντας να περάσουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι κυρίως Ιρακινοί, αλλά και Σύροι και Αφγανοί που θέλουν να εγκαταλείψουν τη Λευκορωσία μέσω αυτού που τώρα γίνεται γνωστό ως «Δρόμος της Λευκορωσίας». Ο Λουκασένκο, ο οποίος έχει την υποστήριξη του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, χορήγησε βίζα αρκετών μηνών σε όλους όσους βλέπουν την πρώην Σοβιετική δημοκρατία ως χώρα διέλευσης, γράφει το Der Spiegel.
επίσης
Το ευρωπαϊκό όνειρο ανάμεσα στο κρύο και την πείνα
Ο Aliu δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει το όνειρό του, παρά το ξεθώριασμα των ελπίδων μετά την οχύρωση της Πολωνίας στα σύνορα με ειδικές δυνάμεις.
Μετάφραση: Rexhep Maloku
