Μπορεί η Μόσχα να ισχυρίζεται ακόμα ότι είναι στρατιωτική υπερδύναμη;

Όταν ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε τις δυνάμεις του στην Ουκρανία, το Κρεμλίνο φαινόταν να βασίζεται σε ένα γνωστό αξίωμα της ευρωπαϊκής ασφάλειας: ο τεράστιος αριθμός ρωσικών στρατευμάτων, υποστηριζόμενων από τεράστια αποθέματα της σοβιετικής εποχής και πυρηνική ισχύ, θα συνέτριβε την αντίσταση.

Πάνω από τέσσερα χρόνια μετά την ολοκληρωτική εισβολή της Μόσχας, αυτή η υπόθεση έχει σχεδόν διαψευσθεί πλήρως. Η Ουκρανία επέζησε, αρνήθηκε στη Ρωσία τη γρήγορη νίκη που ήλπιζε και μετέτρεψε τη σύγκρουση σε έναν εξαντλητικό, υψηλής τεχνολογίας πόλεμο.

Έχει αναπτύξει έναν κύκλο καινοτομίας που, σύμφωνα με τον Joshua Huminski, ανώτερο αντιπρόεδρο εθνικής ασφάλειας και πληροφοριών στο Κέντρο Μελέτης της Προεδρίας και του Κογκρέσου, προχωρά ταχύτερα από οτιδήποτε κάνουν οι ΗΠΑ ή άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι η αυξανόμενη εξάρτηση της Μόσχας από τη Βόρεια Κορέα για πυρομαχικά, πυραύλους και στρατεύματα δεν πρέπει να εκληφθεί ούτε ως απόδειξη ότι η Ρωσία καταρρέει ούτε, αντίθετα, ότι ο στρατός της θα βγει από τον πόλεμο ισχυρότερος από πριν.

Η εικόνα που παρουσιάζουν είναι πιο περίπλοκη.

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 10 ο. πριν Αποκλείστηκε η πρωτοβουλία του Μακρόν για την απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για άτομα κάτω των 15 ετών

Η Ουκρανία έχει προκαλέσει βαριές απώλειες στις ρωσικές συμβατικές δυνάμεις και έχει αποκαλύψει βαθιές αποτυχίες στον σχεδιασμό και το δόγμα της. Ταυτόχρονα, η Μόσχα συνεχίζει να προσαρμόζεται στο πεδίο της μάχης, να επεκτείνει την παραγωγή όπλων και να μαθαίνει από έναν πόλεμο που δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ πριν.

«Οι συμβατικές χερσαίες δυνάμεις της Ρωσίας στην Ουκρανία αποδυναμώνονται σταθερά», δήλωσε ο Χουμίνσκι στο Radio Free Europe (RFE/RL). Ωστόσο, προειδοποίησε ότι θα ήταν «λάθος» να αξιολογηθεί η ρωσική στρατιωτική ισχύς αποκλειστικά από αυτή την οπτική γωνία.

Οι στόλοι του Βόρειου και του Ειρηνικού της Ρωσίας έχουν σημαντικές δυνατότητες, είπε, ενώ οι στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις της έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό άθικτες και η Μόσχα εξακολουθεί να διαθέτει δυνατότητες που είναι ικανές στον κυβερνοχώρο και το διάστημα.

Το ερώτημα, επομένως, μπορεί να μην είναι πλέον απλώς το αν η Ρωσία παραμένει ο δεύτερος ισχυρότερος στρατός στον κόσμο. Το ζήτημα είναι τι έχει αποκαλύψει η Ουκρανία σχετικά με τα όρια της ρωσικής ισχύος και αν η προσαρμογή μπορεί να αποτρέψει αυτές τις αδυναμίες από το να γίνουν καθοριστικές.

Αποτυχημένη γρήγορη επίθεση και ο αγώνας προσαρμογής

Τα προβλήματα της Ρωσίας ξεκίνησαν από τις δικές της υποθέσεις. Οι υπηρεσίες πληροφοριών του Πούτιν, είπε ο Χουμίνσκι, είχαν παρουσιάσει την Ουκρανία ως ένα κράτος που αναμενόταν να καταρρεύσει γρήγορα.

