Ο Ιούνιος είναι ο μήνας κατά τον οποίο οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ εισήλθαν στο Κοσσυφοπέδιο μετά από 78 ημέρες αεροπορικών βομβαρδισμών σερβικών στόχων.
Μετά την είσοδο των στρατιωτών της KFOR στο Κοσσυφοπέδιο, οι σερβικές δυνάμεις εγκατέλειψαν το έδαφος του Κοσσυφοπεδίου.
Αλλά παρόλο που έχει περάσει μια δεκαετία από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας και 19 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, το Κοσσυφοπέδιο δεν έχει ακόμη επίσημη ημέρα απελευθέρωσης.
Η 12η Ιουνίου, η οποία ορίζεται ως η ημερομηνία εισόδου των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο, στον Νόμο περί Επίσημων Αργιών που ψηφίστηκε το 2008, δεν είναι επίσημη αργία ούτε αναγνωρίζεται ως ημέρα απελευθέρωσης. Αυτή η ημερομηνία έχει συμπεριληφθεί σε αυτόν τον νόμο μεταξύ των εορτασμών ή μνημοσύνων, γράφει το KP.
Δεν ονομάζεται καν Ημέρα Απελευθέρωσης, αλλά Ημέρα Ειρήνης.
επίσης
Την Ημέρα Απελευθέρωσης, δίνονται δεσμεύσεις για ένα ισχυρότερο κράτος
Οι ημέρες απελευθέρωσης σηματοδοτούνται μόνο σε δημοτικό επίπεδο, από τους μεμονωμένους δήμους, σε διαφορετικές ημερομηνίες, ανάλογα με το πότε απελευθερώθηκαν.
Μέλη της Βουλής του Κοσσυφοπεδίου, τόσο στην εξουσία όσο και στην αντιπολίτευση, καθώς και αναλυτές, θεωρούν παράλογο να μην καθιερωθεί η 12η Ιουνίου ως επίσημη αργία ως Ημέρα Απελευθέρωσης.
Κάποιοι μάλιστα λένε ότι ο εορτασμός της Ημέρας Απελευθέρωσης είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αναγνώρισης του πολέμου του UCK για την απελευθέρωση της χώρας.
Ο βουλευτής του AAK, Ρασίμ Σελμανάι, ο οποίος ψήφισε κατά αυτού του νόμου το 2008 όταν ψηφίστηκε, δεδομένου ότι ο νόμος είχε πολλές ελλείψεις, λέει στο KosovaPress ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για τους θεσμούς της χώρας να τροποποιήσουν τον νόμο για τις επίσημες αργίες και να εισαγάγουν την 12η Ιουνίου ως επίσημη αργία και να την ορίσουν ως Ημέρα Απελευθέρωσης.
«Συμφωνώ με την άποψη ότι αυτός ο μεγάλος αριθμός αργιών θα πρέπει ούτως ή άλλως να μειωθεί. Η ιδέα ότι η Ημέρα της Απελευθέρωσης, στην προκειμένη περίπτωση η 12η Ιουνίου, θα πρέπει να γίνει επίσημη αργία είναι εύστοχη. Ωστόσο, είναι καλό που αυτές οι απαραίτητες αλλαγές θα γίνουν μέσω τροποποιήσεων στο νομοσχέδιο. Δεν θα πρέπει να είναι μόνο μια εορτή μνήμης. Αυτή θα πρέπει να είναι μια αργία και την Ημέρα της Απελευθέρωσης, η οποία θεωρείται η απελευθέρωση του Κοσσυφοπεδίου, οι θεσμοί δεν θα πρέπει να λειτουργούν, αλλά όχι μόνο μια ημέρα μνήμης», δήλωσε ο Selmanaj.
Ο Selmanaj τονίζει ότι έχουν υποβληθεί αιτήματα από ορισμένες κοινότητες, ιδίως από τη σερβική κοινότητα, να συμπεριληφθεί η γνωστή ως Μάχη του Κοσσυφοπεδίου (28 Ιουνίου) ως επίσημη αργία τους, κάτι που, όπως λέει, είναι απαράδεκτο και δεν υπάρχει λογική στην εξίσωση ή την αποδοχή αυτού του αιτήματος.
Ο βουλευτής του Κινήματος Vetëvendosje, Ρετζέπ Σελίμι, δήλωσε στο KosovaPress ότι η έλλειψη Ημέρας Απελευθέρωσης είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αναγνώρισης του απελευθερωτικού πολέμου του UCK.
επίσης
27 χρόνια ελευθερίας
«Για παράδειγμα, δεν υπάρχει γιορτή απελευθέρωσης, δεν είναι επειδή αυτοί οι άνθρωποι δεν θεωρούν ότι το Κόσοβο δεν είναι απελευθερωμένο, αλλά δεν αναγνωρίζουν τον πόλεμο απελευθέρωσης. Διότι αν αναγνώριζαν τον πόλεμο απελευθέρωσης όπως ήταν και όπως έπρεπε να είναι, τότε η ημέρα απελευθέρωσης του Κοσόβου θα ερχόταν ως αποτέλεσμα. Δεν έχουν λοιπόν πρόβλημα με την ημέρα απελευθέρωσης, η περιγραφή της ημέρας απελευθέρωσης στον νόμο για τις επίσημες αργίες έχει να κάνει με τον πόλεμο απελευθέρωσης, όχι με την ημέρα απελευθέρωσης. Ο πόλεμος του UCK δεν έχει αντιμετωπιστεί ούτε κατά προσέγγιση, ούτε ιστορικά, ούτε με αξιοπρέπεια στο Σύνταγμα και τους νόμους του Κοσόβου. Επομένως, το πρόβλημα είναι ο πόλεμος απελευθέρωσης, όχι η ημέρα απελευθέρωσης», δήλωσε ο Σελίμι.
