Autor i 14 romaneve dhe 10 vëllimeve me ese dhe tregime të shkurtra, Crowley trajtoi një gamë të gjerë temash dhe zhanresh. Romani i tij i parë, “The Deep” (1975), zhvillohej në një botë në formë disku dhe trajtonte një luftë mes dy fraksioneve, “Reds” dhe “Blacks”, të bazuara lirshëm në “War of the Roses” të shekullit XV në Angli
John Crowley, autor i rrëfimeve të gjera fantastike, aftësia e të cilit për të ndërthurur materiale kaq të ndryshme, si historia amerikane, ëndrrat për utopitë e humbura me nuanca të “Alice in Wonderland”, i mundësoi të kapërcente kufijtë e zhanrit fantastik në romane si “Little, Big”, të cilin kritiku Harold Bloom e cilësoi si një “kryevepër të neglizhuar”, vdiq në shtëpinë e tij në Conway, Mass. Ai ishte 83 vjeç.
Bashkëshortja e tij, Laurie Block, deklaroi se shkak i vdekjes ishin komplikimet e shkaktuara nga demenca.
Autor i 14 romaneve dhe 10 vëllimeve me ese dhe tregime të shkurtra, Crowley trajtoi një gamë të gjerë temash dhe zhanresh. Romani i tij i parë, “The Deep” (1975), zhvillohej në një botë në formë disku dhe trajtonte një luftë mes dy fraksioneve, “Reds” dhe “Blacks”, të bazuara lirshëm në “War of the Roses” të shekullit XV në Angli
Edhe romani i tij më i drejtpërdrejtë dhe realist “Four Freedoms” (2009), që trajton punëtorët e një fabrike avionësh në Oklahoma gjatë Luftës së Dytë Botërore është një histori alternative e frontit të brendshëm, ku amerikanët me identitete të margjinalizuara – ata me ngjyrë, gratë dhe personat me aftësi të kufizuara — e gjejnë veten të çliruar përmes një qëllimi të përbashkët.
Vepra e tij është krahasuar me atë të C. S. Lewis, J. R. R. Tolkien dhe Thomas Pynchon; kritikët kanë dalluar në të jehonë të Dantes, Shakespeares dhe Lewis Carroll. Duke shkruar në “The Washington Post” në vitin 2000, kritiku Michael Dirda e cilësoi Crowleyn si “ndoshta shkrimtarin fantastik amerikan më origjinal dhe më të talentuar që ka ekzistuar ndonjëherë”.
ebenfalls
John Lodge – die einzigartige Figur von „The Moody Blues“
Pavarësisht gamës së gjerë të veprës së tij, disa tema mbetën të pranishme në mënyrë të vazhdueshme. Ai ishte vazhdimisht i interesuar për mënyrën se si rrëfimi i jep formë perceptimit, për kufirin nganjëherë të paqartë mes fantazisë dhe realitetit, dhe për mundësinë, siç shkroi në romanin e tij të vitit 1987 “Aegypt” (i ribotuar më vonë me titullin “The Solitudes”), se “ekziston më shumë se një histori e botës”.
Aus „The New York Times“