Αντ' αυτού, η ουκρανική αντίσταση, οι ρωσικές επιχειρησιακές αποτυχίες, η δυτική βοήθεια και η ταχεία προσαρμογή οδήγησαν σε έναν πολύ διαφορετικό πόλεμο. Η άμυνα του Χοστεμέλ, κοντά στο Κίεβο, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις απώθησαν τα επίλεκτα ρωσικά αερομεταφερόμενα στρατεύματα, έγινε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς τα σχέδια της Μόσχας μπορούσαν να ματαιωθούν. Οι τακτικές μικρών μονάδων και τα δυτικά αντιαρματικά όπλα εκμεταλλεύτηκαν επίσης τις αδυναμίες των προελαύνοντων ρωσικών τεθωρακισμένων.

Έκτοτε, ο πόλεμος έχει μετατραπεί σε έναν αδυσώπητο αγώνα προσαρμογής. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας έχουν μεταμορφώσει το πεδίο της μάχης, καθιστώντας την κίνηση ολοένα και πιο επικίνδυνη και συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας στενά παρακολουθούμενης «ζώνης θανάτου» κατά μήκος του μετώπου.

Η Μαρία Σνεγκόβαγια, ανώτερη ερευνήτρια για τη Ρωσία και την Ευρασία στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών με έδρα την Ουάσινγκτον, δήλωσε στο REL ότι η Ουκρανία έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό τεχνολογικό άλμα και χρησιμοποιεί ολοένα και περισσότερο μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να αντισταθμίσει, τουλάχιστον εν μέρει, την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού.

Αυτό το πλεονέκτημα είναι πραγματικό, αλλά δεν το περιέγραψε ως μόνιμο. Το τεχνολογικό τοπίο έχει αλλάξει αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του πολέμου, δήλωσε η Σνεγκόβαγια. Η Ουκρανία έχει επί του παρόντος το πάνω χέρι σε βασικές τεχνολογίες μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά η Ρωσία σταθερά καλύπτει το χαμένο έδαφος, αποσυναρμολογώντας και αντιγράφοντας επιτυχημένες καινοτομίες και αναπτύσσοντας αντίμετρα.

Ο κύκλος επιταχύνεται: αυτό που κάποτε χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο τώρα συμβαίνει σε λίγους μήνες. Επομένως, ούτε ο Χουμίνσκι ούτε η Σνεγκόβαγια βλέπουν τον πόλεμο ως μια απλή ιστορία ουκρανικής τεχνολογικής ευφυΐας που νίκησε έναν ξεπερασμένο ρωσικό στρατό.

Και οι δύο περιγράφουν μια πολύ πιο δυναμική αντιπαράθεση: Η Ουκρανία έχει αποκτήσει σημαντική τεχνολογική ώθηση και έχει αποκαλύψει σοβαρά τρωτά σημεία της Ρωσίας, ενώ η Ρωσία συνεχίζει να προσαρμόζεται και να αφομοιώνει τα διδάγματα που αντλούνται από το πεδίο της μάχης, ακόμη και όταν οι συμβατικές επίγειες δυνάμεις της υφίστανται σοβαρές ζημιές και εξαιρετικές απώλειες.

Η Βόρεια Κορέα καλύπτει τα κενά

Η συνεργασία της Μόσχας με την Πιονγιάνγκ είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη απεικόνιση των εξαιρετικών απαιτήσεων αυτού του πολέμου. Η Βόρεια Κορέα έχει προμηθεύσει πυρομαχικά και πυραύλους και έχει στείλει στρατεύματα, μερικά από τα οποία αναπτύχθηκαν στην ρωσική περιοχή Κουρσκ για να βοηθήσουν στην απόκρουση μιας αιφνιδιαστικής ουκρανικής εισβολής το 2024.