Σύμφωνα με τον Σελίμ, με αυτήν την πολιτική τάξη που ηγείται του Κοσσυφοπεδίου, ο νόμος για τις επίσημες αργίες δεν μπορεί να αλλάξει και η 12η Ιουνίου να καθιερωθεί ως Ημέρα Απελευθέρωσης, καθώς λείπουν δύο βασικά πράγματα: η θέληση και η δέσμευση στο έθνος.
Ο αναλυτής Imer Mushkolaj θεωρεί επίσης απαραίτητη την καθιέρωση της 12ης Ιουνίου ως επίσημης αργίας της απελευθέρωσης του Κοσσυφοπεδίου.
«Το Κόσοβο, όπως κάθε χώρα στον κόσμο, θα έπρεπε να έχει τη δική του ημέρα απελευθέρωσης. Μάλιστα, όταν ελήφθη η απόφαση να κηρυχθεί αυτή η ημέρα ημέρα ειρήνης, ελήφθη με την ιδέα ότι παραβιάζονταν τα δικαιώματα μιας άλλης κοινότητας, δηλαδή της σερβικής κοινότητας, με την ιδέα ότι θα ενοχλούνταν αν ονομαζόταν ημέρα απελευθέρωσης. Ωστόσο, κανένας άλλος όρος δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ημέρα απελευθέρωσης και δεν μπορούμε να παραποιήσουμε την ιστορία. Εκείνη την ημέρα, το Κόσοβο απελευθερώθηκε και αυτή θα έπρεπε να είναι η ημέρα απελευθέρωσης. Εάν αυτός ο νόμος εγκρίθηκε σε μια εποχή που οι θεσμοί του Κοσόβου δεν είχαν πλήρεις εξουσίες, αυτό δεν σημαίνει ότι οι θεσμοί δεν πρέπει να αλλάξουν τον νόμο. Ο νόμος πρέπει απαραίτητα να αλλάξει, τώρα οι θεσμοί του Κοσόβου αποφασίζουν για τα πάντα στη χώρα και η Βουλή του Κοσόβου θα πρέπει σίγουρα να αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε το Κόσοβο να έχει τη δική του ημέρα απελευθέρωσης», τόνισε ο Μουσκόλαι.
Σύμφωνα με τον Mushkolaj, η Ημέρα Απελευθέρωσης δεν είναι μόνο η ημέρα της απελευθέρωσης των Αλβανών από τη σερβική κατοχή, αλλά και η άφιξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο και η έλευση της ελευθερίας, κάτι που ήταν καλά νέα και για άλλες κοινότητες.
Τόνισε επίσης ότι η 12η Ιουνίου, Ημέρα Απελευθέρωσης, δεν πρέπει να εξισώνεται με άλλες εορτές μνήμης, επειδή υπερβαίνει αυτές τις διαστάσεις.
επίσης
18 χρόνια πολιτείας
Σύμφωνα με τον νόμο περί επίσημων αργιών, το Κοσσυφοπέδιο έχει 11 επίσημες αργίες. Αυτές είναι, Πρωτοχρονιά, 1 και 2 Ιανουαρίου, Ημέρα Ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου, 17 Φεβρουαρίου, Ημέρα Συντάγματος του Κοσσυφοπεδίου, 9 Απριλίου, Διεθνής Ημέρα Εργασίας, 1 Μαΐου, Ημέρα της Ευρώπης, 9 Μαΐου, Eid al-Fitr, η πρώτη ημέρα, Eid al-Fitr, η πρώτη ημέρα, Καθολικά Χριστούγεννα, 25 Δεκεμβρίου, Ορθόδοξα Χριστούγεννα, 7 Ιανουαρίου, Καθολικό Πάσχα, Δευτέρα του Πάσχα και Ορθόδοξο Πάσχα, Δευτέρα του Πάσχα.
Εν τω μεταξύ, οι εορτές μνήμης σύμφωνα με αυτόν τον νόμο είναι: 28 Νοεμβρίου, Ημέρα των Αλβανών, 12 Ιουνίου, Ημέρα Ειρήνης, 6 Μαρτίου, Ημέρα Μνήμης και Σεβασμού προς τους Βετεράνους, 23 Απριλίου, Ημέρα των Τούρκων, 8 Απριλίου, Ημέρα των Ρομά, 15 Φεβρουαρίου, Ημέρα των Ασκάλι, 28 Σεπτεμβρίου, Ημέρα των Βοσνίων και 6 Μαΐου, Ημέρα των Γκοράν.
