Πρώην κρατούμενοι της δεκαετίας του '90 περιμένουν δικαιοσύνη σε δίκη που ξεκινά αυτόν τον μήνα

Πρώην κρατούμενοι των φυλακών της Πρίστινα ομολόγησαν τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση που υπέστησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στα χέρια του πρώην διευθυντή των φυλακών, Λούμπομιρ Τσιμπούροβιτς, και δύο δεσμοφυλάκων, του Πρέντραγκ Μπράντιτς και του Μιλιβόγιε Ίβιτς. Έχει απαγγελθεί κατηγορητήριο εναντίον και των τριών και η δίκη τους ερήμην θα ξεκινήσει αυτόν τον μήνα.

Μέσα σε αυτούς τους χώρους αυτής της φυλακής, η οποία πλέον έχει μετατραπεί σε μουσείο, κάθε φορά που μπαίνει εκεί, ο Μπισλίμ Ζογκάι λέει ότι του επιστρέφουν επώδυνες αναμνήσεις.

Θυμάται τα βασανιστήρια που, σύμφωνα με τον ίδιο, ξεκίνησαν την 1η Φεβρουαρίου 1997 από τις σερβικές δυνάμεις, μια περίοδος που άφησε βαθιά σημάδια πάνω του.

«Αυτό που μου άφησε τις περισσότερες ουλές ή το έκανε πιο δύσκολο ήταν όταν με χτύπησαν στα δάχτυλα, και έπεσαν όλα μου τα νύχια. Δυσκολεύτηκα με την υγιεινή, το φαγητό και όλα τα άλλα», λέει ο Ζογκάι.

Από όλα τα πράγματα που βίωσε ο Ζόγκαϊ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις φυλακές της Πρίστινα, λέει ότι το πιο δύσκολο ήταν η συνάντηση με τους γονείς του.

«Από όλα τα βασανιστήρια που βίωσα εδώ, όλο μου το σώμα ήταν μελανιασμένο και κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης είδα ότι υπήρχαν κάγκελα στη μέση της εισόδου και ήταν ένα είδος διχτυού, τα σύρματα ήταν λίγο πιο αραιά και ήταν δυνατό να δω καλύτερα τη φιγούρα. Είδα ότι ο πατέρας μου προσπαθούσε να δει το πρόσωπό μου, αλλά χρησιμοποίησα μια στρατηγική και στάθηκα στις μύτες των ποδιών μου ώστε να μην φαίνεται το πρόσωπό μου. Ευτυχώς τα κατάφερα επειδή οι γονείς μου δεν είχαν δει τα τραύματα, επειδή ο δικηγόρος μου είχε πει ότι ο Μπισλίμι ήταν καλά και δεν ήταν βασανιστήρια», λέει.

Όσον αφορά τα βασανιστήρια στις φυλακές της Πρίστινα, ο Ζόγκαϊ λέει ότι ο διευθυντής των φυλακών, Λούμπομιρ Τσιμπόροβιτς, και οι δύο φύλακες, Πρέντραγκ Μπράντικ και Μιλιβόγιε Ίβιτς, τα γνώριζαν, για τους οποίους θα ξεκινήσει δίκη ερήμην αυτόν τον μήνα.

«Εν γνώσει του Λούμπα Τσιμπόροβιτς, μας βασάνισαν και τα βασανιστήρια διήρκεσαν περίπου μιάμιση ώρα χωρίς διακοπή κατά τη θέληση του Μπράντιτς, ο οποίος χωρίς λόγο με έβγαλε από το δωμάτιο στον δεύτερο όροφο, οι πέντε εργαζόμενοι αυτής της βάρδιας με βασάνισαν για μιάμιση ώρα και έχασα τις αισθήσεις μου. Αφού ανέκτησα τις αισθήσεις μου, μου έριξαν νερό, ανέκτησα τις αισθήσεις μου και μετά τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν ξανά», ομολόγησε ο Ζόγκαϊ, ο οποίος έχει βιώσει και άλλα βασανιστήρια σε άλλες φυλακές στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία. Είναι ένας από τους επιζώντες της σφαγής στις φυλακές Ντουμπράβα.

Ο Ραματάν Νισόρ λέει ότι ακόμα νιώθει τα βάσανα που του προκλήθηκαν εκείνη την εποχή όταν τα θυμάται.

«Είχαμε πολύ λίγο ψωμί, μας κακομεταχειρίζονταν ασταμάτητα, και το χειρότερο, ακριβώς εκείνη την ώρα που μας έπαιρναν τα μικρά κομματάκια φαγητού που μας έδιναν, κλωτσούσαν και χτυπούσαν κάποιον στον διάδρομο, τόσο πολύ που δεν μπορούσες καν να φας αυτό το ψωμί εξαιτίας των κραυγών του. Μας κακομεταχειρίζονταν ασταμάτητα», είπε ο Νισόρι.

Ο Νισόρι λέει ότι βίωσαν επίσης πολυάριθμες κακομεταχειρίσεις όταν μεταφέρθηκαν σε άλλες φυλακές.

«Μας μετέφεραν από τις φυλακές της Πρίστινα στις φυλακές του Λίπγιαν, και ειδικά όταν μας μετέφεραν, ήταν μια μαύρη μέρα για εμάς, επειδή δεν υπήρχε τίποτα να δούμε από τα σώματά μας εκτός από πένθος. Μας έριξαν ακόμη και λουλούδια.»

Εκτός από τη δίκη ερήμην για τους τρεις κατηγορούμενους στις φυλακές της Πρίστινα, αυτόν τον μήνα θα ξεκινήσει επίσης δίκη ερήμην για τρεις άλλους κατηγορούμενους για εγκλήματα πολέμου στον Δήμο Γκίλαν.

Οι δίκες ερήμην κατέστησαν δυνατές μετά από τροποποιήσεις στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.