Αλλά η Σνεγκόβαγια είπε ότι η εξάρτηση της Ρωσίας από την ξένη βοήθεια πρέπει να γίνει κατανοητή στο πλαίσιο των εξαιρετικών προσπαθειών της στην εγχώρια παραγωγή.

Η Μόσχα διεξάγει έναν εξαντλητικό πόλεμο, στον οποίο οι απώλειες ξεπερνούν το ανθρώπινο δυναμικό, συμπεριλαμβανομένων των πυρομαχικών και των οπλικών συστημάτων. «Η Ρωσία έχει πράγματι καταφέρει να παράγει πολλά», είπε, σημειώνοντας ότι η Μόσχα έχει «αυξήσει σημαντικά την παραγωγή» συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των drones, του ηλεκτρονικού εξοπλισμού πολέμου, της αεράμυνας, των αρμάτων μάχης και των πυραύλων.

Αλλά η ρωσική βιομηχανία δεν έχει λύσει το πρόβλημά της. Οι απαιτήσεις του πολέμου είναι τόσο μεγάλες, είπε ο Σνεγκόβαγια, που ακόμη και η δραστικά αυξημένη παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει πλήρως τις ανάγκες του πεδίου της μάχης ή να επιτρέψει στη Ρωσία να δημιουργήσει σημαντικά αποθέματα. Αυτό βοηθά στην εξήγηση του ρόλου της Βόρειας Κορέας.

Ο Χουμίνσκι είπε επίσης ότι τα βορειοκορεατικά στρατεύματα βοηθούν τη Μόσχα να διαχειριστεί ένα πολιτικά ευαίσθητο πρόβλημα ανθρώπινου δυναμικού. Η χρήση τους θα μπορούσε να κρατήσει θέσεις και να απελευθερώσει Ρώσους στρατιώτες για άλλες αποστολές, χωρίς να αναγκάσει τον Πούτιν να διατάξει μια πλήρη, πολιτικά επικίνδυνη κινητοποίηση.

Επομένως, δεν πρόκειται ούτε για απλή στρατιωτική κατάρρευση ούτε για απόδειξη ομαλής ρωσικής ανάκαμψης. Η Ρωσία χρησιμοποιεί ξένους εταίρους για να καλύψει συγκεκριμένα κενά, ενώ παράλληλα προσπαθεί να διατηρήσει και να επεκτείνει τη στρατιωτικοβιομηχανική της βάση.

Σύμφωνα με τον Σνεγκόβαγια, το Κρεμλίνο συνεχίζει να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις παραγωγής και να προετοιμάζεται για έναν μακροχρόνιο πόλεμο. Αλλά αυτή η προσπάθεια συνοδεύεται από αυξανόμενο κόστος. Ο στρατιωτικοβιομηχανικός τομέας της Ρωσίας χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από το κράτος, ενώ η οικονομική πίεση του συνεχιζόμενου πολέμου συνεχίζει να αυξάνεται.

Η Ουκρανία άλλαξε τον υπολογισμό της, αλλά τα drones δεν έχουν κερδίσει τον πόλεμο

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 11 ο. πριν Ο Τραμπ διέταξε την αποκατάσταση του παλιού συστήματος εκτόξευσης αεροσκαφών

Η Ουκρανία μπήκε στον πόλεμο με ένα τεράστιο συμβατικό μειονέκτημα. Δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τη Ρωσία άρμα μάχης, οβίδα με οβίδα ή στρατιώτη με στρατιώτη. Η απάντησή της ήταν να αλλάξει τον υπολογισμό του κόστους.

Τα φθηνά drones και άλλα ταχέως εξελισσόμενα συστήματα μπορούν να απειλήσουν πολύ πιο ακριβό εξοπλισμό και, όπως είπε η Σνεγκόβαγια, η Ουκρανία μπόρεσε να χρησιμοποιήσει drones για να αντισταθμίσει μια σημαντική έλλειψη στρατιωτών.

Αλλά τόνισε επίσης τα όρια αυτού του πλεονεκτήματος. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη δεν έχουν καταστήσει τους στρατιώτες άσχετους και τα προβλήματα της Ουκρανίας με τους στρατιώτες παραμένουν σοβαρά. Η αμυντική «ζώνη θανάτου» μπορεί να βοηθά στη διατήρηση της πρώτης γραμμής, αλλά δεν έχει κερδίσει τον πόλεμο.

Εν τω μεταξύ, η Ρωσία προσαρμόζει τις μεθόδους της. Ο Σνεγκόβαγια περιέγραψε μια δύναμη που συνδυάζει προσεγγίσεις σοβιετικού τύπου και παλαιά παραγωγική ικανότητα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ηλεκτρονικό πόλεμο και ταχέως εξελισσόμενες πρακτικές πεδίου μάχης.

Η Ρωσία υφίσταται τεράστιες απώλειες και αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση στην οικονομία της. Ωστόσο, διατηρεί αρκετά ασύμμετρα πλεονεκτήματα, όπως η ικανότητα χρήσης drones σε πολύ μεγάλους αριθμούς, η εμπειρία στη χρήση τους και μια τεράστια ποσότητα δεδομένων πεδίου μάχης που συλλέγονται από μονάδες μάχης και χειριστές.

Οι δυτικές χώρες «πρέπει όχι μόνο να εξετάσουν τι κάνει η Ουκρανία, αλλά και να δώσουν προσοχή σε αυτό που κάνει η Ρωσία», ποια μαθήματα μαθαίνει και πώς προσαρμόζεται, δήλωσε ο Χουμίνσκι. «Αν δεν το κάνουμε αυτό και την δούμε απλώς ως μια συμβατικά αποδυναμωμένη ρωσική δύναμη, αυτό θα μπορούσε να μας γυρίσει μπούμερανγκ στο μέλλον».

Το Νοβοροσίσκ δείχνει πώς εξαπλώνεται ο πόλεμος

Η τεχνολογική προσαρμογή της Ουκρανίας αλλάζει επίσης τη γεωγραφία του πολέμου.

Στη Μαύρη Θάλασσα, η Ουκρανία έχει επανειλημμένα απειλήσει τις ρωσικές ναυτικές δυνάμεις και υποδομές, παρά το γεγονός ότι εισήλθε στη σύγκρουση χωρίς να έχει τίποτα που να πλησιάζει ένα συμβατικό ναυτικό ικανό να αντιμετωπίσει τον ρωσικό στόλο. Καθώς τα ρωσικά μέσα έχουν απομακρυνθεί από την Κριμαία, η ικανότητα της Ουκρανίας να χτυπήσει το Νοβοροσίσκ, τον ανατολικότερο ναυτικό κόμβο της, έχει δείξει ότι η απομάκρυνση από το μέτωπο δεν εγγυάται την ασφάλεια.

«Ο ρωσικός στόλος, σε αυτό το σημείο, είναι προφανώς πολύ ευάλωτος παντού στη Μαύρη Θάλασσα», δήλωσε η Σνεγκόβαγια.

Η ευρύτερη σημασία είναι στρατηγική.

Η Ουκρανία συνδυάζει ολοένα και περισσότερο την αμυντική της προσπάθεια στο μέτωπο με επιθέσεις σε βάθος εναντίον στρατιωτικών και άλλων στόχων εντός της Ρωσίας, με στόχο να προκαλέσει κόστος πέρα ​​από το πεδίο της μάχης.

Η Σνεγκόβαγια είπε ότι οι επιθέσεις έχουν συμβάλει στην αύξηση του άγχους εντός της Ρωσίας και ζητά τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η κοινή γνώμη παίζει μόνο περιορισμένο ρόλο στη λήψη αποφάσεων του Κρεμλίνου. Ο Πούτιν, και όχι η κοινή γνώμη, παραμένει αυτός που αποφασίζει.

Η Ουκρανία μπορεί αυτή τη στιγμή να έχει το τεχνολογικό πλεονέκτημα, είπε, αλλά η Ρωσία συνεχίζει να ανταποκρίνεται, μεταξύ άλλων με ταχύτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη με τζετ και προσπάθειες για την υπέρβαση άλλων τεχνολογικών περιορισμών.

Αδυνατισμένο, αλλά θανατηφόρο

Τα παλιά μέτρα στρατιωτικής ισχύος έχουν αμφισβητηθεί σοβαρά από τον πόλεμο. Ο αριθμός των αρμάτων μάχης και των στρατευμάτων πριν από τον πόλεμο δεν προέβλεπε τις αποτυχίες της Ρωσίας το 2022. Αλλά ακόμη και οι συγκλονιστικές απώλειες της Ρωσίας δεν αποδεικνύουν ότι έχει πάψει να είναι μια τρομερή στρατιωτική δύναμη, προειδοποιούν οι ειδικοί.

Η Ουκρανία έχει καταρρίψει τον μύθο ότι ο αριθμός των ρωσικών δυνάμεων από μόνος του εγγυάται τη νίκη. Έχει δείξει πώς η ανθεκτικότητα, η ταχεία καινοτομία και η σχετικά φθηνή τεχνολογία μπορούν να επιτρέψουν σε έναν μικρότερο στρατό να προκαλέσει τεράστιο κόστος σε έναν πολύ μεγαλύτερο.

Ωστόσο, η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερους πόρους από την Ουκρανία, μια τεράστια στρατιωτικοβιομηχανική βάση, πυρηνικές δυνάμεις που δεν έχουν επηρεαστεί από τον πόλεμο και στρατιωτικές δυνατότητες που εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τους σφοδρά πληγέντες χερσαίους σχηματισμούς που πολεμούν στην Ουκρανία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία κερδίζει τη διαδικασία προσαρμογής. Η Σνεγκόβαγια τόνισε ότι η Ουκρανία βιώνει επί του παρόντος μια τεχνολογική άνοδο, ενώ η οικονομία και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα της Ρωσίας αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις. Ούτε, είπε, υπάρχει αναλυτική συναίνεση σχετικά με το εάν η Ρωσία μπορεί ακόμα να χαρακτηριστεί ουσιαστικά ως ο δεύτερος ισχυρότερος στρατός στον κόσμο.

Η βιωσιμότητα της δυτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία μπορεί τελικά να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες. Η Ουκρανία έχει σταθερά υπερβεί τις δυνατότητές της, δήλωσε η Σνεγκόβαγια, αλλά η ικανότητά της να συνεχίσει τον αγώνα παραμένει κρίσιμα συνδεδεμένη με την εξωτερική οικονομική, τεχνολογική, στρατιωτική και υπηρεσιακή υποστήριξη.

Το ευρύτερο συμπέρασμα του Χουμίνσκι είναι ότι η Ρωσία και η Ουκρανία θα αναδυθούν από αυτόν τον πόλεμο ως δύο από τους πιο δοκιμασμένους και σκληραγωγημένους σε μάχες στρατούς στον κόσμο.

επίσης Ο ΚΟΣΜΟΣ 14 ο. πριν Ο Μανγκιόνε δήλωσε ένοχος για τη δολοφονία που συγκλόνισε τον κόσμο

Η Ουκρανία έχει καταφέρει ένα βαρύ πλήγμα στον ρωσικό στρατό, καταστρέφοντας τεράστιες ποσότητες εξοπλισμού του και αποκαλύπτοντας αδυναμίες που η Μόσχα ήλπιζε να κρύψει πίσω από τη φήμη της για συντριπτική ισχύ. Η Ρωσία πληρώνει υψηλό τίμημα για την προσαρμογή της και απέχει πολύ από την επίλυση των θεμελιωδών προβλημάτων που αποκάλυψε ο πόλεμος.

Το κατά πόσον τα μαθήματα που μαθαίνει η Ρωσία είναι αρκετά για να αντισταθμίσουν τις απώλειές της -και το κατά πόσον η Ουκρανία μπορεί να διατηρήσει τον εξαιρετικό ρυθμό καινοτομίας της- θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στον καθορισμό του τελικού αποτελέσματος του πολέμου.